የከበርህ ቴዎፍሎስ ሆይ ፥ ከመጀመሪያው በዓይን ያዩትና የቃሉ አገልጋዮች የሆኑት እንዳስተላለፉልን ፥ በኛ ዘንድ ስለ ተፈጸመው ነገር ብዙዎች ታሪክን በየተራው ለማዘጋጀት ስለ ሞከሩ ፥ እኔ ደግሞ ስለ ተማርኸው ቃል እርግጡን እንድታውቅ በጥንቃቄ ሁሉን ከመጀመሪያው ተከትዬ በየተራው ልጽፍልህ መልካም ሆኖ ታየኝ ። በይሁዳ ንጉሥ በሄሮድስ ዘመን ከአብያ ክፍል የሆነ ዘካርያስ የሚባል አንድ ካህን ነበረ ፤ ሚስቱም ከአሮን ልጆች ነበረች ፥ ስምዋም ኤልሳቤጥ ነበረ ። ሁለቱም በጌታ ትእዛዝና ሕግጋት ሁሉ ያለ ነቀፋ እየሄዱ በእግዚአብሔር ፊት ጻድቃን ነበሩ ። ኤልሳቤጥም መካን ነበረችና ልጅ አልነበራቸውም ፤ ሁለቱም በዕድሜያቸው አርጅተው ነበር ። እርሱም በክፍሉ ተራ በእግዚአብሔር ፊት ሲያገለግል ፥ እንደ ካህናት ሥርዓት ወደ ጌታ ቤተ መቅደስ ገብቶ ለማጠን ዕጣ ደረሰበት ። በዕጣንም ጊዜ ሕዝቡ ሁሉ በውጭ ቆመው ይጸልዩ ነበር ። የጌታም መልአክ በዕጣኑ መሠዊያ ቀኝ ቆሞ ታየው ። ዘካርያስም ባየው ጊዜ ደነገጠ ፥ ፍርሃትም ወደቀበት ። መልአኩም እንዲህ አለው ። ዘካርያስ ሆይ ፥ ጸሎትህ ተሰምቶልሃልና አትፍራ ሚስትህ ኤልሳቤጥም ወንድ ልጅ ትወልድልሃለች ፥ ስሙንም ዮሐንስ ትለዋለህ ። ደስታና ተድላም ይሆንልሃል ፥ በመወለዱም ብዙዎች ደስ ይላቸዋል ። በጌታ ፊት ታላቅ ይሆናልና ፥ የወይን ጠጅና የሚያሰክር መጠጥ አይጠጣም ፤ ገናም በእናቱ ማኅፀን ሳለ መንፈስ ቅዱስ ይሞላበታል ፤ ከእስራኤልም ልጆች ብዙዎችን ወደ ጌታ ወደ አምላካቸው ይመልሳል ። እርሱም የተዘጋጁትን ሕዝብ ለጌታ እንዲያሰናዳ ፥ የአባቶችን ልብ ወደ ልጆች የማይታዘዙትንም ወደ ጻድቃን ጥበብ ይመልስ ዘንድ በኤልያስ መንፈስና ኃይል በፊቱ ይሄዳል ። ዘካርያስም መልአኩን ። እኔ ሽማግሌ ነኝ ምስቴም በዕድሜዋ አርጅታለችና ይህን በምን አውቃለሁ ? አለው ። መልአኩም መልሶ ። እኔ በእግዚአብሔር ፊት የምቆመው ገብርኤል ነኝ ፥ እንድናገርህም ይህችንም የምሥራች እንድሰብክልህ ተልኬ ነበር ፤ እነሆም ፥ በጊዜው የሚፈጸመውን ቃሌን ስላላመንህ ፥ ይህ ነገር እስከሚሆን ቀን ድረስ ዲዳ ትሆናለህ መናገርም አትችልም አለው ። ሕዝቡም ዘካርያስን ይጠብቁት ነበር ፤ በቤተ መቅደስም ውስጥ ስለ ዘገየ ይደነቁ ነበር ። በወጣም ጊዜ ሊነግራቸው አልቻለም ፥ በቤተ መቅደስም ራእይ እንዳየ አስተዋሉ ፤ እርሱም ይጠቅሳቸው ነበር ፤ ድዳም ሆኖ ኖረ ። የማገልገሉም ወራት ሲፈጸም ወደ ቤቱ ሄደ ። ከዚህም ወራት በኋላ ሚስቱ ኤልሳቤጥ ፀነሰችና ። ነቀፌታዬን ከሰው መካከል ያስወግድልኝ ዘንድ ጌታ በተመለከተበት ወራት እንዲህ አድርጎልኛል ስትል ራስዋን አምስት ወር ሰወረች ። በስድስተኛውም ወር መልአኩ ገብርኤል ናዝሬት ወደምትባል ወደ ገሊላ ከተማ ፥ ከዳዊት ወገን ለሆነው ዮሴፍ ለሚባል ሰው ወደ ታጨች ወደ አንዲት ድንግል ከእግዚአብሔር ዘንድ ተላከ ፥ የድንግሊቱም ስም ማርያም ነበረ ። መልአኩም ወደ እርስዋ ገብቶ ። ደስ ይበልሽ ፥ ጸጋ የሞላብሽ ሆይ ፥ ጌታ ከአንቺ ጋር ነው ፤ አንቺ ከሴቶች መካከል የተባረክሽ ነሽ አላት ። እርስዋም ባየችው ጊዜ ከንግግሩ በጣም ደነገጠችና ። ይህ እንዴት ያለ ሰላምታ ነው ? ብላ አሰበች ። መልአኩም እንዲህ አላት ። ማርያም ሆይ ፥ በእግዚአብሔር ፊት ጸጋ አግኝተሻልና አትፍሪ ። እነሆም ፥ ትፀንሻለሽ ወንድ ልጅም ትወልጃለሽ ፥ ስሙንም ኢየሱስ ትዪዋለሽ ። እርሱ ታላቅ ይሆናል የልዑል ልጅም ይባላል ፥ ጌታ አምላክም የአባቱን የዳዊትን ዙፋን ይሰጠዋል ፤ በያዕቆብ ቤትም ላይ ለዘለላም ይነግሣል ፥ ለመንግሥቱም መጨረሻ የለውም ። ማርያምም መልአኩን ። ወንድ ስለማላውቅ ይህ እንዴት ይሆናል ? አለችው ። መልአኩም መልሶ እንዲህ አላት ። መንፈስ ቅዱስ በአንቺ ላይ ይመጣል ፥ የልዑልም ኃይል ይጸልልሻል ስለዚህ ደግሞ ከአንቺ የሚወለደው ቅዱስ የእግዚአብሔር ልጅ ይባላል ። እነሆም ዘመድሽ ኤልሳቤጥ ፥ እርስዋ ደግሞ በእርጅናዋ ወንድ ልጅ ፀንሳለች ፥ ለእርስዋም መካን ትባል ለነበረችው ይህ ስድስተኛ ወር ነው ፤ ለእግዚአብሔር የሚሳነው ነገር የለምና ። ማርያምም ። እነሆኝ የጌታ ባሪያ እንደ ቃልህ ይሁንልኝ አለች ። መልአኩም ከእርስዋ ሄደ ። ማርያምም በዚያ ወራት ተነሥታ ወደ ተራራማው አገር ወደ ይሁዳ ከተማ ፈጥና ወጣች ፥ ወደ ዘካርያስም ቤት ገብታ ኤልሳቤጥን ተሳለመቻት ። ኤልሳቤጥም የማርያምን ሰላምታ በሰማች ጊዜ ፅንሱ በማኅፀንዋ ውስጥ ዘለለ ፤ በኤልሳቤጥም መንፈስ ቅዱስ ሞላባት ፥ በታላቅ ድምፅም ጮኻ እንዲህ አለች ። አንቺ ከሴቶች መካከል የተባረክሽ ነሽ ፥ የማኅፀንሽም ፍሬ የተባረከ ነው ። የጌታዬ እናት ወደ እኔ ትመጣ ዘንድ እንዴት ይሆንልኛል ? እነሆ ፥ የሰላምታሽ ድምጽ በጆሮዬ በመጣ ጊዜ ፅንሱ በማኅፀኔ በደስታ ዘሎአልና ። ከጌታ ፤ የተነገረላት ቃል ይፈጸማልና ያመነች ብፅዕት ናት ። ማርያምም እንዲህ አለች ። ነፍሴ ጌታን ታከብረዋለች ፥ መንፈሴም በአምላኬ በመድኃኒቴ ሐሴት ታደርጋለች ፤ የባሪያይቱን ውርደት ተመልክቶአልና ። እነሆም ፥ ከዛሬ ጀምሮ ትውልድ ሁሉ ብፅዕት ይሉኛል ፤ ብርቱ የሆነ እርሱ በእኔ ታላቅ ሥራ አድርጎአልና ፤ ስሙም ቅዱስ ነው ። ምሕረቱም ለሚፈሩት እስከ ትውልድና ትውልድ ይኖራል ። በክንዱ ኃይል አድርጎአል ፤ ትዕቢተኞችን በልባቸው አሳብ በትኖአል ፤ ገዥዎችን ከዙፋናቸው አዋርዶአል ፤ ትሑታንንም ከፍ አድርጎአል ፤ የተራቡትን በበጎ ነገር አጥግቦአል ፤ ባለ ጠጎችንም ባዶአቸውን ሰዶአቸዋል ። ለአባቶቻችን እንደ ተናገረ ፥ ለአብርሃምና ለዘሩ ለዘላለም ምሕረቱ ትዝ እያለው እስራኤልን ብላቴናውን ረድቶአል ። ማርያምም ሦስት ወር የሚያህል በእርስዋ ዘንድ ተቀመጠች ወደ ቤትዋም ተመለሰች ። የኤልሳቤጥም የመውለጃዋ ጊዜ ደረሰ ፥ ወንድ ልጅም ወለደች ። ጎረቤቶችዋም ዘመዶችዋም ጌታ ምሕረቱን እንዳገነነላት ሰምተው ከእርስዋ ጋር ደስ አላቸው ። በስምንተኛውም ቀን ሕፃኑን ሊገርዙት መጡ ፥ በአባቱም ስም ዘካርያስ ሊሉት ወደዱ ። እናቱ ግን መልሳ ። አይሆንም ፥ ዮሐንስ ይባል እንጂ አለች ። እነርሱም ። ከወገንሽ ማንም በዚህ ስም የተጠራ የለም አሉአት ። አባቱንም ማን ሊባል እንዲወድ ጠቀሱት ። ብራናም ለምኖ ። ስሙ ዮሐንስ ነው ብሎ ጻፈ ። ሁሉም አደነቁ ። ያንጊዜም አፉ ተከፈተ መላሱም ተፈታ እግዚአብሔርንም እየባረከ ተናገረ ። ለጎረቤቶቻቸውም ሁሉ ፍርሃት ሆነ ፤ ይህም ሁሉ ነገር በይሁዳ በተራራማው አገር ሁሉ ተወራ ፤ የሰሙትም ሁሉ ። እንኪያ ይህ ሕፃን ምን ይሆን ? እያሉ በልባቸው አኖሩት ፤ የጌታ እጅ ከእርሱ ጋር ነበረችና ። አባቱ ዘካርያስም መንፈስ ቅዱስ ሞላበትና ትንቢት ተናገረ እንዲህም አለ ። የእስራኤል ጌታ አምላክ ይባረክ ፥ ጐብኝቶ ለሕዝቡ ቤዛ አድርጎአልና ፤ ከጥንት ጀምሮ በነበሩት በቅዱሳን ነቢያት አፍ እንደ ተናገረ ፥ በብላቴናው በዳዊት ቤት የመዳን ቀንድን አስነስቶልናል ፤ ማዳኑም ከወደረኞቻችንና ከሚጠሉን ሁሉ እጅ ነው ፤ እንደዚህ ለአባቶቻችን ምሕረት አደረገ ፤ ለአባታችን ለአብርሃምም የማለውን መሐላውን ቅዱሱን ኪዳን አሰበ ፤ በእርሱም ከጠላቶቻችን እጅ ድነን በዘመናችን ሁሉ ያለ ፍርሃት በቅድስናና በጽድቅ በፊቱ እንድናገለግለው ሰጠን ። ደግሞም አንተ ሕፃን ሆይ ፥ የልዑል ነቢይ ትባላለህ ፥ መንገዱን ልትጠርግ በጌታ ፊት ትሄዳለህና ፤ እንደዚህም የኃጢአታቸው ስርየት የሆነውን የመዳን እውቀት ለሕዝቡ ትሰጣለህ ፤ ይህም ከላይ የመጣ ብርሃን በጐበኘበት በአምላካችን ምሕረትና ርኅራኄ ምክንያት ነው ፤ ብርሃኑም በጨለማና በሞት ጥላ ተቀምጠው ላሉት ያበራል እግሮቻችንንም በሰላም መንገድ ያቀናል ። ሕፃኑም አደገ በመንፈስም ጠነከረ ፥ ለእስራኤልም እስከ ታየበት ቀን ድረስ በምድረ በዳ ኖረ ። በዚያም ወራት ዓለሙ ሁሉ እንዲጻፍ ከአውግስጦስ ቄሣር ትእዛዝ ወጣች ። ቄሬኔዎስ በሶርያ አገር ገዥ በነበረ ጊዜ ይህ የመጀመሪያ ጽሕፈት ሆነ ። ሁሉም እያንዳንዱ ይጻፍ ዘንድ ወደ ከተማው ሄደ ። ዮሴፍም ደግሞ ከዳዊት ቤትና ወገን ስለ ነበረ ከገሊላ ከናዝሬት ከተማ ተነሥቶ ቤተ ልሔም ወደምትባል ወደ ዳዊት ከተማ ወደ ይሁዳ ፥ ፀንሳ ከነበረች ከእጮኛው ከማርያም ጋር ይጻፍ ዘንድ ወጣ ። በዚያም ሳሉ የመውለጃዋ ወራት ደረሰ ፥ የበኵር ልጅዋንም ወለደች ፥ በመጠቅለያም ጠቀለለችው ፤ በእንግዶችም ማደሪያ ስፍራ ስላልነበራቸው በግርግም አስተኛችው ። በዚያም ምድር መንጋቸውን በሌሊት ሲጠብቁ በሜዳ ያደሩ እረኞች ነበሩ ። እነሆም ፥ የጌታ መልአክ ወደ እነርሱ ቀረበ የጌታ ክብርም በዙሪያቸው አበራ ፥ ታላቅ ፍርሃትም ፈሩ ። መልአኩም እንዲህ አላቸው ። እነሆ ፥ ለሕዝቡ ሁሉ የሚሆን ታላቅ ደስታ የምሥራች እነግራችኋለሁና አትፍሩ ፤ ዛሬ በዳዊት ከተማ መድኃኒት እርሱም ክርስቶስ ጌታ የሆነ ተወልዶላችኋልና ። ይህም ምልክት ይሆንላችኋል ፤ ሕፃን ተጠቅልሎ በግርግምም ተኝቶ ታገኛላችሁ ። ድንገትም ብዙ የሰማይ ሠራዊት ከመልአኩ ጋር ነበሩ ። እግዚአብሔርንም እያመሰገኑ ። ክብር ለእግዚአብሔር በአርያም ይሁን ሰላምም በምድር ለሰውም በጎ ፈቃድ አሉ ። መላእክትም ከእነርሱ ተለይተው ወደ ሰማይ በወጡ ጊዜ ፥ እረኞቹ እርስ በርሳቸው ። እንግዲህ እስከ ቤተ ልሔም ድረስ እንሂድ እግዚአብሔርም የገለጠልንን ይህን የሆነውን ነገር እንይ ተባባሉ ። ፈጥነውም መጡ ማርያምንና ዮሴፍን ሕፃኑንም በግርግም ተኝቶ አገኙ ። አይተውም ስለዚህ ሕፃን የተነገረላቸውን ነገር ገለጡ ። የሰሙትን ሁሉ እረኞቹ በነገሩአቸው ነገር አደነቁ ፤ ማርያም ግን ይህን ነገር ሁሉ በልብዋ እያሰበች ትጠብቀው ነበር ። እረኞችም እንደ ተባለላቸው ስለ ሰሙትና ስላዩት ሁሉ እግዚአብሔርን እያመሰገኑና እያከበሩ ተመለሱ ። ሊገርዙት ስምንት ቀን በሞላ ጊዜ ፥ በማኅፀን ሳይረገዝ በመልአኩ እንደ ተባለ ፥ ስሙ ኢየሱስ ተብሎ ተጠራ ። እንደ ሙሴም ሕግ የመንጻታቸው ወራት በተፈጸመ ጊዜ ፥ በጌታ ሕግ ። የእናቱን ማኅፀን የሚከፍት ወንድ ሁሉ ለጌታ የተቀደሰ ይባላል ተብሎ እንደ ተጻፈ በጌታ ፊት ሊያቆሙት ፥ በጌታም ሕግ ። ሁለት ዋሊያ ወይም ሁለት የርግብ ጫጩቶች እንደ ተባለ ፥ መሥዋዕት ሊያቀርቡ ወደ ኢየሩሳሌም ወሰዱት ። እነሆም ፥ በኢየሩሳሌም ስምዖን የሚባል ሰው ነበረ ፥ ይህም ሰው የእስራኤልን መጽናናት ይጠባበቅ ነበር ፤ ጻድቅና ትጉህም ነበረ ፥ መንፈስ ቅዱስም በእርሱ ላይ ነበረ ። በጌታም የተቀባውን ሳያይ ሞትን እንዳያይ በመንፈስ ቅዱስ ተረድቶ ነበር ። በመንፈስም ወደ መቅደስ ወጣ ፤ ወላጆቹም እንደ ሕጉ ልማድ ያደርጉለት ዘንድ ሕፃኑን ኢየሱስን በአስገቡት ጊዜ ፥ እርሱ ደግሞ ተቀብሎ አቀፈው እግዚአብሔርንም እየባረከ እንዲህ አለ ። ጌታ ሆይ ፥ አሁን እንደ ቃልህ ባሪያህን በሰላም ታሰናብተዋለህ ፤ ዓይኖቼ በሰዎች ሁሉ ፊት ያዘጋጀኸውን ማዳንህን አይተዋልና ፤ ይህም ለአሕዛብ ሁሉን የሚገልጥ ብርሃን ለሕዝብህም ለእስራኤል ክብር ነው ። ዮሴፍና እናቱም ስለ እርሱ በተባለው ነገር ይደነቁ ነበር ። ስምዖንም ባረካቸው እናቱን ማርያምንም ። እነሆ ፥ የብዙዎች ልብ አሳብ ይገለጥ ዘንድ ፥ ይህ በእስራኤል ላሉት ለብዙዎቹ ለመውደቃቸውና ለመነሣታቸው ለሚቃወሙትም ምልክት ተሾሞአል ፥ በአንቺም ደግሞ በነፍስሽ ሰይፍ ያልፋል አላት ። ከአሴር ወገንም የምትሆን የፋኑኤል ልጅ ሐና የምትባል አንዲት ነቢይት ነበረች ፤ እርስዋም ከድንግልናዋ ጀምራ ከባልዋ ጋር ሰባት ዓመት ኖረች ፤ እርስዋም ሰማኒያ አራት ዓመት ያህል መበለት ሆና በጣም አርጅታ ነበር ፤ በጾምና በጸሎትም ሌሊትና ቀን እያገለገለች ከመቅደስ አትለይም ነበር ። በዚያችም ሰዓት ቀርባ እግዚአብሔርን አመሰገነች ፤ የኢየሩሳሌምንም ቤዛ ለሚጠባበቁ ሁሉ ስለ እርሱ ትናገር ነበር ። ሁሉንም እንደ ጌታ ሕግ ከፈጸሙ በኋላ ፥ ወደ ገሊላ ወደ ከተማቸው ወደ ናዝሬት ተመለሱ ። ሕፃኑም አደገ ፥ ጥበብም ሞልቶበት በመንፈስ ጠነከረ ፤ የእግዚአብሔርም ጸጋ በእርሱ ላይ ነበረ ። ወላጆቹም በያመቱ በፋሲካ በዓል ወደ ኢየሩሳሌም ይወጡ ነበር ። የአሥራ ሁለት ዓመት ልጅ በሆነ ጊዜ ፥ እንደ በዓሉ ሥርዓት ወደ ኢየሩሳሌም ወጡ ፤ ቀኖቹንም ከፈጸሙ በኋላ ፥ ሲመለሱ ብላቴናው ኢየሱስ በኢየሩሳሌም ቀርቶ ነበር ፥ ዮሴፍም እናቱም አላወቁም ነበር ። ከመንገደኞች ጋር የነበረ ስለ መሰላቸው የአንድ ቀን መንገድ ሄዱ ፥ ከዘመዶቻቸውም ከሚያውቋቸውም ዘንድ ፈለጉት ፤ ባጡትም ጊዜ እየፈለጉት ወደ ኢየሩሳሌም ተመለሱ ። ከሦስት ቀንም በኋላ በመምህራን መካከል ተቀምጦ ሲሰማቸውም ሲጠይቃቸውም በመቅደስ አገኙት ፤ የሰሙትም ሁሉ በማስተዋሉና በመልሱ ተገረሙ ። ባዩትም ጊዜ ተገረሙ ፥ እናቱም ። ልጄ ሆይ ፥ ለምን እንዲህ አደረግህብን ? እነሆ ፥ አባትህና እኔ እየተጨነቅን ስንፈልግህ ነበርን አለችው ። እርሱም ። ስለ ምን ፈለጋችሁኝ ? በአባቴ ቤት እሆን ዘንድ እንዲገባኝ አላወቃችሁምን ? አላቸው ። እነርሱም የተናገራቸውን ነገር አላስተዋሉም ። ከእነርሱም ጋር ወርዶ ወደ ናዝሬት መጣ ፥ ይታዘዝላቸውም ነበር ። እናቱም ይህን ነገር ሁሉ በልብዋ ትጠብቀው ነበር ። ኢየሱስም ደግሞ በጥበብና በቁመት በሞገስም በእግዚአብሔርና በሰው ፊት ያድግ ነበር ። ጢባርዮስ ቄሣርም በነገሠ በአሥራ አምስተኛይቱ ዓመት ፥ ጴንጤናዊው ጲላጦስም በይሁዳ ሲገዛ ፥ ሄሮድስም በገሊላ የአራተኛው ክፍል ገዥ ፥ ወንድሙ ፊልጶስም በኢጡርያስ በጥራኮኒዶስም አገር የአራተኛው ክፍል ገዥ ፥ ሊሳኒዮስም በሳቢላኒስ የአራተኛው ክፍል ገዥ ሆነው ሳሉ ፥ ሐናና ቀያፋም ሊቃነ ካህናት ሳሉ ፥ የእግዚአብሔር ቃል ወደ ዘካርያስ ልጅ ወደ ዮሐንስ በምድረ በዳ መጣ ። በነቢዩ በኢሳይያስ ቃል መጽሐፍ ። የጌታን መንገድ አዘጋጁ ጥርጊያውንም አቅኑ እያለ በምድረ በዳ የሚጮኽ ሰው ድምፅ ፤ ዐዘቅቱ ሁሉ ይሙላ ተራራውና ኮረብታውም ሁሉ ዝቅ ይበል ፥ ጠማማውም የቀና መንገድ ይሁን ፥ ሸካራውም መንገድ ትክክል ይሁን ፤ ሥጋም የለበሰ ሁሉ የእግዚአብሔርን ማዳን ይይ ተብሎ እንደ ተጻፈ ለኃጢአት ስርየት የንስሐን ጥምቀት እየሰበከ በዮርዳኖስ ዙሪያ ወዳለችው አገር ሁሉ መጣ ። ስለዚህ ከእርሱ ሊጠመቁ ለወጡት ሕዝብ እንዲህ ይላቸው ነበር ። እናንተ የእፉኝት ልጆች ፥ ከሚመጣው ቍጣ እንድትሸሹ ማን አመለከታችሁ ? እንግዲህ ለንስሐ የሚገባ ፍሬ አድርጉ ፤ በልባችሁም ። አብርሃም አባት አለን ማለትን አትጀምሩ ፤ ከእነዚህ ድንጋዮች ለአብርሃም ልጆች ሊያስነሣለት እግዚአብሔር እንዲችል እላችኋለሁና ። አሁንስ ምሳር ደግሞ በዛፎች ሥር ተቀምጦአል ፤ እንግዲህ መልካም ፍሬ የማያደርግ ዛፍ ሁሉ ይቆረጣል ወደ እሳትም ይጣላል ። ሕዝቡም ። እንግዲህ ምን እናድርግ ? ብለው ይጠይቁት ነበር ። መልሶም ። ሁለት ልብስ ያለው ለሌለው ያካፍል ፥ ምግብም ያለው እንዲሁ ያድርግ ይል ነበር ። ቀራጮችም ደግሞ ሊጠመቁ መጥተው ። መምህር ሆይ ፥ ምን እናድርግ ? አሉት ። ከታዘዘላችሁ አብልጣችሁ አትውሰዱ አላቸው ። ጭፍሮችም ደግሞ ። እኛ ደግሞ ምን እናድርግ ? ብለው ይጠይቁት ነበር ። እርሱም ። በማንም ግፍ አትሥሩ ማንንም በሐሰት አትክሰሱ ፥ ደመወዛችሁም ይብቃችሁ አላቸው ። ሕዝቡም ሲጠብቁ ሳሉ ሁሉም በልባቸው ስለ ዮሐንስ ። ይህ ክርስቶስ ይሆንን ? ብለው ሲያስቡ ነበር ፥ ዮሐንስ መልሶ ። እኔስ በውኃ አጠምቃችኋለሁ ፤ ነገር ግን የጫማውን ጠፍር መፍታት ከማይገባኝ ከእኔ የሚበረታ ይመጣል ፤ እርሱ በመንፈስ ቅዱስና በእሳት ያጠምቃችኋል ፤ መንሹም በእጁ ነው ፥ አውድማውንም ፈጽሞ ያጠራል ፥ ስንዴውንም በጎተራው ይከታል ፥ ገለባውን ግን በማይጠፋ እሳት ያቃጥለዋል አላቸው ። ስለዚህ ሕዝቡን በብዙ ሌላ ምክር እየመከራቸው ወንጌልን ይሰብክላቸው ነበር ፤ የአራተኛው ክፍል ገዥ ሄሮድስ ግን ፥ ስለ ሄሮድያዳ ስለ ወንድሙ ስለ ፊልጶስ ሚስትና ሄሮድስ ስላደረገው ሌላ ክፋት ሁሉ ዮሐንስ ስለ ገሠጸው ፥ ይህን ደግሞ ከሁሉ በላይ ጨምሮ ዮሐንስን በወኅኒ አገባው ። ሕዝቡም ሁሉ ከተጠመቁ በኋላ ኢየሱስ ደግሞ ተጠመቀ ። ሲጸልይም ሰማይ ተከፈተ ፥ መንፈስ ቅዱስም በአካል መልክ እንደ ርግብ በእርሱ ላይ ወረደ ፤ የምወድህ ልጄ አንተ ነህ ፥ በአንተ ደስ ይለኛል የሚል ድምፅም ከሰማይ መጣ ። ኢየሱስም ሊያስተምር ሲጀምር ዕድሜው ሠላሳ ዓመት ያህል ሆኖት ነበር እንደመሰላቸው የዮሴፍ ልጅ ሆኖ ፥ የኤሊ ልጅ ፥ የማቲ ልጅ ፥ የሌዊ ልጅ ፥ የሚልኪ ልጅ ፥ የዮና ልጅ ፥ የዮሴፍ ልጅ ፥ የማታትዩ ልጅ ፥ የአሞጽ ልጅ ፥ የናሆም ልጅ ፥ የኤሲሊም ልጅ የናጌ ልጅ ፥ የማአት ልጅ ፥ የማታትዩ ልጅ የሴሜይ ልጅ ፥ የዮሴፍ ልጅ ፥ የዮዳ ልጅ ፥ የዮናን ልጅ ፥ የሬስ ልጅ ፥ የዘሩባቤል ልጅ ፥ የሰላትያል ልጅ ፥ የኔሪ ልጅ ፥ የሚልኪ ልጅ ፥ የሐዲ ልጅ ፥ የዮሳስ ልጅ ፥ የቆሳም ልጅ ፥ የኤልሞዳም ልጅ ፥ የኤር ልጅ ፥ የዮሴዕ ልጅ ፥ የኤልዓዘር ልጅ የዮራም ልጅ ፥ የማጣት ልጅ ፥ የሌዊ ልጅ ፥ የስምዖን ልጅ ፥ የይሁዳ ልጅ ፥ የዮሴፍ ልጅ ፥ የዮናን ልጅ ፥ የኤልያቄም ልጅ ፥ የሜልያ ልጅ ፥ የማይናን ልጅ ፥ የማጣት ልጅ ፥ የናታን ልጅ የዳዊት ልጅ ፥ የእሴይ ልጅ ፥ የኢዮቤድ ልጅ ፥ የቦዔዝ ልጅ ፥ የሰልሞን ልጅ ፥ የነአሶን ልጅ ፥ የአሚናዳብ ልጅ ፥ የአራም ልጅ ፥ የአሮኒ ልጅ ፥ የኤስሮም ልጅ ፥ የፋሬስ ልጅ ፥ የይሁዳ ልጅ ፥ የያዕቆብ ልጅ ፥ የይስሐቅ ልጅ ፥ የአብርሃም ልጅ ፥ የታራ ልጅ ፥ የናኮር ልጅ ፥ የሴሮህ ልጅ ፥ የራጋው ልጅ ፥ የፋሌቅ ልጅ ፥ የአቤር ልጅ ፥ የሳላ ልጅ ፥ የቃይንም ልጅ ፥ የአርፋክስድ ልጅ ፥ የሴም ልጅ ፥ የኖኅ ልጅ ፥ የላሜህ ልጅ ፥ የማቱሳላ ልጅ ፥ የሄኖክ ልጅ ፥ የያሬድ ልጅ ፥ የመላልኤል ልጅ ፥ የቃይናን ልጅ ፥ የሄኖስ ልጅ ፥ የሴት ልጅ ፥ የአዳም ልጅ ፥ የእግዚአብሔር ልጅ ። ኢየሱስም መንፈስ ቅዱስ መልቶበት ከዮርዳኖስ ተመለሰ ፥ በመንፈስም ወደ ምድረ በዳ ተመርቶ ፥ አርባ ቀን ከዲያብሎስ ተፈተነ ። በነዚያም ቀኖች ምንም አልበላም ፥ ከተጨረሱም በኋላ ተራበ ። ዲያብሎስም ። የእግዚአብሔር ልጅ ከሆንህ ፥ ይህን ድንጋይ ። እንጀራ ሁን ብለህ እዘዝ አለው ። ኢየሱስም ። ሰው በእግዚአብሔር ቃል ሁሉ እንጂ በእንጀራ ብቻ አይኖርም ተብሎ ተጽፎአል ብሎ መለሰለት ። ዲያብሎስም ረጅም ወደ ሆነ ተራራ አውጥቶ የዓለምን መንግሥታት ሁሉ በቅጽበት አሳየው ። ዲያብሎስም ። ይህ ሥልጣን ሁሉ ክብራቸውም ለእኔ ተሰጥቶአል ለምወደውም ለማንም እሰጠዋለሁና ለአንተ እሰጥሃለሁ ፤ ስለዚህ አንተ በእኔ ፊት ብትሰግድ ፥ ሁሉ ለአንተ ይሆናል አለው ። ኢየሱስም መልሶ ። ለጌታ ለአምላክህ ስገድ እርሱንም ብቻ አምልክ ተብሎ ተጽፎአል አለው ። ወደ ኢየሩሳሌም ደግሞ ወሰደው ፤ በመቅደስም ጫፍ ላይ አቁሞ ። ይጠብቁህ ዘንድ መላእክቱን ስለ አንተ ያዝልሃል ፥ እግርህንም በድንጋይ ከቶ እንዳትሰናከል በእጃቸው ያነሡሃል ተብሎ ተጽፎአልና የእግዚአብሔር ልጅስ ከሆንህ ፥ ከዚህ ወደ ታች ራስህን ወርውር አለው ። ኢየሱስም መልሶ ። ጌታን አምላክህን አትፈታተነው ተብሎአል አለው ። ዲያቢሎስም ፈተናውን ሁሉ ከጨረሰ በኋላ እስከ ጊዜው ከእርሱ ተለየ ። ኢየሱስም በመንፈስ ኃይል ወደ ገሊላ ተመለሰ ፤ ስለ እርሱም በዙሪያው ባለችው አገር ሁሉ ዝና ወጣ ። እርሱም በምኵራባቸው ያስተምር ፥ ሁሉም ያመሰግኑት ነበር ። ወዳደገበትም ወደ ናዝሬት መጣ ፤ እንደ ልማዱም በሰንበት ቀን ወደ ምኵራብ ገባ ፥ ሊያነብም ተነሣ ። የነቢዩንም የኢሳይያስን መጽሐፍ ሰጡት ፥ መጽሐፉንም በተረተረ ጊዜ ። የጌታ መንፈስ በእኔ ላይ ነው ፥ ለድሆች ወንጌልን እሰብክ ዘንድ ቀብቶኛልና ፤ ለታሰሩትም መፈታትን ለዕውሮችም ማየትን እሰብክ ዘንድ ፥ የተጠቁትንም ነጻ አወጣ ዘንድ የተወደደችውንም የጌታን ዓመት እሰብክ ዘንድ ልኮኛል ተብሎ የተጻፈበትን ስፍራ አገኘ ። መጽሐፉንም ጠቅልሎ ለአገልጋዩ ሰጠውና ተቀመጠ ፤ በምኵራብም የነበሩት ሁሉ ትኵር ብለው ይመለከቱት ነበር ። እርሱም ። ዛሬ ይህ መጽሐፍ በጆሮአችሁ ተፈጸመ ይላቸው ጀመር ። ሁሉም ይመሰክሩለት ነበር ከአፉም ከሚወጣው ከጸጋው ቃል የተነሣ እየተደነቁ ። ይህ የዮሴፍ ልጅ አይደለምን ? ይሉ ነበር ። እርሱም ። ያለ ጥርጥር ይህን ምሳሌ ። ባለ መድኃኒት ሆይ ፥ ራስህን ፈውስ ፤ በቅፍርናሆም እንዳደረግኸው የሰማነውን ሁሉ በዚህ በገዛ አገርህ ደግሞ አድርግ ትሉኛላችሁ አላቸው ። እንዲህም አለ ። እውነት እላችኋለሁ ፥ ነቢይ በገዛ አገሩ ከቶ አይወደድም ። ነገር ግን እውነት እላችኋለሁ ፥ በኤልያስ ዘመን ሦስት ዓመት ከስድስት ወር ሰማይ ተዘግቶ ሳለ በምድር ሁሉ ብርቱ ራብ በነበረ ጊዜ ፥ በእስራኤል ብዙ መበለቶች ነበሩ ፤ ኤልያስም በሲዶና አገር ወዳለች ወደ ሰራፕታ ወደ አንዲት መበለት እንጂ ከእነርሱ ወደ አንዲቱ አልተላከም ። በነቢዩ በኤልሳዕ ዘመንም በእስራኤል ብዙ ለምጻሞች ነበሩ ፥ ከሶርያዊው ከንዕማን በቀር ከእነርሱ አንድ ስንኳ አልነጻም ። በምኵራብም የነበሩ ሁሉ ይህን ሰምተው ቍጣ ሞላባቸው ፥ ተነሥተውም ከከተማ ወደ ውጭ አወጡት ፥ ይጥሉትም ዘንድ ከተማቸው ተሠርታባት ወደ ነበረች ወደ ተራራው አፋፍ ወሰዱት ፤ እርሱ ግን በመካከላቸው አልፎ ሄደ ። ወደ ገሊላ ከተማም ወደ ቅፍርናሆም ወረደ ። በሰንበትም ያስተምራቸው ነበር ፤ ቃሉ በሥልጣን ነበርና በትምህርቱ ተገረሙ ። በምኵራብም የርኵስ ጋኔን መንፈስ ያደረበት ሰው ነበረ ፥ በታላቅ ድምፅም ጮኾ ። ተው ፥ የናዝሬቱ ኢየሱስ ሆይ ፥ ከአንተ ጋር ምን አለን ? ልታጠፋን መጣህን ? ማን እንደ ሆንህ አውቄሃለሁ ፥ አንተ የእግዚአብሔር ቅዱሱ አለ ። ኢየሱስም ። ዝም በል ከእርሱም ውጣ ብሎ ገሠጸው ። ጋኔኑም በመካከላቸው ጥሎት ሳይጐዳው ከእርሱ ወጣ ። ሁሉንም መደነቅ ያዛቸው ፥ እርስ በርሳቸውም ። ይህ ቃል ምንድር ነው ? በሥልጣንና በኃይል ርኵሳን መናፍስትን ያዝዛልና ፥ ይወጡማል ብለው ተነጋገሩ ። ዝናም በዙሪያው ባለች አገር ወደ ስፍራው ሁሉ ስለ እርሱ ወጣ ። በምኵራብም ተነሥቶ ወደ ስምዖን ቤት ገባ ። የስምዖንም አማት በብርቱ ንዳድ ታማ ነበር ስለ እርስዋም ለመኑት ። በአጠገብዋም ቆሞ ንዳዱን ገሠጸውና ለቀቃት ፤ ያንጊዜውንም ተነሥታ አገለገለቻቸው ። ፀሐይም በገባ ጊዜ በልዩ ልዩ ደዌ የተያዙ በሽተኞችን ሁሉ ወደ እርሱ አመጡአቸው ፤ እርሱም በእያንዳቸው ላይ እጁን ጭኖ ፈወሳቸው ። አጋንንትም ደግሞ ። አንተ ክርስቶስ የእግዚአብሔር ልጅ ነህ እያሉ እየጮኹም ከብዙዎች ይወጡ ነበር ፤ ገሠጻቸውም ክርስቶስም እንደ ሆነ አውቀውት ነበርና እንዲናገሩ አልፈቀደላቸውም ። በጸባም ጊዜ ወጥቶ ወደ ምድረ በዳ ሄደ ፤ ሕዝቡም ይፈልጉት ነበር ፤ ወደ እርሱም መጡ ፥ ከእነርሱም ተለይቶ እንዳይሄድ ሊከለክሉት ወደዱ ። እርሱ ግን ። ስለዚህ ተልኬአለሁና ለሌሎቹ ከተማዎች ደግሞ የእግዚአብሔርን መንግሥት ወንጌል እሰብክ ዘንድ ይገባኛል አላቸው ። በገሊላም ምኵራቦች ይሰብክ ነበር ። ሕዝቡም የእግዚአብሔርን ቃል እየሰሙ ሲያስጠብቡት ሳሉ ፥ እርሱ ራሱ በጌንሳሬጥ ባሕር ዳር ቆሞ ነበር ፤ በባሕር ዳርም ቆመው የነበሩትን ሁለት ታንኳዎች አየ ፤ ዓሣ አጥማጆች ግን ከእነርሱ ውስጥ ወጥተው መረቦቻቸውን ያጥቡ ነበር ። ከታንኳዎቹም የስምዖን ወደ ነበረች ወደ አንዲቱ ገብቶ ከምድር ጥቂት ፈቀቅ እንዲያደርጋት ለመነው ፤ በታንኳይቱም ተቀምጦ ሕዝቡን ያስተምር ነበር ። ነገሩንም ከጨረሰ በኋላ ፥ ስምዖንን ። ወደ ጥልቁ ፈቀቅ በል መረቦቻችሁንም ለማጥመድ ጣሉ አለው ። ስምዖንም መልሶ ። አቤቱ ፥ ሌሊቱን ሁሉ አድረን ስንደክም ምንም አልያዝንም ፤ ነገር ግን በቃልህ መረቦቹን እጥላለሁ አለው ። ይህንም ባደረጉ ጊዜ እጅግ ብዙ ዓሣ ያዙ ፤ መረቦቻቸውም ተቀደዱ ። በሌላ ታንኳም የነበሩትን ጓደኞቻቸውን መጥተው እንዲያግዙአቸው ጠቀሱ ፤ መጥተውም ሁለቱ ታንኳዎች እስኪሰጥሙ ድረስ ሞሉአቸው ። ስምዖን ጴጥሮስ ግን ባየ ጊዜ በኢየሱስ ጕልበት ላይ ወድቆ ። ጌታ ሆይ ፥ እኔ ኃጢአተኛ ነኝና ከኔ ተለይ አለው ። ስላጠመዱት ዓሣ እርሱ ከእርሱ ጋርም የነበሩ ሁሉ ተደንቀዋልና ፥ እንዲሁም ደግሞ የስምዖን ባልንጀሮች የነበሩ የዘብዴዎስ ልጆች ያዕቆብና ዮሐንስም ተደነቁ ። ኢየሱስም ስምዖንን ። አትፍራ ፤ ከእንግዲህ ወዲህ ሰውን የምታጠምድ ትሆናለህ አለው ። ታንኳዎችንም ወደ ምድር አድርሰው ሁሉን ትተው ተከተሉት ። ከከተማዎችም በአንዲቱ ሳለ ፥ እነሆ ፥ ለምጽ የሞላበት ሰው ነበረ ፤ ኢየሱስንም አይቶ በፊቱ ወደቀና ። ጌታ ሆይ ፥ ብትወድስ ፥ ልታነጻኝ ትችላለህ ብሎ ለመነው ። እጁንም ዘርግቶ ዳሰሰውና ። እወዳለሁ ፥ ንጻ አለው ፤ ወዲያውም ለምጹ ለቀቀው ። እርሱም ለማንም እንዳይናገር አዘዘው ፥ ነገር ግን ። ሄደህ ራስህን ለካህን አሳይ ፥ ለእነርሱም ምስክር እንዲሆን ስለ መንጻትህ ሙሴ እንዳዘዘ መሥዋዕት አቅርብ አለው ። ወሬው ግን አብዝቶ ወጣ ፥ ብዙ ሕዝብም ሊሰሙትና ከደዌአቸው ሊፈወሱ ይሰበሰቡ ነበር ፤ ነገር ግን እርሱ ወደ ምድረ በዳ ፈቀቅ ብሎ ይጸልይ ነበር ። አንድ ቀንም ያስተምር ነበር ፤ ከገሊላና ከይሁዳ መንደሮችም ሁሉ ከኢየሩሳሌምም መጥተው የነበሩ ፈሪሳውያንና የሕግ መምህራን ይቀመጡ ነበር ፤ እርሱም እንዲፈውስ የጌታ ኃይል ሆነለት ። እነሆም ፥ አንድ ሽባ በአልጋ ተሸክመው አመጡ ፤ አግብተውም በፊቱ ሊያኖሩት ይሹ ነበር ። ስለ ሕዝቡም ብዛት እንዴት አድርገው እንዲያገቡት ሲያቅታቸው ፥ ወደ ሰገነቱ ወጡ የጣራውንም ጡብ አሳልፈው በመካከል በኢየሱስ ፊት ከነአልጋው አወረዱት ። እምነታቸውንም አይቶ ። አንተ ሰው ፥ ኃጢአትህ ተሰረየችልህ አለው ። ጻፎችና ፈሪሳውያንም ። ይህ የሚሳደብ ማን ነው ? ከአንዱ ከእግዚአብሔር በቀር ኃጢአት ሊያስተሰርይ ማን ይችላል ? ብለው ያስቡ ጀመር ። ኢየሱስም አሳባቸውን እያወቀ መልሶ ። በልባችሁ ምን ታስባላችሁ ? ኃጢአትህ ተሰረየችልህ ከማለት ወይስ ። ተነሣና ሂድ ከማለት ማናቸው ይቀላል ? ነገር ግን በምድር ላይ ኃጢአት ሊያስተሰርይ ለሰው ልጅ ሥልጣን እንዳለው እንድታውቁ ብሎ ፥ ሽባውን ። አንተን እልሃለሁ ፥ ነተሣ ፥ አልጋህን ተሸክመህ ወደ ቤትህ ሂድ አለው ። በዚያን ጊዜም በፊታቸው ተነሣ ፥ ተኝቶበትም የነበረውን ተሸክሞ እግዚአብሔርን እያመሰገነ ወደ ቤቱ ሄደ ። ሁሉንም መገረም ያዛቸው ፥ እግዚአብሔርንም አመስግነው ። ዛሬስ ድንቅ ነገር አየን እያሉ ፍርሃት ሞላባቸው ። ከዚህም በኋላ ወጥቶ ሌዊ የሚባል ቀራጭ በመቅረጫው ተቀምጦ ተመለከተና ። ተከተለኝ አለው ። ሁሉንም ተወ ፤ ተነሥቶም ተከተለው ። ሌዊም በቤቱ ታላቅ ግብዣ አደረገለት ፤ ከእነርሱም ጋር በማዕድ ተቀምጠው የነበሩ ከቀራጮችና ከሌሎች ሰዎች ብዙ ሕዝብ ነበሩ ። ፈሪሳውያንና ጻፎቻቸውም በደቀ መዛሙርቱ ላይ ። ስለ ምን ከቀራጮችና ከኃጢአተኞች ጋር ትበላላችሁ ትጠጡማላችሁ ? ብለው አንጐራጐሩ ። ኢየሱስም መልሶ ። ሕመምተኞች እንጂ ባለ ጤናዎች ባለ መድኃኒት አያስፈልጋቸውም ፤ ኃጢአተኞችን ወደ ንስሐ እንጂ ጻድቃንን ልጠራ አልመጣሁም አላቸው ። እነርሱም ። የዮሐንስ ደቀ መዛሙርት ስለ ምን ብዙ ይጦማሉ ጸሎትስ ስለ ምን ያደርጋሉ ፥ ደግሞም የፈሪሳውያን ደቀ መዛሙርት ስለ ምን እንደዚሁ ያደርጋሉ ፤ የአንተ ደቀ መዛሙርት ግን ይበላሉ ይጠጣሉም ? አሉት ። ኢየሱስም ። ሙሽራው ከእነርሱ ጋር ሳለ ሚዜዎችን ልታስጦሙ ትችላላችሁን ? ነገር ግን ወራት ይመጣል ፥ ሙሽራውም ከእነርሱ ሲወሰድ ያንጊዜ ፥ በዚያ ወራት ይጦማሉ አላቸው ። ደግሞም ምሳሌ እንዲህ ሲል ነገራቸው ። የአዲስ ልብስ እራፊ ባረጀ ልብስ ላይ የሚያኖር የለም ፤ ቢደረግ ግን አዲሱን ይቀደዋል ደግሞም አዲስ እራፊ ለአሮጌው አይስማማውም ። ባረጀ አቁማዳም አዲስ የወይን ጠጅ የሚያኖር የለም ፤ ቢደረግ ግን አዲሱ የወይን ጠጅ አቁማዳውን ያፈነዳል ፥ እርሱም ይፈሳል አቁማዳውም ይጠፋል ። አዲሱን የወይን ጠጅ ግን በአዲስ አቁማዳ ማኖር ይገባል ፥ ሁለቱም ይጠባበቃሉ ። አሮጌ የወይን ጠጅ ሲጠጣ አዲሱን የሚሻ ማንም የለም ፤ አሮጌው ይጣፍጣል ይላልና ። በሰንበትም በእርሻ መካከል ያልፍ ነበር ደቀ መዛሙርቱም እሸት ይቀጥፉ በእጃቸውም እያሹ ይበሉ ነበር ። ከፈሪሳውያን ግን አንዳንዶቹ ። በሰንበት ሊያደርግ ያልተፈቀደውን ስለ ምን ታደርጋላችሁ ? አሉአቸው ። ኢየሱስም ለእነርሱ መልሶ ። ዳዊት በተራበ ጊዜ እርሱ አብረውት ከነበሩ ጋር ያደረገውን ፥ ወደ እግዚአብሔር ቤት እንደ ገባ ከካህናት ብቻ በቀር መብላቱ ያልተፈቀደውን የመሥዋዕትን እንጀራ ይዞ እንደ በላ ፥ ከእርሱም ጋር ለነበሩት ደግሞ እንደ ሰጣቸው ይህን አላነበባችሁምን ? አለ ። የሰው ልጅ የሰንበት ጌታ ነው አላቸውም ። በሌላው ሰንበትም ወደ ምኵራብ ገብቶ አስተማረ ፤ በዚያም ቀኝ እጁ የሰለለች ሰው ነበረ ፤ ጻፎችና ፈሪሳውያንም መክሰሻ ሊያገኙበት በሰንበት ይፈውስ እንደ ሆነ ይጠባበቁት ነበር ። እርሱ ግን አሳባቸውን አውቆ እጁ የሰለለችውን ሰው ። ተነሣና በመካከል ቁም አለው ፤ ተነሥቶም ቆመ ። ኢየሱስም ። እጠይቃችኋለሁ ፤ በሰንበት በጎ ማድረግ ተፈቅዶአልን ወይስ ክፉ ? ነፍስ ማዳንን ወይስ መግደል ? አላቸው ። ሁላቸውንም ዙሪያውን አየና ሰውዬውን ። እጅህን ዘርጋ አለው ። እርሱም እንዲህ አደረገ ፥ እጁም እንደ ሁለተኛይቱ ዳነች ። እነርሱም ቍጣ ሞላባቸው ፥ በኢየሱስም ምን እንዲያደርጉበት እርስ በርሳቸው ተባባሉ ። በነዚህም ወራት ይጸልይ ዘንድ ወደ ተራራ ወጣ ፥ ሌሊቱንም ሁሉ ወደ እግዚአብሔር ሲጸልይ አደረ ። በነጋም ጊዜ ደቀ መዛሙርቱን ጠራ ፥ ከእነርሱም አሥራ ሁለት መረጠ ደግሞም ሐዋርያት ብሎ ሰየማቸው ፤ እነርሱም ፥ ጴጥሮስ ብሎ እንደ ገና የሰየመው ስምዖን ፥ ወንድሙም እንድርያስ ፥ ያዕቆብም ዮሐንስም ፥ ፊልጶስም በርተሎሜዎስም ፥ ማቴዎስም ቶማስም ፥ የእልፍዮስ ልጅ ያዕቆብም ቀናተኛ የሚባለው ስምዖንም ፥ የያዕቆብ ይሁዳም ፥ አሳልፎ የሰጠውም የአስቆሮቱ ይሁዳ ናቸው ። ከእነርሱም ጋር ወርዶ በተካከለ ስፍራ ቆመ ፥ ከደቀ መዛሙርቱም ወገን ብዙ ሕዝብ ነበረ ፥ ደግሞም ሊሰሙትና ከደዌአቸው ሊፈወሱ ከይሁዳ ሁሉ ከኢየሩሳሌምም ከጢሮስና ከሲዶና ባሕር ዳርም የመጡ ብዙ ሰዎች ነበሩ ፤ ከርኵሳንም መናፍስት ይሠቃዩ የነበሩት ተፈወሱ ፤ ከእርሱም ኃይል ወጥቶ ሁሉን ይፈውስ ነበርና ሕዝቡ ሁሉ ሊዳስሱት ይሹ ነበር ። እርሱም ወደ ደቀ መዛሙርቱ ዓይኑን አነሣ እንዲህም አላቸው ። እናንተ ድሆች ብፁዓን ናችሁ ፥ የእግዚአብሔር መንግሥት የእናንተ ነውና ። እናንተ አሁን የምትራቡ ብፁዓን ናችሁ ፥ ትጠግባላችሁና ። እናንተ አሁን የምታለቅሱ ብፁዓን ናችሁ ፥ ትስቃላችሁና ። ሰዎች ስለ ሰው ልጅ ሲጠሉአችሁ ሲለዩአችሁም ሲነቅፉአችሁም ስማችሁንም እንደ ክፉ ሲያወጡ ፥ ብፁዓን ናችሁ ። እነሆ ፥ ዋጋችሁ በሰማይ ታላቅ ነውና በዚያን ቀን ደስ ይበላችሁ ዝለሉም ፤ አባቶቻቸው ነቢያትን እንዲህ ያደርጉባቸው ነበርና ። ነገር ግን እናንተ ባለ ጠጎች ወዮላችሁ ፥ መጽናናታችሁን ተቀብላችኋልና ። እናንተ አሁን የጠገባችሁ ወዮላችሁ ፥ ትራባላችሁና ። እናንተ አሁን የምትስቁ ወዮላችሁ ፥ ታዝናላችሁና ታለቅሱማላችሁ ። ሰዎች ሁሉ መልካም ሲናገሩላችሁ ፥ ወዮላችሁ ፤ አባቶቻቸው ለሐሰተኞች ነቢያት እንዲሁ ያደርጉላቸው ነበርና ። ነገር ግን ለእናንተ ለምትሰሙ እላችኋለሁ ፥ ጠላቶቻችሁን ውደዱ ፥ ለሚጠሉአችሁ መልካም አድርጉ ፥ የሚረግሙአችሁንም መርቁ ፥ ስለሚበድሉአችሁም ጸልዩ ። ጕንጭህን ለሚመታህ ደግሞ ሁለተኛውን ስጠው ፥ መጐናጸፊያህንም ለሚወስድ እጀ ጠባብህን ደግሞ አትከልክለው ። ለሚለምንህ ሁሉ ስጥ ፥ ገንዘብህንም የሚወስድ እንዲመልስ አትጠይቀው ። ሰዎችም ሊያደርጉላችሁ እንደምትወዱ እናንተ ደግሞ እንዲሁ አድርጉላቸው ። የሚወዱአችሁንማ ብትወዱ ፥ ምን ምስጋና አላችሁ ? ኃጢአተኞች ደግሞ የሚወዱአቸውን ይወዳሉና ። መልካምም ለሚያደርጉላችሁ መልካም ብታደርጉ ፥ ምን ምስጋና አላችሁ ? ኃጢአተኞች ደግሞ ያን ያደርጋሉና ። እንድትወስዱባቸው ተስፋ ለምታደርጉአቸው ብታበድሩ ፥ ምን ምስጋና አላችሁ ? ኃጢአተኞች ደግሞ በትክክል እንዲቀበሉ ለኃጢአተኞች ያበድራሉ ። ነገር ግን ጠላቶቻችሁን ውደዱ ፤ መልካም አድርጉ ፤ ምንም ተስፋ ሳታደርጉም አበድሩ ፥ ዋጋችሁም ታላቅ ይሆናል ፥ የልዑልም ልጆች ትሆናላችሁ ፥ እርሱ ለማያመሰግኑ ለክፉዎችም ቸር ነውና ። አባታችሁ ርኅሩኅ እንደ ሆነ ርኅሩኆች ሁኑ ። አትፍረዱ አይፈረድባችሁምም ፤ አትኰንኑ አትኰነኑምም ። ይቅር በሉ ይቅርም ትባላላችሁ ። ስጡ ይሰጣችሁማል ፤ በምትሰፍሩበት መስፈሪያ ተመልሶ ይሰፈርላችኋልና ፥ የተጨቈነና የተነቀነቀ የተትረፈረፈም መልካም መስፈሪያ በእቅፋችሁ ይሰጣችኋል ። ምሳሌም አላቸው ። ዕውር ዕውርን ሊመራ ይችላልን ? ሁለቱ በጕድጓድ አይወድቁምን ? ደቀ መዝሙር ከመምህሩ አይበልጥም ፤ ፈጽሞ የተማረ ሁሉ ግን እንደ መምህሩ ይሆናል ። በወንድምህም ዓይን ያለውን ጉድፍ ስለ ምን ታያለህ ፥ በራስህ ዓይን ግን ያለውን ምሰሶ ስለ ምን አትመለከትም ? በዓይንህ ያለውን ምሰሶ ራስህ ሳታይ ፥ እንዴት ወንድምህን ። ወንድሜ ሆይ ፥ በዓይንህ ያለውን ጉድፍ ላውጣ ፍቀድልኝ ልትል ትችላለህ ? አንተ ግብዝ ፥ አስቀድመህ ከዓይንህ ምሰሶውን አውጣ ከዚያም በኋላ በወንድምህ ዓይን ያለውን ጉድፍ ታወጣ ዘንድ አጥርተህ ታያለህ ። ክፉ ፍሬ የሚያደርግ መልካም ዛፍ የለምና ፥ እንዲሁም መልካም ፍሬ የሚያደርግ ክፉ ዛፍ የለም ። ዛፍ ሁሉ ከፍሬው ይታወቃልና ፤ ከእሾህ በለስ አይለቅሙም ፥ ከአጣጥ ቍጥቋጦም ወይን አይቈርጡም ። በልብ ሞልቶ ከተረፈው አፉ ይናገራልና መልካም ሰው ከልብ መልካም መዝገብ መልካሙን ያወጣል ፥ ክፉ ሰውም ከልብ ክፉ መዝገብ ክፉውን ያወጣል ። ስለ ምን ። ጌታ ሆይ ፥ ጌታ ሆይ ፥ ትሉኛላችሁ ፥ የምለውንም አታደርጉም ? ወደ እኔ የሚመጣ ሁሉ ቃሌንም ሰምቶ የሚያደርገው ፥ ማንን እንዲመስል አሳያችኋለሁ ። ቤት ሲሠራ አጥልቆ የቆፈረ በዓለት ላይም የመሠረተ ሰውን ይመስላል ፤ ጐርፍም በመጣ ጊዜ ወንዙ ያን ቤት ገፋው ፥ በዓለት ላይም ስለ ተመሠረተ ሊያናውጠው አልቻለም ። ሰምቶ የማያደርገው ግን ያለ መሠረት በምድር ላይ ቤቱን የሠራ ሰውን ይመስላል ፤ ወንዙም ገፋው ወዲያውም ወደቀ የዚያ ቤት አወዳደቅም ታላቅ ሆነ ። ቃሉን ሁሉ በሕዝብ ጆሮዎች በጨረሰ ጊዜ ወደ ቅፍርናሆም ገባ ። አንድ የመቶ አለቃም ነበረ ፤ የሚወደውም ባሪያው ታሞ ሊሞት ቀርቦ ነበር ። ስለ ኢየሱስም በሰማ ጊዜ የአይሁድን ሽማግሎች ወደ እርሱ ላከና መጥቶ ባሪያውን እንዲያድን ለመነው ። እነርሱም ወደ ኢየሱስ መጥተው ። ይህን ልታደርግለት ይገባዋል ፤ ሕዝባችንን ይወዳልና ምኵራብም ራሱ ሠርቶልናል ብለው አጽንተው ለመኑት ። ኢየሱስም ከእነርሱ ጋር ሄደ ። አሁንም ወደ ቤቱ በቀረበ ጊዜ የመቶው አለቃ ወዳጆቹን ወደ እርሱ ላከ ፤ አለውም ። ጌታ ሆይ በቤቴ ጣራ በታች ልትገባ አይገባኝምና አትድከም ፤ ስለዚህም ወደ አንተ ልመጣ እንዲገባኝ ሰውነቴን አልቈጠርሁትም ፤ ነገር ግን ቃል ተናገር ፥ ብላቴናዬም ይፈወሳል ። እኔ ደግሞ ከሌሎች በታች የምገዛ ሰው ነኝ ፥ ከእኔም በታች ወታደሮች አሉኝ ፥ አንዱንም ። ሂድ ብለው ይሄዳል ፥ ሌላውንም ። ና ብለው ይመጣል ፥ ባሪያዬንም ። ይህን አድርግ ብለው ያደርጋል ። ኢየሱስም ይህን ሰምቶ በእርሱ ተደነቀ ፥ ዘወርም ብሎ ለተከተሉት ሕዝብ ። እላችኋለሁ ፥ በእስራኤልስ እንኳ እንዲህ ያለ ትልቅ እምነት አላገኘሁም አላቸው ። የተላኩትም ወደ ቤት ተመልሰው ባሪያውን ባለ ጤና ሆኖ አገኙት ። በነገውም ናይን ወደምትባል ወደ አንዲት ከተማ ሄደ ፥ ደቀ መዛሙርቱም ብዙ ሕዝብም ከእርሱ ጋር አብረው ሄዱ ። ወደ ከተማይቱም በር በቀረበ ጊዜ ፥ እነሆ ፥ የሞተ ሰው ተሸክመው አወጡ ፤ እርሱም ለእናቱ አንድ ልጅ ነበረ ፥ እርስዋም መበለት ነበረች ፥ ብዙም የከተማ ሕዝብ ከእርስዋ ጋር አብረው ነበሩ ። ጌታም ባያት ጊዜ አዘነላትና ። አታልቅሽ አላት ። ቀርቦም ቃሬዛውን ነካ ፥ የተሸከሙትም ቆሙ ፤ አለውም ። አንተ ጐበዝ ፥ እልሃለሁ ፥ ተነሣ ። የሞተውም ቀና ብሎ ተቀመጠ ሊናገርም ጀመረ ፥ ለእናቱም ሰጣት ። ሁሉንም ፍርሃት ያዛቸውና ። ታላቅ ነቢይ በእኛ መካከል ተነሥቶአል ፥ ደግሞ ። እግዚአብሔር ሕዝቡን ጐበኘ እያሉ እግዚአብሔርን አመሰገኑ ። ይህም ዝና ስለ እርሱ በይሁዳ ሁሉ በዙሪያውም ባለች አገር ሁሉ ወጣ ። ደቀ መዛሙርቱም ለዮሐንስ እነዚህን ሁሉ አወሩ ። ዮሐንስም ከደቀ መዛሙርቱ ሁለት ወደ እርሱ ጠርቶ ። የሚመጣው አንተ ነህን ወይስ ሌላውን እንጠብቅ ? ብሎ ወደ ኢየሱስ ላከ ። ሰዎቹም ወደ እርሱ መጥተው ። መጥምቁ ዮሐንስ ። የሚመጣው አንተ ነህን ወይስ ሌላውን እንጠብቅ ? ብሎ ወደ አንተ ላከን አሉት ። በዚያች ሰዓት ከደዌና ከሥቃይ ከክፉዎች መናፍስትም ብዙዎችን ፈወሰ ፥ ለብዙ ዕውሮችም ማየትን ሰጠ ። ኢየሱስም መልሶ ። ሄዳችሁ ያያችሁትን የሰማችሁትንም ለዮሐንስ አውሩለት ፤ ዕውሮች ያያሉ ፥ አንካሶችም ይሄዳሉ ፥ ለምጻሞችም ይነጻሉ ፥ ደንቆሮዎችም ይሰማሉ ፥ ሙታንም ይነሣሉ ፥ ለድሆችም ወንጌል ይሰበካል ፤ በእኔም የማይሰናከለው ሁሉ ብፁዕ ነው አላቸው ። የዮሐንስ መልክተኞችም ከሄዱ በኋላ ፥ ለሕዝቡ ስለ ዮሐንስ ይናገር ጀመር እንዲህም አለ ። ምን ልታዩ ወደ ምድረ በዳ ወጣችሁ ? ነፋስ የሚወዘውዘውን ሸምበቆን ? ወይስ ምን ልታዩ ወጣችሁ ? ቀጭን ልብስ የለበሰውን ሰውን ? እነሆ ፥ ጌጠኛ ልብስ የሚለብሱና በቅምጥልነት የሚኖሩ በነገሥታት ቤት አሉ ። ወይስ ምን ልታዩ ወጣችሁ ? ነቢይን ? አዎን እላችኋለሁ ፥ ከነቢይም የሚበልጠውን ። እነሆ ፥ መንገድህን በፊትህ የሚጠርግ መልክተኛዬን በፊትህ እልካለሁ ተብሎ የተጻፈለት ይህ ነው ። እላችኋለሁ ፥ ከሴቶች ከተወለዱት መካከል ከመጥምቁ ዮሐንስ የሚበልጥ ማንም የለም ፤ በእግዚአብሔር መንግሥት ግን ከሁሉ የሚያንሰው ይበልጠዋል ። የሰሙትም ሕዝብ ሁሉ ቀራጮች እንኳ ሳይቀሩ በዮሐንስ ጥምቀት ተጠምቀው እግዚአብሔርን አጸደቁ ፤ ፈሪሳውያንና ሕግ አዋቂዎች ግን በእርሱ ስለ አልተጠመቁ የእግዚአብሔርን ምክር ከራሳቸው ጣሉ ። እንግዲህ የዚችን ትውልድ ሰዎች በምን አስመስላቸዋለሁ ? ማንንስ ይመስላሉ ? በገበያ የሚቀመጡትን ልጆች ይመስላሉ ፥ እርስ በርሳቸውም እየተጠራሩ ። እንቢልታ ነፋንላችሁ አልዘፈናችሁምም ፤ ሙሾ አወጣንላችሁ አላለቀሳችሁምም ይላል ። መጥምቁ ዮሐንስ እንጀራ ሳይበላ የወይን ጠጅም ሳይጠጣ መጥቶ ነበርና ። ጋኔን አለበት አላችሁት ። የሰው ልጅ እየበላና እየጠጣ መጥቶአልና ። እነሆ ፥ በላተኛና የወይን ጠጅ ጠጭ ፥ የቀራጮችና የኃጢአተኞች ወዳጅ አላችሁት ። ጥበብም ለልጆችዋ ሁሉ ጸደቀች ። ከፈሪሳውያንም አንድ ከእርሱ ጋር ይበላ ዘንድ ለመነው ፤ በፈሪሳዊው ቤትም ገብቶ በማዕድ ተቀመጠ ። እነሆም በዚያች ከተማ ኃጢአተኛ የነበረች አንዲት ሴት ፤ በፈሪሳዊው ቤት በማዕድ እንደ ተቀመጠ ባወቀች ጊዜ ፥ ሽቱ የሞላበት የአልባስጥሮስ ቢልቃጥ አመጣች ። በስተ ኋላውም በእግሩ አጠገብ ቆማ እያለቀሰች በእንባዋ እግሩን ታርስ ጀመረች ፥ በራስ ጠጕርዋም ታብሰው እግሩንም ትስመው ሽቱም ትቀባው ነበረች ። የጠራው ፈሪሳዊም አይቶ ። ይህስ ነቢይ ቢሆን ፥ ይህች የምትዳስሰው ሴት ማን እንደ ሆነች እንዴትስ እንደ ነበረች ባወቀ ነበር ፥ ኃጢአተኛ ናትና ብሎ በልቡ አሰበ ። ኢየሱስም መልሶ ። ስምዖን ሆይ ፥ የምነግርህ ነገር አለኝ አለው ። እርሱም ። መምህር ሆይ ፥ ተናገር አለ ። ለአንድ አበዳሪ ሁለት ተበዳሪዎች ነበሩት በአንዱ አምስት መቶ ዲናር ነበረበት በሁለተኛውም አምሳ ። የሚከፍሉትም ቢያጡ ለሁለቱም ተወላቸው ። እንግዲህ ከእነርሱ አብልጦ የሚወደው ማንኛው ነው ? ስምዖንም መልሶ ። ብዙ የተወለቱ ይመስለኛል አለ ። እርሱም ። በእውነት ፈረድህ አለው ። ወደ ሴቲቱም ዘወር ብሎ ስምዖንን እንዲህ አለው ። ይህችን ሴት ታያለህን ? እኔ ወደ ቤትህ ገባሁ ፥ ውኃ ስንኳ ለእግሬ አላቀረብህልኝም ፤ እርስዋ ግን በእንባዋ እግሬን አራሰች በጠጕርዋም አበሰች ። አንተ አልሳምኸኝም ፤ እርስዋ ግን ከገባሁ ጀምራ እግሬን ከመሳም አላቋረጠችም ። አንተ ራሴን ዘይት አልቀባኸኝም ፤ እርስዋ ግን እግሬን ሽቱ ቀባች ። ስለዚህ እልሃለሁ ፥ እጅግ ወዳለችና ብዙ ያለው ኃጢአትዋ ተሰርዮላታል ፤ ጥቂት ግን የሚሰረይለት ጥቂት ይወዳል ። እርስዋንም ። ኃጢአትሽ ተሰርዮልሻል አላት ። ከእርሱም ጋር በማዕድ ተቀምጠው የነበሩት በልባቸው ። ኃጢአትን እንኳ የሚያስተሰርይ ይህ ማን ነው ? ይሉ ጀመር ። ሴቲቱንም ። እምነትሽ አድኖሻል ፤ በሰላም ሂጂ አላት ። ከዚህም በኋላ እየሰበከና ስለ እግዚአብሔር መንግሥት የምሥራች እየተናገረ በየከተማይቱ በየመንደሩም ያልፍ ነበር ፤ አሥራ ሁለቱም ከእርሱ ጋር ነበሩ ፥ ከክፉዎች መናፍስትና ከደዌም ተፈውሰው የነበሩ አንዳንድ ሴቶች ፤ እነርሱም ሰባት አጋንንት የወጡላት መግደላዊት የምትባል ማርያም ፥ የሄሮድስ አዛዥ የኩዛ ሚስት ዮሐናም ሶስናም ብዙዎች ሌሎችም ሆነው በገንዘባቸው ያገለግሉት ነበር ። ብዙ ሕዝብም በተሰበሰቡ ጊዜ ከከተማዎችም ሁሉ ወደ እርሱ በመጡ ጊዜ በምሳሌ እንዲህ ሲል ተናገራቸው ። ዘሪ ዘሩን ሊዘራ ወጣ ። ሲዘራም አንዳንዱ በመንገድ ዳር ወደቀ ተረገጠም ፥ የሰማይ ወፎችም በሉት ። ሌላውም በዓለት ላይ ወደቀ ፥ በበቀለም ጊዜ እርጥበት ስላልነበረው ደረቀ ። ሌላውም በእሾህ መካከል ወደቀ ፥ እሾሁም አብሮ በቀለና አነቀው ። ሌላውም በመልካም መሬት ላይ ወደቀ ፤ በበቀለም ጊዜ መቶ እጥፍ አፈራ ። ይህን በተናገረ ጊዜ ። የሚሰማ ጆሮ ያለው ይስማ ብሎ ጮኸ ። ደቀ መዛሙርቱም ። ይህ ምሳሌ ምንድር ነው ? ብለው ጠየቁት ። እርሱም እንዲህ አለ ። ለእናንተ የእግዚአብሔርን መንግሥት ምሥጢር ማወቅ ተሰጥቶአችኋል ፤ ለሌሎች ግን እያዩ እንዳያዩ እየሰሙም እንዳያስተውሉ በምሳሌ ነው ። ምሳሌው ይህ ነው ። ዘሩ የእግዚአብሔር ቃል ነው ። በመንገድ ዳርም ያሉት የሚሰሙ ናቸው ፤ ከዚህ በኋላም ዲያብሎስ ይመጣል አምነውም እንዳይድኑ ቃሉን ከልባቸው ይወስዳል ። በዓለት ላይም ያሉት ሲሰሙ ቃሉን በደስታ የሚቀበሉ ናቸው ፤ እነርሱም ለጊዜው ብቻ ያምናሉ እንጂ በፈተና ጊዜ የሚክዱ ሥር የሌላቸው ናቸው ። በእሾህ መካከልም የወደቀ እነዚህ የሚሰሙት ናቸው ፤ መንገዳቸውንም ሄደው በሕይወት ዘመን በአሳብና በባለ ጠግነት ምቾት ይታነቃሉ ፥ ሙሉ ፍሬም አያፈሩም ። በመልካም መሬት ላይም የወደቀ እነርሱ በመልካምና በበጎ ልብ ቃሉን ሰምተው የሚጠብቁት በመጽናትም ፍሬ የሚያፈሩ ናቸው ። መብራትንም አብርቶ በዕቃ የሚከድነው ወይም ከአልጋ በታች የሚያኖረው የለም ፥ የሚገቡት ሰዎች ብርሃኑን እንዲያዩ በመቅረዝ ላይ ያኖረዋል እንጂ ። የማይገለጥ የተሰወረ የለምና ፥ የማይታወቅም ወደ ግልጥም የማይመጣ የተሸሸገ የለም ። እንግዲህ እንዴት እንድትሰሙ ተጠበቁ ፤ ላለው ሁሉ ይሰጠዋልና ፥ ከሌለውም ሁሉ ፥ ያው ያለው የሚመስለው እንኳ ይወሰድበታል ። እናቱና ወንድሞቹም ወደ እርሱ መጡ ፥ ከሕዝቡም ብዛት የተነሣ ሊያገኙት አልተቻላቸውም ። እናትህና ወንድሞችህ ሊያዩህ ወድደው በውጭ ቆመዋል ብለው ነገሩት ። እርሱም መልሶ ። እናቴና ወንድሞቼስ የእግዚአብሔርን ቃል ሰምተው የሚያደርጉት እነዚህ ናቸው አላቸው ። ከዕለታቱም በአንዱ እርሱ ከደቀ መዛሙርቱ ጋር ወደ ታንኳ ገብቶ ። ወደ ባሕር ማዶ እንሻገር አላቸው ፤ ተነሡም ። ሲሄዱም አንቀላፋ ። ዓውሎ ነፋስም በባሕር ላይ ወረደ ፥ ውኃውም ታንኳይቱን ይሞላ ነበርና ይጨነቁ ነበር ። ቀርበውም ። አቤቱ ፥ አቤቱ ጠፋን እያሉ አስነሡት ። እርሱም ነቅቶ ነፋሱንና የውኃውን ማዕበል ገሠጻቸው ፤ ተዉም ፥ ጽጥታም ሆነ ። እርሱም ። እምነታችሁ የት ነው ? አላቸው ። ፈርተውም ተደነቁ ፥ እርስ በርሳቸውም ። እንዲህ ነፋሳትንና ውኃን እንኳ የሚያዝ ለእርሱም የሚታዘዙለት ይህ ማን ነው ? አሉ ። በገሊላም አንጻር ወዳለችው ወደ ጌርጌሴኖን አገር በታንኳ ደረሱ ። ወደ ምድርም በወጣ ጊዜ አጋንንት ያደሩበት አንድ ሰው ከከተማ ወጥቶ ተገናኘው ፥ ከብዙ ዘመንም ጀምሮ ልብስ ሳይለብስ በመቃብር እንጂ በቤት አይኖርም ነበር ። ኢየሱስንም ባየ ጊዜ ጮኾ በፊቱ ተደፋ በታላቅ ድምፅም ። የልዑል እግዚአብሔር ልጅ ኢየሱስ ሆይ ፥ ከአንተ ጋር ምን አለኝ ? እንዳትሣቀየኝ እለምንሃለሁ አለ ። ርኵሱን መንፈስ ከሰውዬው እንዲወጣ ያዘው ነበርና ። ብዙ ዘመንም ይዞት ነበርና ፥ በሰንሰለትና በእግር ብረትም ታስሮ ይጠበቅ ነበር ፤ እስራቱንም ሰብሮ በጋኔኑ ወደ ምድረ በዳ ይነዳ ነበር ። ኢየሱስም ። ስምህ ማን ነው ? ብሎ ጠየቀው ። እርሱም ብዙዎች አጋንንት ገብተውበት ነበርና ። ሌጌዎን አለው ። ወደ ጥልቁም ሊሄዱ እንዳያዛቸው ለመኑት ። በዚያም በተራራው የብዙ እሪያ መንጋ ይሰማሩ ነበር ፤ ወደ እነርሱም ሊገቡ እንዲፈቅድላቸው ለመኑት ፤ ፈቀደላቸውም ። አጋንንትም ከሰውዬው ወጥተው ወደ እሪያዎች ገቡ ፥ መንጋውም ከአፋፉ ወደ ባሕር ተጣደፉና ሰጠሙ ። እረኞችም የሆነውን ባዩ ጊዜ ሸሽተው በከተማውና በአገሩ አወሩት ። የሆነውን ነገር ሊያዩ ወጥተውም ወደ ኢየሱስ መጡ ፥ አጋንንትም የወጡለትን ሰው ለብሶ ልቡም ተመልሶ በኢየሱስ እግር አጠገብ ተቀምጦ አገኙትና ፈሩ ። ያዩትም ደግሞ አጋንንት ያደሩበት ሰው እንዴት እንደ ዳነ አወሩላቸው ። በዙሪያውም በጌርጌሴኖን አገር ያሉት ሕዝብ ሁሉ ታላቅ ፍርሃት ይዞአቸዋልና ከእነርሱ እንዲሄድ ለመኑት በታንኳም ገብቶ ተመለሰ ። አጋንንት የወጡለት ሰውም ከእርሱ ጋር ይኖር ዘንድ ለመነው ፤ ነገር ግን ። ወደ ቤትህ ተመለስ ፥ እግዚአብሔር እንዴት ያለ ታላቅ ነገር እንዳደረግልህ ንገር ብሎ አሰናበተው ። ኢየሱስም እንዴት ያለ ታላቅ ነገር እንዳደረገለት በከተማው ሁሉ እየሰበከ ሄደ ። ኢየሱስም በተመለሰ ጊዜ ሁሉ ይጠብቁት ነበርና ሕዝቡ ተቀበሉት ። እነሆም ፥ ኢያኢሮስ የሚባል ሰው መጣ ፥ እርሱም የምኵራብ አለቃ ነበረ በኢየሱስም እግር ላይ ወድቆ ወደ ቤቱ እንዲገባ ለመነው ፤ አሥራ ሁለት ዓመት የሆናት አንዲት ሴት ልጅ ነበረችውና ፤ እርስዋም ለሞት ቀርባ ነበረች ። ሲሄድም ሕዝቡ ያጨናንቁት ነበር ። ከአሥራ ሁለት ዓመትም ጀምሮ ደም የሚፈሳት ሴት ነበረች ፥ ትዳርዋንም ሁሉ ለባለመድኃኒቶች ከስራ ማንም ሊፈውሳት አልተቻለውም ። በኋላውም ቀርባ የልብሱን ጫፍ ዳሰሰች ፥ የደምዋም ፈሳሽ በዚያን ጊዜ ቆመ ። ኢየሱስም ። የዳሰሰኝ ማን ነው ? አለ ። ሁሉም በካዱ ጊዜ ፥ ጴጥሮስና ከእርሱ ጋር የነበሩት ። አቤቱ ፥ ሕዝቡ ያጫንቁሃልና ያጋፉህማል ፤ የዳሰሰኝ ማን ነው ትላለህን ? አሉ ። ኢየሱስ ግን ። አንድ ሰው ዳስሶኛል ፥ ኃይል ከእኔ እንደ ወጣ እኔ አውቃለሁና አለ ። ሴቲቱም እንዳልተሰወረች ባየች ጊዜ እየተንቀጠቀጠች መጥታ በፊቱ ተደፋች ፥ በምን ምክንያትም እንደ ዳሰሰችው ፈጥናም እንደ ተፈወሰች በሕዝቡ ሁሉ ፊት አወራች ። እርሱም ። ልጄ ሆይ ፥ እምነትሽ አድኖሻል ፤ በሰላም ሂጂ አላት ። እርሱም ገና ሲናገር አንድ ሰው ከምኵራብ አለቃው ቤት መጥቶ ። ልጅህ ሞታለች ፤ እንግዲህ መምህሩን አታድክም አለ ። ኢየሱስ ግን ሰምቶ ። አትፍራ ፤ እመን ብቻ ትድንማለች ብሎ መለሰለት ። ወደ ቤትም ሲገባ ከጴጥሮስና ከያዕቆብ ከዮሐንስም ከብላቴናይቱም አባትና እናት በቀር ማንም ከእርሱ ጋር ይገባ ዘንድ አልፈቀደም ። ሁሉም እያለቀሱላት ዋይ ዋይ ይሉ ነበር ። እርሱ ግን ። አታልቅሱ ፤ ተኝታለች እንጂ አልሞተችም አለ ። እንደ ሞተችም አውቀው በጣም ሳቁበት ። እርሱ ግን እጅዋን ይዞ ። አንቺ ብላቴና ፥ ተነሺ ብሎ ጮኸ ። ነፍስዋም ተመለሰች ፥ ፈጥናም ቆመች ፥ የምትበላውንም እንዲሰጡአት አዘዘ ። ወላጆችዋም ተገረሙ ፤ እርሱ ግን የሆነውን ለማንም እንዳይነግሩ አዘዛቸው ። አሥራ ሁለቱንም ሐዋርያት በአንድነት ወደ እርሱ ጠርቶ በአጋንንት ሁሉ ላይ ደዌንም ይፈውሱ ዘንድ ኃይልና ሥልጣን ሰጣቸው ፤ የእግዚአብሔርንም መንግሥት እንዲሰብኩና ድውዮችን እንዲፈውሱ ላካቸው ፥ እንዲህም አላቸው ። በትርም ቢሆን ፥ ከረጢትም ቢሆን ፥ እንጀራም ቢሆን ፥ ብርም ቢሆን ለመንገድ ምንም አትያዙ ፥ ሁለት እጀ ጠባብም አይሁንላችሁ ። በማናቸውም በምትገቡበት ቤት በዚያ ተቀመጡ ከዚያም ውጡ ። ማናቸውም የማይቀበሉአችሁ ቢሆኑ ፥ ከዚያ ከተማ ወጥታችሁ ምስክር እንዲሆንባቸው ከእግራችሁ ትቢያ አራግፉ ። ወጥተውም ወንጌልን እየሰበኩና በስፍራው ሁሉ እየፈወሱ በየመንደሩ ያልፉ ነበር ። የአራተኛው ክፍል ገዥ ሄሮድስም የተደረገውን ነገር ሁሉ ሰምቶ ፥ አንዳንድ ሰዎች ። ዮሐንስ ከሙታን ተነሣ ፥ ሌሎችም ። ኤልያስ ተገለጠ ፥ ሌሎችም ። ከቀደሙት ነቢያት አንዱ ተነሥቶአል ይሉ ስለ ነበሩ አመነታ ። ሄሮድስም ። ዮሐንስንስ እኔ ራሱን አስቈረጥሁት ፤ ይህ እንዲህ ያለ ነገር የምሰማበት ማን ነው ? አለ ። ሊያየውም ይሻ ነበር ። ሐዋርያትም ተመልሰው ያደረጉትን ሁሉ ነገሩት ። ከእርሱ ጋርም ወስዶአቸው ቤተ ሳይዳ ከምትባል ከተማ አጠገብ ወደ ምድረ በዳ ለብቻው ፈቀቅ አለ ። ሕዝቡም አውቀው ተከተሉት ፤ ተቀብሎአቸውም ስለ እግዚአብሔር መንግሥት ይነግራቸው ነበር ፥ መፈወስ ያስፈለጋቸውንም ፈወሳቸው ። ቀኑም ይመሽ ጀመር ፤ አሥራ ሁለቱም ቀርበው ። በዚህ በምድረ በዳ ነንና በዙሪያችን ወዳሉ መንደሮችና ገጠሮች ሄደው እንዲያድሩና ምግብ እንዲያገኙ ሕዝቡን አሰናብት አሉት ። እርሱ ግን ። እናንተ የሚበሉትን ስጡአቸው አላቸው ። እነርሱም ። ሄደን ለዚህ ሁሉ ሕዝብ ምግብ ካልገዛን ፥ ከአምስት እንጀራና ከሁለት ዓሣ የሚበልጥ የለንም አሉት ፤ አምስት ሺህ ሰዎች ያህሉ ነበርና ። ለደቀ መዛሙርቱ ። በየክፍሉ አምሳ አምሳውን አስቀምጡአቸው አላቸው ። እንዲህም አደረጉ ሁሉንም አስቀመጡአቸው ። አምስቱንም እንጀራና ሁለቱን ዓሣ ይዞ ፥ ወደ ሰማይ አሻቅቦ አየና ባረካቸው ቆርሶም ለሕዝቡ እንዲያቀርቡ ለደቀ መዛርሙርቱ ሰጠ ። ሁሉም በልተው ጠገቡ ፥ ከእነርሱም የተረፈውን ቍርስራሽ አሥራ ሁለት መሶብ ወሰዱ ። ለብቻውም ሲጸልይ ደቀ መዛሙርቱ ከእርሱ ጋር ነበሩና ። ሕዝቡ እኔ ማን እንደ ሆንሁ ይላሉ ? ብሎ ጠየቃቸው ። እነርሱም መልሰው ። መጥምቁ ዮሐንስ ፥ ሌሎችም ። ኤልያስ ፥ ሌሎችም ። ከቀደሙት ነቢያት አንዱ ተነሥቶአል ይላሉ አሉት ። እናንተስ እኔ ማን እንደ ሆንሁ ትላላችሁ ? አላቸው ። ጴጥሮስም መልሶ ። ከእግዚአብሔር የተቀባህ ነህ አለ ። እርሱ ግን ። የሰው ልጅ ብዙ መከራ ሊቀበል በሽማግሌዎችም በካህናት አለቆችም በጻፎችም ሊጣል ሊገደልም በሦስተኛውም ቀን ሊነሣ ይገባዋል ብሎ ለማንም ይህን እንዳይናገሩ አስጠንቅቆ አዘዘ ። ለሁሉም እንዲህ አላቸው ። በኋላዬ ሊመጣ የሚወድ ቢኖር ፥ ራሱን ይካድ መስቀሉንም ዕለት ዕለት ተሸክሞ ይከተለኝ ። ነፍሱን ሊያድን የሚወድ ሁሉ ያጠፋታልና ፤ ስለ እኔ ነፍሱን የሚያጠፋ ሁሉ ግን እርሱ ያድናታል ። ሰው ዓለሙን ሁሉ አትርፎ ራሱን ቢያጠፋ ወይም ቢያጐድል ምን ይጠቅመዋል ? በእኔና በቃሌ የሚያፍር ሁሉ ፥ የሰው ልጅ በክብሩ በአባቱና በቅዱሳን መላእክቱ ክብርም ሲመጣ በእርሱ ያፍርበታል ። እውነት እላችኋለሁ ፥ በዚህ ከሚቆሙት ሰዎች የእግዚአብሔርን መንግሥት እስኪያዩ ድረስ ሞትን የማይቀምሱ አንዳንድ አሉ ። ከዚህም ቃል በኋላ ስምንት ቀን ያህል ቈይቶ ጴጥሮስንና ዮሐንስን ያዕቆብንም ይዞ ሊጸልይ ወደ ተራራ ወጣ ። ሲጸልይም የፊቱ መልክ ተለወጠ ፤ ልብሱም ተብለጭልጮ ነጭ ሆነ ። እነሆም ፥ ሁለት ሰዎች እነርሱም ሙሴና ኤልያስ ከእርሱ ጋር ይነጋገሩ ነበር ፤ በክብርም ታይተው በኢየሩሳሌም ሊፈጽም ስላለው ስለ መውጣቱ ይናገሩ ነበር ። ነገር ግን ጴጥሮስንና ከእርሱ ጋር የነበሩት እንቅልፍ ከበደባቸው ፤ ነቅተው ግን ክብሩንና ከእርሱ ጋር ቆመው የነበሩትን ሁለት ሰዎች አዩ ። ከእርሱም ሲለዩ ጴጥሮስ ኢየሱስን ። አቤቱ ፥ በዚህ መሆን ለእኛ መልካም ነውና አንድ ለአንተ አንድም ለሙሴ አንድም ለኤልያስ ሦስት ዳሶች እንሥራ አለው ፤ የሚለውንም አያውቅም ነበር ። ይህንም ሲናገር ደመና መጣና ጋረዳቸው ፤ ወደ ደመናውም ሲገቡ ሳሉ ፈሩ ። ከደመናውም ። የመረጥሁት ልጄ ይህ ነው ፥ እርሱን ስሙት የሚል ድምፅ መጣ ። ድምፁም ከመጣ በኋላ ኢየሱስ ብቻውን ሆኖ ተገኘ ። እነርሱም ዝም አሉ ካዩትም ነገር በዚያ ወራት ምንም ለማንም አላወሩም ። በነገውም ከተራራ ሲወርዱ ብዙ ሕዝብ ተገናኙት ። እነሆም ፥ ከሕዝቡ አንድ ሰው እንዲህ እያለ ጮኸ ። መምህር ሆይ ፥ ለእኔ አንድ ልጅ ነውና ልጄን እንድታይልኝ እለምንሃለሁ ። እነሆም ፥ ጋኔን ይይዘዋል ፥ ድንገትም ይጮኻል አረፋም እያስደፈቀው ያንፈራግጠዋል ፥ እየቀጠቀጠም በጭንቅ ይለቀዋል ፤ ደቀ መዛሙርትህንም እንዲያወጡት ለመንሁ ፥ አልቻሉምም ። ኢየሱስም መልሶ ። እናንተ የማታምን ጠማማ ትውልድ ፥ እስከ መቼ ከእናንተ ጋር እኖራለሁ ? እስከ መቼስ እታገሣችኋለሁ ? ልጅህን ወደዚህ አምጣው አለ ። ሲቀርብም ጋኔኑ ጣለውና አንፈራገጠው ፤ ኢየሱስ ግን ርኵሱን መንፈስ ገሥጾ ብላቴናውን ፈወሰው ለአባቱም መለሰው ። ሁሉም ከእግዚአብሔር ታላቅነት የተነሣ ተገረሙ ። ሁሉም ኢየሱስ ባደረገው ሁሉ ሲደነቁ ፥ ለደቀ መዛሙርቱ ። የሰው ልጅ በሰው እጅ ይሰጥ ዘንድ አለውና እናንተ ይህን ቃል በጆሮአችሁ አኑሩ አለ ። እነርሱ ግን ይህን ነገር አላስተዋሉም ፥ እንዳይገባቸውም ተሰውሮባቸው ነበር ፤ ስለዚህ ነገርም እንዳይጠይቁት ፈሩ ። ከእነርሱም ማን እንዲበልጥ ክርክር ተነሣባቸው ። ኢየሱስም የልባቸውን አሳብ አውቆ ሕፃንን ያዘ ፤ በአጠገቡም አቁሞ ። ማንም ይህን ሕፃን በስሜ የሚቀበል እኔን ይቀበላል ፤ የሚቀበለኝም ሁሉ የላከኝን ይቀበላል ፤ ከሁላችሁ የሚያንስ እርሱ ታላቅ ነውና አላቸው ። ዮሐንስም መልሶ ። አቤቱ ፥ አንድ ሰው በስምህ አጋንንትን ሲያወጣ አየነው ፥ ከእኛ ጋርም ስለማይከተል ከለከልነው አለው ። ኢየሱስ ግን ። የማይቃወማችሁ ከእናንተ ጋር ነውና አትከልክሉት አለው ። የሚወጣበትም ወራት በቀረበ ጊዜ ወደ ኢየሩሳሌም ለመሄድ ፊቱን አቀና ፥ በፊቱም መልክተኞችን ሰደደ ። ሄደውም ሊያሰናዱለት ወደ አንድ ወደ ሳምራውያን መንደር ገቡ ፤ ፊቱም ወደ ኢየሩሳሌም እንደሚሄድ ስለ ነበረ አልተቀበሉትም ። ደቀ መዛሙርቱም ያዕቆብና ዮሐንስ አይተው ። ጌታ ሆይ ፥ ኤልያስ ደግሞ እንዳደረገ እሳት ከሰማይ ወርዶ ያጥፋቸው እንል ዘንድ ትወዳለህን ? አሉት ። እርሱ ግን ዘወር ብሎ ገሠጻቸውና ። ምን ዓይነት መንፈስ እንደ ሆነላችሁ አታውቁም ፤ የሰው ልጅ የሰውን ነፍስ ሊያድን እንጂ ሊያጠፋ አልመጣም አለ ። ወደ ሌላ መንደርም ሄዱ ። እነርሱም በመንገድ ሲሄዱ አንድ ሰው ። ጌታ ሆይ ፥ ወደ ምትሄድበት ሁሉ እከተልሃለሁ አለው ። ኢየሱስም ። ለቀበሮዎች ጕድጓድ ለሰማይም ወፎች መሳፈሪያ አላቸው ፥ ለሰው ልጅ ግን ራሱን የሚያስጠጋበት የለውም አለው ። ሌላውንም ። ተከተለኝ አለው ። እርሱ ግን ። ጌታ ሆይ ፥ አስቀድሜ ልሂድና አባቴን እቀብር ዘንድ ፍቀድልኝ አለ ። ኢየሱስም ። ሙታናቸውን እንዲቀብሩ ሙታንን ተዋቸው ፤ አንተስ ሄደህ የእግዚአብሔርን መንግሥት ስበክ አለው ። ደግሞ ሌላው ። ጌታ ሆይ ፥ እከተልሃለሁ ፤ ነገር ግን አስቀድሜ ከቤቴ ሰዎች እንድሰናበት ፍቀድልኝ አለ ። ኢየሱስ ግን ። ማንም ዕርፍ በእጁ ይዞ ወደ ኋላ የሚመለከት ለእግዚአብሔር መንግሥት የተገባ አይደለም አለው ። ከዚህም በኋላ ጌታ ሌሎቹን ሰብዓ ሾመ ፥ ሁለት ሁለትም አድርጎ እርሱ ሊሄድበት ወዳለው ከተማና ስፍራ ሁሉ በፊቱ ላካቸው ። አላቸውም ። መከሩስ ብዙ ነው ፥ ሠራተኞች ግን ጥቂቶች ናቸው ፤ እንግዴህ የመከሩን ጌታ ለመከሩ ሠራተኞች እንዲልክ ለምኑት ። ሂዱ ፤ እነሆ ፥ እንደ በጎች በተኵላዎች መካከል እልካችኋለሁ ። ኮረጆም ከረጢትም ጫማም አትያዙ ፤ በመንገድም ለማንም እጅ አትንሡ ። ወደምትገቡበት ቤት ሁሉ አስቀድማችሁ ። ሰላም ለዚህ ቤት ይሁን በሉ ። በዚያም የሰላም ልጅ ቢኖር ፥ ሰላማችሁ ያድርበታል ፤ አለዚያም ይመለስላችኋል ። በዚያም ቤት ከእነርሱ ዘንድ ካለው እየበላችሁና እየጠጣችሁ ተቀመጡ ፤ ለሠራተኛ ደመወዙ ይገባዋልና ። ከቤት ወደ ቤት አትተላለፉ ። ወደምትገቡባትም ከተማ ሁሉ ቢቀበሉአችሁ ፥ ያቀረቡላችሁን ብሉ ፤ በእርስዋም ያሉትን ድውዮችን ፈውሱና ። የእግዚአብሔር መንግሥት ወደ እናንተ ቀረበች በሉአቸው ። ነገር ግን ወደምትገቡባት ከተማ ሁሉ ባይቀበሉአችሁ ፥ ወደ አደባባይዋ ወጥታችሁ ። ከከተማችሁ የተጣበቀብንን ትቢያ እንኳን እናራግፍላችኋለን ፤ የእግዚአብሔር መንግሥት ግን ወደ እናንተ እንደ ቀረበች ይህን እወቁ በሉ ። እላችኋለሁ ፥ በዚያን ቀን ከዚያች ከተማ ይልቅ ለሰዶም ይቀልላታል ። ወዮልሽ ኮራዚን ፥ ወዮልሽ ቤተ ሳይዳ ፤ በእናንተ የተደረገው ተአምራት በጢሮስና በሲዶና ተደርጎ ቢሆን ፥ ማቅ ለብሰው በአመድም ተቀምጠው ከብዙ ጊዜ በፊት ንስሐ በገቡ ነበር ። ነገር ግን በፍርድ ከእናንተ ይልቅ ለጢሮስና ለሲዶና ይቀልላቸዋል ። አንቺም ቅፍርናሆም ፥ እስከ ሰማይ ከፍ አልሽን ? ወደ ሲኦል ትወርጃለሽ ። የሚሰማችሁ እኔን ይሰማል ፥ እናንተንም የጣለ እኔን ይጥላል ፤ እኔንም የጣለ የላከኝን ይጥላል ። ሰብዓውም በደስታ ተመልሰው ። ጌታ ሆይ ፥ አጋንንት ስንኳ በስምህ ተገዝተውልናል አሉት ። እንዲህም አላቸው ሰይጣንን እንደ መብረቅ ከሰማይ ሲወድቅ አየሁ ። እነሆ ፥ እባቡንና ጊንጡን ትረግጡ ዘንድ ፥ በጠላትም ኃይል ሁሉ ላይ ሥልጣን ሰጥቻችኋለሁ ፥ የሚጐዳችሁም ምንም የለም ። ነገር ግን መናፍስት ስለ ተገዙላችሁ በዚህ ደስ አይበላችሁ ፥ ስማችሁ ግን በሰማያት ሰለ ተጻፈ ደስ ይበላችሁ ። በዚያን ሰዓት ኢየሱስ በመንፈስ ቅዱስ ሐሤት አደረገና ። የሰማይና የምድር ጌታ አባት ሆይ ፥ ይህን ከጥበበኞችና ከአስተዋዮች ሰውረህ ለሕፃናት ስለ ገለጥህላቸው አመሰግናለሁ ፤ አዎን አባት ሆይ ፥ ፈቃድህ በፊትህ እንዲህ ሆኖአልና ። ሁሉ ከአባቴ ዘንድ ተሰጥቶኛል ፥ ወልድንም ማን እንደ ሆነ ከአብ በቀር የሚያውቅ የለም ፥ አብንም ማን እንደ ሆነ ከወልድ በቀር ወልድም ሊገልጥለት ከሚፈቅድ በቀር የሚያውቅ የለም አለ ። ወደ ደቀ መዛሙርቱም ዘወር ብሎ ለብቻቸው ። የምታዩትን የሚያዩ ዓይኖች ብፁዓን ናቸው ። እላችኋለሁና ፥ እናንተ የምታዩትን ብዙዎች ነቢያትና ነገሥታት ሊያዩ ወደዱ አላዩምም ፥ የምትሰሙትንም ሊሰሙ ወድደው አልሰሙም አለ ። እነሆም ፥ አንድ ሕግ አዋቂ ሊፈትነው ተነሥቶ ። መምህር ሆይ ፥ የዘላለምን ሕይወት እንድወርስ ምን ላድርግ ? አለው ። እርሱም በሕግ የተጻፈው ምንድር ነው ? እንዴትስ ታነባለህ ? አለው ። እርሱም መልሶ ። ጌታ አምላክህን በፍጹም ልብህ በፍጹም ነፍስህም በፍጹም ኃይልህም በፍጹም አሳብህም ውደድ ፥ ባልንጀራህንም እንደ ራስህ ውደድ አለው ። ኢየሱስም ። እውነት መለስህ ፤ ይህን አድርግ በሕይወትም ትኖራለህ አለው ። እርሱ ግን ራሱን ሊያጸድቅ ወድዶ ኢየሱስን ። ባልንጀራዬስ ማን ነው ? አለው ። ኢየሱስም መልሶ እንዲህ አለ ። አንድ ሰው ከኢየሩሳሌም ወደ ኢያሪኮ ወረደ በወንበዴዎችም እጅ ወደቀ ፤ እነርሱም ደግሞ ገፈፉት ደበደቡትም በሕይወትና በሞት መካከልም ትተውት ሄዱ ። ድንገትም አንድ ካህን በዚያ መንገድ ወረደ አይቶትም ገለል ብሎ አለፈ ። እንዲሁም ደግሞ አንድ ሌዋዊ ወደዚያ ስፍራ መጣና አይቶት ገለል ብሎ አለፈ ። አንድ ሳምራዊ ግን ሲሄድ ወደ እርሱ መጣ አይቶትም አዘነለት ፥ ቀርቦም ዘይትና የወይን ጠጅ በቍስሎቹ ላይ አፍስሶ አሰራቸው ፥ በራሱ አህያም ላይ አስቀምጦት ወደ እንግዶች ማደርያ ወሰደው ጠበቀውም ። በማግሥቱም ሁለት ዲናር አውጥቶ ለባለቤቱ ሰጠና ። ጠብቀው ፥ ከዚህም በላይ የምትከስረውን ሁሉ እኔ ስመለስ እከፍልሃለሁ አለው ። እንግዲህ ከነዚህ ከሦስቱ በወንበዴዎች እጅ ለወደቀው ባልንጀራ የሆነው ማንኛው ይመስልሃል ? እርሱም ። ምሕረት ያደረገለት አለ ። ኢየሱስም ። ሂድ አንተም እንዲሁ አድርግ አለው ። ሲሄዱም እርሱ ወደ አንዲት መንደር ገባ ፤ ማርታ የተባለች አንዲት ሴትም በቤትዋ ተቀበለችው ። ለእርስዋም ማርያም የምትባል እኅት ነበረቻት ፥ እርስዋም ደግሞ ቃሉን ልትሰማ በኢየሱስ እግር አጠገብ ተቀምጣ ነበረች ። ማርታ ግን አገልግሎት ስለ በዛባት ባከነች ፤ ቀርባም ። ጌታ ሆይ ፥ እኔ እንድሠራ እኅቴ ብቻዬን ስትተወኝ አይገድህምን ? እንኪያስ እንድታግዘኝ ንገራት አለችው ። ኢየሱስም መልሶ ። ማርታ ፥ ማርታ ፥ በብዙ ነገር ትጨነቂአለሽ ትታወኪማለሽ ፥ የሚያስፈልገው ግን ጥቂት ወይም አንድ ነገር ነው ፤ ማርያምም መልካም ዕድልን መርጣለች ከእርስዋም አይወሰድባትም አላት ። እርሱም በአንድ ስፍራ ይጸልይ ነበር ፥ በጨረሰም ጊዜ ከደቀ መዛሙርቱ አንዱ ። ጌታ ሆይ ፥ ዮሐንስ ደቀ መዛሙርቱን እንዳስተማረ እንጸልይ ዘንድ አስተምረን አለው ። አላቸውም ። ስትጸልዩ እንዲህ በሉ ። በሰማያት የምትኖር አባታችን ሆይ ፤ ስምህ ይቀደስ ፤ መንግሥትህ ትምጣ ፤ ፈቃድህ በሰማይ እንደ ሆነች እንዲሁ በምድር ትሁን ፤ የዕለት እንጀራችንን ዕለት ዕለት ስጠን ፤ ኃጢአታችንንም ይቅር በለን ፥ እኛ ደግሞ የበደሉንን ሁሉ ይቅር ብለናልና ፤ ከክፉ አድነን እንጂ ወደ ፈተና አታግባን ። እንዲህም አላቸው ። ከእናንተ ማናቸውም ወዳጅ ያለው ፥ በእኩል ሌሊትስ ወደ እርሱ ሄዶ ። ወዳጄ ሆይ ፥ ሦስት እንጀራ አበድረኝ ፥ አንድ ወዳጄ ከመንገድ ወደ እኔ መጥቶ የማቀርብለት የለኝምና ይላልን ? ያም ከውስጥ መልሶ ። አታድክመኝ ፤ አሁን ደጁ ተቈልፎአል ልጆቼም ከእኔ ጋር በአልጋ ላይ አሉ ፤ ተነሥቼ ልሰጥህ አልችልም ይላልን ? እላችኋለሁ ፥ ወዳጅ ስለ ሆነ ተነሥቶ ባይሰጠው እንኳ ፥ ስለ ንዝነዛው ተነስቶ የሚፈልገውን ሁሉ ይሰጠዋል ። እኔም እላችኋለሁ ። ለምኑ ፥ ይሰጣችሁማል ፤ ፈልጉ ፥ ታገኙማላችሁ ፤ መዝጊያን አንኳኩ ፥ ይከፍትላችሁማል ። የሚለምን ሁሉ ይቀበላልና ፥ የሚፈልግም ያገኛል ፥ መዝጊያውንም ለሚያንኳኳው ይከፈትለታል ። አባት ከሆናችሁ ከእናንተ ከማንኛችሁም ልጁ እንጀራ ቢለምነው ፥ እርሱም ድንጋይ ይሰጠዋልን ? ዓሣ ደግሞ ቢለምነው በዓሣ ፋንታ እባብ ይሰጠዋልን ? ወይስ እንቍላል ቢለምነው ጊንጥ ይሰጠዋልን ? እንኪያስ እናንተ ክፉዎች ስትሆኑ ለልጆቻችሁ መልካም ስጦታ መስጠት ካወቃችሁ ፥ በሰማይ ያለው አባት ለሚለምኑት እንዴት አብልጦ መንፈስ ቅዱስን ይሰጣቸው ? ዲዳውንም ጋኔን ያወጣ ነበር ፤ ጋኔኑም ከወጣ በኋላ ዲዳው ተናገረ ሕዝቡም ተደነቁ ፤ ነገር ግን ከእነርሱ አንዳንዱ ። በብዔል ዜቡል በአጋንንት አለቃ አጋንንትን ያወጣል አሉ ። ሌሎችም ሲፈትኑት ከሰማይ ምልክት ከእርሱ ይፈልጉ ነበር ። እርሱ ግን አሳባቸውን አውቆ እንዲህ አላቸው ። እርስ በርስዋ የምትለያይ መንግሥት ሁሉ ትጠፋለች ፤ ቤትም በቤት ላይ ይወድቃል ። እኔ አጋንንትን በብዔል ዜቡል እንዳወጣ ትላላችሁና ሰይጣን ደግሞ እርስ በርሱ ከተለያየ መንግሥቱ እንዴት ትቆማለች ? እኔስ በብዔል ዜቡል አጋንንትን የማወጣ ከሆንሁ ፥ ልጆቻችሁ በማን ያወጡአቸዋል ? ስለዚህ እነርሱ ፈራጆች ይሆኑባችኋል ። እኔ ግን በእግዚአብሔር ጣት አጋንንትን የማወጣ ከሆንሁ ፥ እንግዲህ የእግዚአብሔር መንግሥት ወደ እናንተ ደርሳለች ። ኃይለኛ ሰው ጋሻና ጦር ይዞ የራሱን ግቢ ቢጠብቅ ፥ ያለው ገንዘቡ በሰላም ይሆናል ፤ ከእርሱ ይልቅ የሚበረታ መጥቶ ሲያሸንፈው ግን ፥ ታምኖበት የነበረውን ጋሻና ጦር ይወስድበታል ምርኮውንም ያካፍላል ። ከእኔ ጋር ያልሆነ ይቃወመኛል ፥ ከእኔ ጋርም የማያከማች ይበትናል ። ርኵስ መንፈስ ከሰው በወጣ ጊዜ ዕረፍትን እየፈለገ ውኃ በሌለበት ቦታ ያልፋል ፤ ባያገኝም ። ወደ ወጣሁበት ቤቴ እመለሳለሁ ይላል ፤ ሲመጣም ተጠርጎ አጊጦም ያገኘዋል ። ከዚያ ወዲያ ይሄድና ከእርሱ የከፉትን ሌሎችን ሰባት አጋንንት ከእርሱ ጋር ይይዛል ፥ ገብተውም በዚያ ይኖራሉ ፤ ለዚያም ሰው ከፊተኛው ይልቅ የኋለኛው ይብስበታል ። ይህንም ሲናገር ፥ ከሕዝቡ አንዲት ሴት ድምፅዋን ከፍ አድርጋ ። የተሸከመችህ ማኅፀንና የጠባሃቸው ጡቶች ብፁዓን ናቸው አለችው ። እርሱ ግን ። አዎን ፥ ብፁዓንስ የእግዚአብሔርን ቃል ሰምተው የሚጠብቁት ናቸው አለ ። ብዙ ሕዝብም በተሰበሰቡ ጊዜ እንዲህ ይል ጀመር ። ይህ ትውልድ ክፉ ነው ፤ ምልክት ይፈልጋል ፥ ከነቢዩም ከዮናስ ምልክት በቀር ምልክት አይሰጠውም ። ዮናስ ለነነዌ ሰዎች ምልክት እንደ ሆናቸው ፥ እንዲሁ ደግሞ የሰው ልጅ ለዚህ ትውልድ ምልክት ይሆናል ። ንግሥተ አዜብ በፍርድ ከዚህ ትውልድ ሰዎች ጋር ተነሥታ ትፈርድባቸዋለች ፤ የሰሎሞንን ጥበብ ለመስማት ከምድር ዳር መጥታለችና ፥ እነሆም ፥ ከሰሎሞን የሚበልጥ ከዚህ አለ ። የነነዌ ሰዎች በፍርድ ከዚህ ትውልድ ጋር ተነሥተው ይፈርዱበታል ፤ በዮናስ ስብከት ንስሐ ገብተዋልና ፥ እነሆም ፥ ከዮናስ የሚበልጥ ከዚህ አለ ። መብራትንም አብርቶ በስውር ወይም በእንቅብ በታች የሚያኖረው የለም ፥ የሚገቡ ሰዎች ብርሃኑን እንዲያዩ በመቅረዝ ላይ ያኖረዋል እንጂ ። የሰውነትህ መብራት ዓይንህ ናት ። ዓይንህ ጤናማ በሆነች ጊዜ ሰውነትህ ሁሉ ደግሞ ብሩህ ይሆናል ። ዓይንህ ታማሚ በሆነች ጊዜ ግን ሰውነትህ ደግሞ የጨለመ ይሆናል ። እንግዲህ በአንተ ያለው ብርሃን ጨለማ እንዳይሆን ተመልከት ። እንግዲህ ሰውነትህ ሁሉ የጨለማ ቍራጭ የሌለበት ብሩህ ቢሆን ፥ መብራት በደመቀ ብርሃን እንደሚያበራልህ በጭራሽ ብሩህ ይሆናል ። ይህንንም ሲናገር አንድ ፈሪሳዊ ከእርሱ ጋር ምሳ ይበላ ዘንድ ለመነው ገብቶም ተቀመጠ ። ከምሳም በፊት አስቀድሞ እንዳልታጠበ ባየው ጊዜ ፈሪሳዊው ተደነቀ ። ጌታም እንዲህ አለው ። አሁን እናንተ ፈሪሳውያን የጽዋውንና የወጭቱን ውጭ ታጠራላችሁ ፥ ውስጣችሁ ግን ቅሚያና ክፋት ሞልቶበታል እናንት ደንቆሮዎች ፥ የውጭውን የፈጠረ የውስጡን ደግሞ አልፈጠረምን ? ነገር ግን በውስጥ ያለውን ምጽዋት አድርጋችሁ ስጡ ፥ እነሆም ፥ ሁሉ ንጹሕ ይሆንላችኋል ። ነገር ግን እናንተ ፈሪሳውያን ፥ ከአዝሙድና ከጤና አዳም ከአትክልትም ሁሉ አሥራት ስለምታወጡ ፥ ፍርድንና እግዚአብሔርን መውደድ ስለምትተላለፉ ፥ ወዮላችሁ ፤ ነገር ግን ሌላውን ሳትተዉ ይህን ልታደርጉት ይገባችሁ ነበር ። እናንተ ፈሪሳውያን ፥ በምኵራብ የከበሬታ ወንበር በገበያም ሰላምታ ስለምትወዱ ፥ ወዮላችሁ ። እናንተ ግብዞች ጻፎችና ፈሪሳውያን ፥ ሰዎች ሳያውቁ በላዩ የሚሄዱበት የተሰወረ መቃብር ስለምትመስሉ ፥ ወዮላችሁ ። ከሕግ አዋቂዎችም አንዱ መልሶ ። መምህር ሆይ ፥ ይህን ማለትህ እኛን ደግሞ መስደብህ ነው አለው ። እርሱም እንዲህ አለ ። እናንተ ደግሞ ሕግ አዋቂዎች ፥ አስቸጋሪ ሸክም ለሰዎች ስለምታሸክሙ ፥ ራሳችሁም በአንዲት ጣታችሁ ስንኳ ሸክሙን ስለማትነኩት ፥ ወዮላችሁ ። አባቶቻችሁ የገደሉአቸውን የነቢያትን መቃብር ስለምትሠሩ ፥ ወዮላችሁ ። እንግዲህ ለአባቶቻችሁ ሥራ ትመሰክራላችሁ ትስማማላችሁም ፤ እነርሱ ገድለዋቸዋልና ፥ እናንተም መቃብራቸውን ትሠራላችሁ ። ስለዚህ ደግሞ የእግዚአብሔር ጥበብ እንዲህ አለች ። ወደ እነርሱ ነቢያትንና ሐዋርያትን እልካለሁ ፥ ከእነርሱም ይገድላሉ ያሳድዱማል ፥ ዓለም ከተፈጠረ ጀምሮ የፈሰሰው የነቢያት ሁሉ ደም ፥ ከአቤል ደም ጀምሮ በመሠዊያውና በቤተ መቅደስ መካከል እስከ ጠፋው እስከ ዘካርያስ ደም ድረስ ፥ ከዚህ ትውልድ እንዲፈለግ አዎን እላችኋለሁ ፥ ከዚህ ትውልድ ይፈለጋል ። እናንተ ሕግ አዋቂዎች ፥ የእውቀትን መክፈቻ ስለ ወሰዳችሁ ፥ ወዮላችሁ ራሳችሁ አልገባችሁም የሚገቡትንም ከለከላችሁ ። ይህንም ሲናገራቸው ፥ ጻፎችና ፈሪሳውያን በአፉ የተናገረውን ሊነጥቁ ሲያደቡ ፥ እጅግ ይቃወሙና ስለ ብዙ ነገር እንዲናገር ያነሣሡ ጀመር ። በዚያን ጊዜ የሕዝብ አእላፍ እርስ በርሳቸው እስኪረጋገጡ ድረስ ተሰብስበው ሳሉ ፥ ለደቀ መዛሙርቱ እንዲህ ይል ጀመር ። አስቀድማችሁ ከፈሪሳውያን እርሾ ተጠበቁ ፥ እርሱም ግብዝነት ነው ። ነገር ግን የማይገለጥ የተከደነ ፥ የማይታወቅም የተሰወረ ምንም የለም ። ስለዚህ በጨለማ የምትናገሩት ሁሉ በብርሃን ይሰማል ፥ በእልፍኝም ውስጥ በጆሮ የምትናገሩት በሰገነት ላይ ይሰበካል ። ለእናንተም ለወዳጆቼ እላችኋለሁ ፥ ሥጋን የሚገድሉትን በኋላም አንድ ስንኳ የሚበልጥ ሊያደርጉ የማይችሉትን አትፍሩ ። እኔ ግን የምትፈሩትን አሳያችኋለሁ ፤ ከገደለ በኋላ ወደ ገሃነም ለመጣል ሥልጣን ያለውን ፍሩ ። አዎን እላችኋለሁ ፥ እርሱን ፍሩ ። አምስት ድንቢጦች በአሥር ሳንቲም ይሸጡ የለምን ? ከእነርሱም አንዲቱ ስንኳ በእግዚአብሔር ፊት አትረሳም ። ነገር ግን የእናንተ የራሳችሁ ጠጕር ሁሉ እንኳ የተቈጠረ ነው ፤ እንግዲያስ አትፍሩ ከብዙ ድንቢጦች ትበልጣላችሁ ። እላችሁማለሁ ፥ በሰው ፊት የሚመሰክርልኝ ሁሉ ፥ የሰው ልጅ ደግሞ በእግዚአብሔር መላእክት ፊት ይመሰክርለታል ፤ በሰውም ፊት የሚክደኝ በእግዚአብሔር መላእክት ፊት ይካዳል ። በሰው ልጅም ላይ ቃል የሚናገር ሁሉ ይሰረይለታል ፤ መንፈስ ቅዱስን የሚሰድብ ግን አይሰረይለትም ። ወደ ምኵራቦችና ወደ መኳንንቶችም ወደ ገዢዎችም ሲጐትቱአችሁ ፥ እንዴት ወይም ምን እንድትመልሱ ወይም እንድትናገሩ አትጨነቁ ፤ መንፈስ ቅዱስ በዚያች ሰዓት ልትናገሩ የሚገባችሁን ያስተምራችኋልና ። ከሕዝቡም አንድ ሰው ። መምህር ሆይ ፥ ርስቱን ከእኔ ጋር እንዲካፈል ለወንድሜ ንገረው አለው ። እርሱም ። አንተ ሰው ፥ ፈራጅና አካፋይ በላያችሁ አንድሆን ማን ሾመኝ ? አለው ። የሰው ሕይወት በገንዘቡ ብዛት አይደለምና ተጠንቀቁ ፥ ከመጐምጀትም ሁሉ ተጠበቁ አላቸው ። ምሳሌም ነገራቸው እንዲህ ሲል ። አንድ ባለ ጠጋ ሰው እርሻ እጅግ ፍሬያም ሆነችለት ። እርሱም ። ፍሬዬን የማከማችበት ስፍራ አጥቻለሁና ምን ላድርግ ? ብሎ በልቡ አሰበ ። እንዲህ አደርጋለሁ ፤ ጐተራዬን አፍርሼ ሌላ የሚበልጥ እሠራለሁ ፥ በዚያም ፍሬዬንና በረከቴን ሁሉ አከማቻለሁ ፤ ነፍሴንም ። አንቺ ነፍሴ ፥ ለብዙ ዘመን የሚቀር ብዙ በረከት አለሽ ፤ ዕረፊ ፥ ብዪ ፥ ጠጪ ፥ ደስ ይበልሽ እላታለሁ አለ ። እግዚአብሔር ግን ። አንተ ሰነፍ ፥ በዚች ሌሊት ነፍስህን ከአንተ ሊወስዱአት ይፈልጓታል ፤ ይህስ የሰበሰብኸው ለማን ይሆናል ? አለው ። ለራሱ ገንዘብ የሚያከማች ፥ በእግዚአብሔር ዘንድም ባለ ጠጋ ያልሆነ እንዲህ ነው ። ለደቀ መዛሙርቱም እንዲህ አለ ። ስለዚህ እላችኋለሁ ፥ ለነፍሳችሁ በምትበሉት ወይም ለሰውነታችሁ በምትለብሱት አትጨነቁ ። ነፍስ ከመብል ሰውነትም ከልብስ ይበልጣልና ። ቍራዎችን ተመልከቱ ፤ አይዘሩም አያጭዱምም ፥ ዕቃ ቤትም ወይም ጎተራ የላቸውም ፥ እግዚአብሔርም ይመግባቸዋል ፤ እናንተስ ከወፎች እንዴት ትበልጣላችሁ ? ከእናንተ ተጨንቆ በቁመቱ ላይ አንድ ክንድ መጨመር የሚችል ማን ነው ? እንግዲህ ትንሹን ነገር ስንኳ የማትችሉ ከሆናችሁ ፥ ስለ ምን በሌላ ትጨነቃላችሁ ? አበቦችን እንዴት እንዲያድጉ ተመልከቱ ፤ አይደክሙም አይፈትሉምም ፤ ነገር ግን እላችኋለሁ ፥ ሰሎሞንስ እንኳ በክብሩ ሁሉ ከእነዚህ እንደ አንዲቱ አለበሰም ። እግዚአብሔር ግን ዛሬ ያለውን ነገም ወደ እቶን የሚጣለውን በሜዳ የሆነውን ሣር እንዲህ የሚያለብሰው ከሆነ ፥ እናንተ እምነት የጐደላችሁ ፥ እናንተንማ ይልቁን እንዴት ? እናንተም የምትበሉትን የምትጠጡትንም አትፈልጉ ፥ አታወላውሉም ፤ ይህንስ ሁሉ በዓለም ያሉ አሕዛብ ይፈልጉታልና ፤ የእናንተም አባት ይህ እንዲያስፈልጋችሁ ያውቃል ። ዳሩ ግን መንግሥቱን ፈልጉ ይህም ሁሉ ይጨመርላችኋል ። አንተ ታናሽ መንጋ ፥ መንግሥትን ሊሰጣችሁ የአባታችሁ በጎ ፈቃድ ነውና አትፍሩ ። ያላችሁን ሽጡ ምጽዋትም ስጡ ፤ ሌባ በማይቀርብበት ብልም በማያጠፋበት በሰማያት የማያልቅ መዝገብ የሚሆኑትን የማያረጁትንም ኮረጆዎች ለራሳችሁ አድርጉ ፤ መዝገባችሁ ባለበት ልባችሁ ደግሞ በዚያ ይሆናልና ። ወገባችሁ የታጠቀ መብራታችሁም የበራ ይሁን ፤ እናንተም ጌታቸው መጥቶ ደጁን ሲያንኳኳ ወዲያው እንዲከፍቱለት ከሰርግ እስኪመለስ ድረስ የሚጠብቁ ሰዎችን ምሰሉ ጌታቸው በመጣ ጊዜ ሲተጉ የሚያገኛቸው እነዚያ ባሪያዎች ብፁዓን ናቸው ፤ እውነት እላችኋለሁ ፥ ታጥቆ በማዕድ ያስቀምጣቸዋል ቀርቦም ያገለግላቸዋል ። ከሌሊቱም በሁለተኛው ወይም በሦስተኛው ክፍል መጥቶ እንዲሁ ቢያገኛቸው ፥ እነዚያ ባሪያዎች ብፁዓን ናቸው ። ይህን ግን እወቁ ባለቤት በምን ሰዓት ሌባ እንዲመጣ ቢያውቅ ኖሮ ፥ በነቃ ፥ ቤቱም እንዲቆፈር ባልፈቀደም ነበር ። እናንተ ደግሞ ተዘጋጅታችሁ ኑሩ ፥ የሰው ልጅ በማታስቡበት ሰዓት ይመጣልና ። ጴጥሮስም ። ጌታ ሆይ ፥ ይህን ምሳሌ ለእኛ ወይስ ደግሞ ለሁሉ ትናገራለህን ? አለው ። ጌታም አለ ። እንኪያስ ምግባቸውን በጊዜው ይሰጣቸው ዘንድ ጌታው በቤተ ሰዎቹ ላይ የሚሾመው ታማኝና ልባም መጋቢ ማን ነው ? ጌታው መጥቶ እንዲህ ሲያደርግ የሚያገኘው ያ ባሪያ ብፁዕ ነው ። እውነት እላችኋለሁ ፥ ባለው ሁሉ ላይ ይሾመዋል ። ያ ባሪያ ግን ። ጌታዬ እስኪመጣ ይዘገያል ብሎ በልቡ ቢያስብ ሎሌዎችንና ገረዶችንም ይመታ ይበላም ይጠጣም ይሰክርም ዘንድ ቢጀምር ፥ የዚያ ባሪያ ጌታ ባልጠበቃት ቀን ባላወቃትም ሰዓት ይመጣል ፥ ከሁለትም ይሰነጥቀዋል እድሉንም ከማይታመኑ ጋር ያደርጋል ። የጌታውንም ፈቃድ አውቆ ያልተዘጋጀ እንደ ፈቃዱም ያላደረገ ያ ባሪያ እጅግ ይገረፋል ፤ ያላወቀ ግን መገረፍ የሚገባውንም ያደረገ ጥቂት ይገረፋል ። ብዙም ከተሰጠው ሰው ሁሉ ከእርሱ ብዙ ይፈለግበታል ፥ ብዙ አደራም ከተሰጠው ከእርሱ አብዝተው ይሹበታል ። በምድር ላይ እሳት ልጥል መጣሁ ፥ አሁንም የነደደ ከሆነ ዘንድ ምን እፈልጋለሁ ? ነገር ግን የምጠመቃት ጥምቀት አለችኝ ፥ እስክትፈጸምም ድረስ እንዴት እጨነቃለሁ ? በምድር ላይ ሰላምንም ለመስጠት የመጣሁ ይመስላችኋልን ? እላችኋለሁ ፥ አይደለም ፥ መለያየትን እንጂ ። ከአሁን ጀምሮ በአንዲት ቤት አምስት ሰዎች ይኖራሉና ፤ ሦስቱም በሁለቱ ላይ ሁለቱም በሦስቱ ላይ ተነሥተው ይለያያሉ ። አባት በልጁ ላይ ልጅም በአባቱ ላይ ፥ እናት በልጅዋ ላይ ልጅዋም በእናትዋ ላይ ፥ አማት በምራትዋ ላይ ምራትም በአማትዋ ላይ ተነሥተው ይለያያሉ ። ደግሞም ሕዝቡን እንዲህ አለ ። ደመና ከምዕራብ ሲወጣ ባያችሁ ጊዜ ፥ ወዲያው ። ዝናብ ይመጣል ትላላችሁ ፥ እንዲሁም ይሆናል ፤ በአዜብም ነፋስ ሲነፍስ ። ትኩሳት ይሆናል ትላላችሁ ፥ ይሆንማል ። እናንት ግብዞች ፥ የምድሩንና የሰማዩን ፊት ልትመረምሩ ታውቃላችሁ ፥ ነገር ግን ይህን ዘመን የማትመረምሩ እንዴት ነው ? ራሳችሁ ደግሞ ጽድቅን የማትፈርዱ ስለ ምን ነው ? ከባላጋራህ ጋር ወደ ሹም ብትሄድ ፥ ወደ ዳኛ እንዳይጐትትህ ዳኛውም ለሎሌው አሳልፎ እንዳይሰጥህ ሎሌውም በወኅኒ እንዳይጥልህ ፥ ገና በመንገድ ሳለህ ከባላጋራህ እንድትታረቅ ትጋ ። እልሃለሁ ፥ የመጨረሻዋን ግማሽ ሳንቲም እስክትከፍል ድረስ ከዚያ ከቶ አትወጣም ። በዚያን ጊዜም ሰዎች መጥተው ጲላጦስ ደማቸውን ከመሥዋዕታቸው ጋር ስላደባለቀው ስለ ገሊላ ሰዎች አወሩለት ። ኢየሱስም መልሶ እንዲህ አላቸው ። እነዚህ የገሊላ ሰዎች ይህ ስለ ደረሰባቸው ከገሊላ ሰዎች ሁሉ ይልቅ ኃጢአተኞች የሆኑ ይመስሉአችኋልን ? እላችኋለሁ ፥ አይደለም ፤ ነገር ግን ንስሐ ባትገቡ ሁላችሁ እንዲሁ ትጠፋላችሁ ። ወይስ በሰሌሆም ግንቡ የወደቀባቸውና የገደላቸው እነዚያ አሥራ ስምንት ሰዎች በኢየሩሳሌም ከሚኖሩት ሁሉ ይልቅ በደለኞች ይመስሉአችኋልን ? አይደለም ፥ እላችኋለሁ ፤ ነገር ግን ንስሐ ባትገቡ ሁላችሁ እንደዚሁ ትጠፋላችሁ ። ይህንም ምሳሌ አለ ። ለአንድ ሰው በወይኑ አትክልት የተተከለች በለስ ነበረችው ፥ ፍሬም ሊፈልግባት መጥቶ ምንም አላገኘም ። የወይን አትክልት ሠራተኛውንም ። እነሆ ፥ ከዚህች በለስ ፍሬ ልፈልግ ሦስት ዓመት እየመጣሁ ምንም አላገኘሁም ፤ ቍረጣት ፤ ስለ ምን ደግሞ መሬቱን ታጐሳቍላለች ? አለው ። እርሱ ግን መልሶ ። ጌታ ሆይ ፥ ዙሪያዋን እስክኰተኵትላትና ፋንድያ እስካፈስላት ድረስ በዚች ዓመት ደግሞ ተዋት ። ወደ ፊትም ብታፈራ ፥ ደኅና ነው ፤ ያለዚያ ግን ትቈርጣታለህ አለው ። በሰንበትም በአንድ ምኵራብ ያስተምር ነበር ። እነሆም ፥ ከአሥራ ስምንት ዓመት ጀምሮ የድካም መንፈስ ያደረባት ሴት ነበረች ፥ እርስዋም ጐባጣ ነበረች ቀንታም ልትቆም ከቶ አልተቻላትም ። ኢየሱስም ባያት ጊዜ ጠራትና ። አንቺ ሴት ፥ ከድካምሽ ተፈትተሻል አላት ፥ እጁንም ጫነባት ፤ ያን ጊዜም ቀጥ አለች ፥ እግዚአብሔርንም አመሰገነች ። የምኵራብ አለቃ ግን ኢየሱስ በሰንበት ስለ ፈወሰ ተቈጥቶ መለሰና ሕዝቡን ። ሊሠራባቸው የሚገባ ስድስት ቀኖች አሉ ፤ እንግዲህ በእነርሱ መጥታችሁ ተፈወሱ እንጂ በሰንበት አይደለም አለ ። ጌታም መልሶ ። እናንተ ግብዞች ፥ ከእናንተ እያንዳንዱ በሰንበት በሬውን ወይስ አህያውን ከግርግሙ ፈትቶ ውኃ ሊያጠጣው ይወስደው የለምን ? ይህችም የአብርሃም ልጅ ሆና ከአሥራ ስምንት ዓመት ጀምሮ ሰይጣን ያሰራት በሰንበት ቀን ከዚህ እስራት ልትፈታ አይገባምን ? አለው ። ይህንም ሲናገር ሳለ የተቃወሙት ሁሉ አፈሩ ፤ ከእርሱም በተደረገው ድንቅ ሁሉ ሕዝቡ ሁሉ ደስ አላቸው ። እርሱም ። የእግዚአብሔር መንግሥት ምን ትመስላለች ፥ በምንስ አስመስላታለሁ ? ሰው ወስዶ በአትክልቱ የጣላትን የሰናፍጭ ቅንጣት ትመስላለች ፤ አደገችም ታላቅ ዛፍም ሆነች ፥ የሰማይ ወፎችም በቅርንጫፎችዋ ሰፈሩ አለ ። ደግሞም ፥ የእግዚአብሔርን መንግሥት በምን አስመስላታለሁ ? ሴት ወስዳ ሁሉ እስኪቦካ ድረስ በሦስት መስፈሪያ ዱቄት የሸሸገችውን እርሾ ትመስላለች አለ ። ወደ ኢየሩሳሌም ሲሄድ ከተማዎችንና መንደሮችን እያስተማረ ያልፍ ነበር ። አንድ ሰውም ። ጌታ ሆይ ፥ የሚድኑ ጥቂቶች ናቸውን ? አለው ። እርሱም እንዲህ አላቸው ። በጠበበው በር ለመግባት ተጋደሉ ፤ እላችኋለሁና ፥ ብዙዎች ሊገቡ ይፈልጋሉ አይችሉምም ። ባለቤቱ ተነሥቶ በሩን ከቈለፈ በኋላ ፥ እናንተ በውጭ ቆማችሁ ። ጌታ ሆይ ፥ ጌታ ሆይ ፥ ክፈትልን እያላችሁ በሩን ልታንኳኩ ትጀምራላችሁ እርሱም መልሶ ። ከወዴት እንደ ሆናችሁ አላውቃችሁም ይላችኋል ። በዚያን ጊዜም ። በፊትህ በላን ጠጣንም በአደባባያችንም አስተማርህ ልትሉ ትጀምራላችሁ ፤ እርሱም ። እላችኋለሁ ፥ ከወዴት እንደ ሆናችሁ አላውቃችሁም ፤ ሁላችሁ ዓመፀኞች ፥ ከእኔ ራቁ ይላችኋል ። አብርሃምንና ይስሐቅን ያዕቆብንም ነቢያትንም ሁሉ በእግዚአብሔር መንግሥት ባያችሁ ጊዜ ፥ እናንተ ግን ወደ ውጭ ተጥላችሁ ስትቀሩ ፥ በዚያ ልቅሶና ጥርስ ማፋጨት ይሆናል ። ከምሥራቅና ከምዕራብም ከሰሜንና ከደቡብም ይመጣሉ ፥ በእግዚአብሔርም መንግሥት በማዕድ ይቀመጣሉ ። እነሆም ፥ ከኋለኞች ፊተኞች የሚሆኑ አሉ ፥ ከፊተኞችም ኋለኞች የሚሆኑ አሉ ። በዚያን ሰዓት ከፈሪሳውያን አንዳንዱ ቀርበው ። ሄሮድስ ሊገድልህ ይወዳልና ከዚህ ውጣና ሂድ አሉት ። እንዲህም አላቸው ። ሄዳችሁ ለዚያች ቀበሮ ። እነሆ ፥ ዛሬና ነገ አጋንንትን አወጣለሁ በሽተኞችንም እፈውሳለሁ ፥ በሦስተኛውም ቀን እፈጸማለሁ በሉአት ። ዳሩ ግን ነቢይ ከኢየሩሳሌም ውጭ ይጠፋ ዘንድ አይገባውምና ዛሬና ነገ ከነገ በስቲያም ልሄድ ያስፈልገኛል ። ኢየሩሳሌም ፥ ኢየሩሳሌም ፥ ነቢያትን የምትገድል ወደ እርስዋ የተላኩትንም የምትወግር ፥ ዶሮ ጫጩቶችዋን በክንፎችዋ በታች እንደምትሰበስብ ልጆችሽን እሰበስብ ዘንድ ስንት ጊዜ ወደድሁ ፥ እናንተም አልወደዳችሁም ። እነሆ ፥ ቤታችሁ የተፈታ ሆኖ ይቀርላችኋል ። እላችኋለሁም ፥ በጌታ ስም የሚመጣ የተባረከ ነው እስክትሉ ድረስ ከእንግዲህ ወዲህ አታዩኝም ። በሰንበትም ከፈሪሳውያን አለቆች ወደ አንዱ ቤት እንጀራ ሊበላ በገባ ጊዜ እነርሱ ይጠባበቁት ነበር ። እነሆም ፥ ሆዱ የተነፋ ሰው በፊቱ ነበረ ። ኢየሱስም መልሶ ። በሰንበት መፈወስ ተፈቅዶአልን ወይስ አልተፈቀደም ? ብሎ ለሕግ አዋቂዎችና ለፈሪሳውያን ተናገረ ። እነርሱ ግን ዝም አሉ ። ይዞም ፈወሰውና አሰናበተው ። ከእናንተ አህያው ወይስ በሬው በጕድጓድ ቢወድቅ በሰንበት ወዲያው የማያወጣው ማን ነው ? አላቸው ። ስለዚህ ነገርም ሊመልሱለት አልተቻላቸውም ። የታደሙትንም የከበሬታ ስፍራ እንደ መረጡ ተመልክቶ ምሳሌ ነገራቸው እንዲህ ሲል ። ማንም ለሰርግ ቢጠራህ በከበሬታ ስፍራ አትቀመጥ ፤ ምናልባት ከአንተ ይልቅ የከበረ ተጠርቶ ይሆናልና አንተን እርሱንም የጠራ መጥቶ ። ለዚህ ስፍራ ተውለት ይልሃል ፥ በዚያን ጊዜም እያፈርህ በዝቅተኛው ስፍራ ልትሆን ትጀምራለህ ። ነገር ግን በተጠራህ ጊዜ ፥ የጠራህ መጥቶ ። ወዳጄ ሆይ ፥ ወደ ላይ ውጣ እንዲልህ ፥ ሄደህ በዝቅተኛው ስፍራ ተቀመጥ ፤ ያን ጊዜም ከአንተ ጋር በተቀመጡት ሁሉ ፊት ክብር ይሆንልሃል ። ራሱን ከፍ የሚያደርግ ሁሉ ይዋረዳልና ፥ ራሱንም የሚያዋርድ ከፍ ይላል ። የጠራውንም ደግሞ እንዲህ አለው ። ምሳ ወይም እራት ባደረግህ ጊዜ ፥ እነርሱ ደግሞ በተራቸው ምናልባት እንዳይጠሩህ ብድራትም እንዳይመልሱልህ ፥ ወዳጆችህንና ወንድሞችህን ዘመዶችህንም ባለ ጠጎች ጎረቤቶችህንም አትጥራ ። ነገር ግን ግብዣ ባደረግህ ጊዜ ድሆችንና ጕንድሾችን አንካሶችንም ዕውሮችንም ጥራ ፤ የሚመልሱት ብድራት የላቸውምና ብፁዕ ትሆናለህ ፤ በጻድቃን ትንሣኤ ይመለስልሃልና ። ከተቀመጡትም አንዱ ይህን ሰምቶ ። በእግዚአብሔር መንግሥት እንጀራ የሚበላ ብፁዕ ነው አለው ። እርሱ ግን እንዲህ አለው ። አንድ ሰው ታላቅ እራት አድርጎ ብዙዎችን ጠራ ፤ በእራትም ሰዓት የታደሙትን ። አሁን ተዘጋጅቶአልና ኑ እንዲላቸው ባሪያውን ላከ ። ሁላቸውም በአንድነት ያመካኙ ጀመር ። የፊተኛው ። መሬት ገዝቼአለሁ ወጥቼም ላየው በግድ ያስፈልገኛል ፤ ይቅር እንድትለኝ እለምንሃለሁ አለው ። ሌላውም ። አምስት ጥምድ በሬዎች ገዝቼአለሁ ልፈትናቸውም እሄዳለሁ ፤ ይቅር እንድትለኝ እለምንሃለሁ አለው ። ሌላውም ። ሚስት አግብቼአለሁ ስለዚህም ልመጣ አልችልም አለው ። ባሪያውም ደርሶ ይህን ለጌታው ነገረው ። በዚያን ጊዜ ባለቤቱ ተቆጥቶ ባሪያውን ። ወደ ከተማ ጎዳናና ወደ ስላች ፈጥነህ ውጣ ድሆችንና ጕንድሾችን አንካሶችንና ዕውሮችንም ወደዚህ አግባ አለው ። ባሪያውም ። ጌታ ሆይ ፥ እንዳዘዝኸኝ ተደርጎአል ፥ ገናም ስፍራ አለ አለው ። ጌታውም ባሪያውን ። ቤቴ እንዲሞላ ወደ መንገድና ወደ ቅጥር ውጣና ይገቡ ዘንድ ግድ በላቸው ፤ እላችኋለሁና ፥ ከታደሙት ከእነዚያ ሰዎች አንድ ስንኳ እራቴን አይቀምስም አለው ። ብዙም ሕዝብ ከእርሱ ጋር ይሄዱ ነበር ፥ ዘወር ብሎም እንዲህ አላቸው ። ማንም ወደ እኔ የሚመጣ ቢኖር አባቱንና እናቱን ሚስቱንም ልጆቹንም ወንድሞቹንም እኅቶቹንም የራሱን ሕይወት ስንኳ ሳይቀር ባይጠላ ፥ ደቀ መዝሙሬ ሊሆን አይችልም ። ማንም መስቀሉን ተሸክሞ በኋላዬ የማይመጣ ፥ ደቀ መዝሙሬ ሊሆን አይችልም ። ከእናንተ ግንብ ሊሠራ የሚወድ ለመደምደሚያ የሚበቃ ያለው እንደ ሆነ አስቀድሞ ተቀምጦ ከሳራውን የማይቈጥር ማን ነው ? ያለዚያ መሠረቱን ቢመሠርት ፥ ሊደመድመውም ቢያቅተው ፥ ያዩት ሁሉ ። ይህ ሰው ሊሠራ ጀምሮ ሊደመድመው አቃተው ብለው ሊዘብቱበት ይጀምራሉ ። ወይም ሌላውን ንጉሥ በጦርነት ሊጋጠም የሚሄድ ፥ ከሁለት እልፍ ጋር የሚመጣበትን በአንድ እልፍ ሊገናኝ የሚችል እንደ ሆነ አስቀድሞ ተቀምጦ የማያስብ ንጉሥ ማን ነው ? ባይሆንስ ሌላው ገና ሩቅ ሳለ መልክተኞች ልኮ ዕርቅ ይለምናል ። እንግዲህ እንደዚሁ ማንም ከእናንተ ያለውን ሁሉ የማይተው ደቀ መዝሙሬ ሊሆን አይችልም ። ጨው መልካም ነው ፤ ጨው አልጫ ቢሆን ግን በምን ይጣፈጣል ? ለምድር ቢሆን ለፍግ መቈለያም ቢሆን አይረባም ፤ ወደ ውጭ ይጥሉታል ። የሚሰማ ጆሮ ያለው ይስማ ። ቀራጮችና ኃጢአተኞችም ሁሉ ሊሰሙት ወደ እርሱ ይቀርቡ ነበር ። ፈሪሳውያንና ጻፎችም ። ይህስ ኃጢአተኞችን ይቀበላል ከእነርሱም ጋር ይበላል ብለው እርስ በርሳቸው አንጐራጐሩ ። ይህንም ምሳሌ ነገራቸው እንዲህ ሲል ። መቶ በግ ያለው ከእነርሱም አንዱ ቢጠፋ ፥ ዘጠና ዘጠኙን በበረሃ ትቶ የጠፋውን እስኪያገኘው ድረስ ሊፈልገው የማይሄድ ከእናንተ ማን ነው ? ባገኘውም ጊዜ ደስ ብሎት በጫንቃው ይሸከመዋል ፤ ወደ ቤትም በመጣ ጊዜ ወዳጆቹንና ጐረቤቶቹን በአንድነት ጠርቶ ። የጠፋውን በጌን አግኝቼዋለሁና ከእኔ ጋር ደስ ይበላችሁ ይላቸዋል ። እላችኋለሁ ፥ እንዲሁ ንስሐ ከማያስፈልጋቸው ከዘጠና ዘጠኝ ጻድቃን ይልቅ ንስሐ በሚገባ በአንድ ኃጢአተኛ በሰማይ ደስታ ይሆናል ። ወይም አሥር ድሪም ያላት አንድ ድሪም ቢጠፋባት ፥ መብራት አብርታ ቤትዋንም ጠርጋ እስክታገኘው ድረስ አጥብቃ የማትፈልግ ሴት ማን ናት ? ባገኘችውም ጊዜ ወዳጆችዋንና ጐረቤቶችዋን በአንድነት ጠርታ ። የጠፋውን ድሪሜን አግኝቼዋለሁና ከእኔ ጋር ደስ ይበላችሁ ትላቸዋለች ። እላችኋለሁ ፥ እንዲሁ ንስሐ በሚገባ በአንድ ኃጢአተኛ በእግዚአብሔር መላእክት ፊት ደስታ ይሆናል ። እንዲህም አለ ። አንድ ሰው ሁለት ልጆች ነበሩት ። ከእነርሱም ታናሹ አባቱን ። አባቴ ሆይ ፥ ከገንዘብህ የሚደርሰኝን ክፍል ስጠኝ አለው ። ገንዘቡንም አካፈላቸው ። ከጥቂት ቀንም በኋላ ታናሹ ልጅ ገንዘቡን ሁሉ ሰብስቦ ወደ ሩቅ አገር ሄደ ፥ ከዚያም እያባከነ ገዘቡን በተነ ። ሁሉንም ከከሰረ በኋላ በዚያች አገር ጽኑ ራብ ሆነ ፥ እርሱም ይጨነቅ ጀመር ። ሄዶም ከዚያች አገር ሰዎች ከአንዱ ጋር ተዳበለ ፥ እርሱም እሪያ ሊያሰማራ ወደ ሜዳ ሰደደው ። እሪያዎችም ከሚበሉት አሰር ሊጠግብ ይመኝ ነበር ፥ የሚሰጠውም አልነበረም ። ወደ ልቡም ተመልሶ እንዲህ አለ ። እንጀራ የሚተርፋቸው የአባቴ ሞያተኞች ስንት ናቸው ? እኔ ግን ከዚህ በራብ እጠፋለሁ ። ተነሥቼም ወደ አባቴ እሄዳለሁና ። አባቴ ሆይ ፥ በሰማይና በፊትህ በደልሁ ፥ ወደ ፊትም ልጅህ ልባል አይገባኝም ፤ ከሞያተኞችህ እንደ አንዱ አድርገኝ እለዋለሁ ። ተነሥቶም ወደ አባቱ መጣ ። እርሱም ገና ሩቅ ሳለ አባቱ አየውና አዘነለት ፥ ሮጦም አንገቱን አቀፈውና ሳመው ። ልጁም ። አባቴ ሆይ ፥ በሰማይና በፊትህ በደልሁ ፥ ወደ ፊትም ልጅህ ልባል አይገባኝም አለው ። አባቱ ግን ባሪያዎቹን አለ ። ፈጥናችሁ ከሁሉ የተሻለ ልብስ አምጡና አልብሱት ፥ ለእጁ ቀለበት ለእግሩም ጫማ ስጡ ፤ የሰባውን ፊሪዳ አምጥታችሁ እረዱት ፥ እንብላም ደስም ይበለን ፤ ይህ ልጄ ሞቶ ነበርና ደግሞም ሕያው ሆኖአል ፤ ጠፍቶም ነበር ተገኝቶአልም ። ደስም ይላቸው ጀመር ። ታላቁ ልጁ በእርሻ ነበረ ፤ መጥቶም ወደ ቤት በቀረበ ጊዜ የመሰንቆና የዘፈን ድምፅ ሰማ ፤ ከብላቴናዎችም አንዱን ጠርቶ ። ይህ ምንድር ነው ? ብሎ ጠየቀ ። እርሱም ። ወንድምህ መጥቶአልና በደኅና ስላገኘው አባትህ የሰባውን ፊሪዳ አረደለት አለው ። ተቈጣም ሊገባም አልወደደም ፤ አባቱም ወጥቶ ለመነው ። እርሱ ግን መልሶ አባቱን ። እነሆ ፥ ይህን ያህል ዓመት እንደ ባሪያ ተገዝቼልሃለሁ ከትእዛዝህም ከቶ አልተላለፍሁም ፤ ለእኔም ከወዳጆቼ ጋር ደስ እንዲለኝ አንድ ጥቦት ስንኳ አልሰጠኸኝም ፤ ነገር ግን ገንዘብህን ከጋለሞቶች ጋር በልቶ ይህ ልጅህ በመጣ ጊዜ ፥ የሰባውን ፊሪዳ አረድህለት አለው ። እርሱ ግን ። ልጄ ሆይ ፥ አንተ ሁልጊዜ ከእኔ ጋር ነህ ፥ ለእኔም የሆነ ሁሉ የአንተ ነው ፤ ዳሩ ግን ይህ ወንድምህ ሞቶ ነበረ ሕያው ስለ ሆነ ጠፍቶም ነበር ስለ ተገኘ ደስ እንዲለን ፍሥሐም እንድናደርግ ይገባናል አለው ። ደግሞም ለደቀ መዛሙርቱ እንዲህ አለ ። መጋቢ የነበረው አንድ ባለ ጠጋ ሰው ነበረ ፥ በእርሱ ዘንድ ። ይህ ሰው ያለህን ይበትናል ብለው ከሰሱት ። ጠርቶም ። ይህ የምሰማብህ ምንድር ነው ? ወደ ፊት ለእኔ መጋቢ ልትሆን አትችልምና የመጋቢነትህን ሂሳብ አስረክበኝ አለው ። መጋቢውም በልቡ ። ጌታዬ መጋቢነቱን ከእኔ ይወስዳልና ምን ላድርግ ? ለመቈፈር ኃይል የለኝም ፥ መለመንም አፍራለሁ ። ከመጋቢነቱ ብሻር በቤታቸው እንዲቀበሉኝ የማደርገውን አውቃለሁ አለ ። የጌታውንም ባለ ዕዳዎች እያንዳንዳቸውን ጠርቶ የፊተኛውን ። ለጌታዬ ምን ያህል ዕዳ አለብህ ? አለው ። እርሱም ። መቶ ማድጋ ዘይት አለ ። ደብዳቤህን እንካ ፈጥነህም ተቀምጠህ አምሳ ብለህ ጻፍ አለው ። በኋላም ሌላውን ። አንተስ ስንት ዕዳ አለብህ ? አለው ። እርሱም ። መቶ ጫን ስንዴ አለ ። ደብዳቤህን እንካ ሰማንያ ብለህም ጻፍ አለው ። ጌታውም ዓመፀኛውን መጋቢ በልባምነት ስላደረገ አመሰገነው የዚህ ዓለም ልጆች ለትውልዳቸው ከብርሃን ልጆች ይልቅ ልባሞች ናቸውና ። እኔም እላችኋለሁ ፥ የዓመፃ ገንዘብ ሲያልቅ በዘላለም ቤቶች እንዲቀበሉአችሁ ፥ በእርሱ ወዳጆችን ለራሳችሁ አድርጉ ። ከሁሉ በሚያንስ የታመነ በብዙ ደግሞ የታመነ ነው ፥ ከሁሉ በሚያንስም የሚያምፅ በብዙ ደግሞ ዓመፀኛ ነው ። እንግዲያስ በዓመፃ ገንዘብ ካልታመናችሁ ፥ እውነተኛውን ገንዘብ ማን አደራ ይሰጣችኋል ? በሌላ ሰው ገንዘብ ካልታመናችሁ ፥ የእናንተን ማን ይሰጣችኋል ? ለሁለት ጌቶች መገዛት የሚቻለው ባርያ ማንም የለም ፤ ወይም አንዱን ይጠላልና ሁለተኛውንም ይወዳል ፥ ወይም ወደ አንዱ ይጠጋል ሁለተኛውንም ይንቃል ። ለእግዚአብሔርና ለገንዘብ መገዛት አትችሉም ። ገንዘብንም የሚወዱ ፈሪሳውያን ይህን ሁሉ ሰምተው ያፌዙበት ነበር ። እንዲህም አላቸው ። ራሳችሁን በሰው ፊት የምታጸድቁ እናንተ ናችሁ ፥ ነገር ግን እግዚአብሔር ልባችሁን ያውቃል ፤ በሰው ዘንድ የከበረ በእግዚአብሔር ፊት ርኵሰት ነውና ። ሕግና ነቢያት እስከ ዮሐንስ ነበሩ ፤ ከዚያ ጀምሮ የእግዚአብሔር መንግሥት ይሰበካል ፤ ሁሉም ወደ እርስዋ በኃይል ይገቡባታል ። ነገር ግን ከሕግ አንዲት ነጥብ ከምትወድቅ ሰማይና ምድር ሊያልፍ ይቀላል ። ሚስቱንም የሚፈታ ሁሉ ሌላይቱንም የሚያገባ ያመነዝራል ፥ ከባልዋም የተፈታችውን የሚያገባ ያመነዝራል ። ቀይ ልብስና ቀጭን የተልባ እግር የለበሰ አንድ ባለ ጠጋ ሰው ነበረ ፥ ዕለት ዕለትም እየተመቸው በደስታ ይኖር ነበር ። አልዓዛርም የሚባል አንድ ድሀ በቍስል ተወርሶ በደጁ ተኝቶ ነበር ፥ ከባለ ጠጋውም ማዕድ ከሚወድቀው ፍርፋሪ ሊጠግብ ይመኝ ነበር ፤ ውሾች እንኳ መጥተው ቍስሎቹን ይልሱ ነበር ። ድሀውም ሞተ ፥ መላእክትም ወደ አብርሃም እቅፍ ወሰዱት ፤ ባለ ጠጋው ደግሞ ሞተና ተቀበረ ። በሲኦልም በሥቃይ ሳለ አሻቅቦ አብርሃምን በሩቅ አየ አልዓዛርንም በእቅፉ ። እርሱም እየጮኸ ። አብርሃም አባት ሆይ ፥ ማረኝ ፥ በዚህ ነበልባል እሣቀያለሁና የጣቱን ጫፍ በውኃ ነክሮ መላሴን እንዲያበርድልኝ አልዓዛርን ስደድልኝ አለ ። አብርሃም ግን ። ልጄ ሆይ ፥ አንተ በሕይወትህ ሳለህ መልካም እንደ ተቀበልህ አስብ አልዓዛርም እንዲሁ ክፉ ፤ አሁን ግን እርሱ በዚህ ይጽናናል አንተም ትሣቀያለህ ። ከዚህም ሁሉ ጋር ከዚህ ወደ እናንተ ሊያልፉ የሚፈልጉ እንዳይችሉ ፥ ወዲያ ያሉ ደግሞ ወደ እኛ እንዳይሻገሩ በእኛና በእናንተ መካከል ታላቅ ገደል ተደርጎአል አለ ። እርሱም ። እንኪያስ ፥ አባት ሆይ ፥ ወደ አባቴ ቤት እንድትሰደው እለምንሃለሁ ፤ አምስት ወንድሞች አሉኝና ፤ እነርሱ ደግሞ ወደዚህ ሥቃይ ስፍራ እንዳይመጡ ይመስክርላቸው አለ ። አብርሃም ግን ። ሙሴና ነቢያት አሉአቸው ፤ እነርሱን ይስሙ አለው ። እርሱም ። አይደለም ፥ አብርሃም አባት ሆይ ፥ ነገር ግን ከሙታን አንዱ ቢሄድላቸው ንስሐ ይገባሉ አለ ። ሙሴንና ነቢያትንም የማይሰሙ ከሆነ ፥ ከሙታንም እንኳ አንድ ቢነሣ አያምኑም አለው ። ለደቀ መዛሙርቱም እንዲህ አለ ። መሰናክል ግድ ሳይመጣ አይቀርም ፥ ነገር ግን መሰናክሉን ለሚያመጣው ወዮለት ፤ ከእነዚህ ከታናናሾች አንዱን ከማሰናከል ይልቅ የወፍጮ ድንጋይ በአንገቱ ታስሮ ወደ ባሕር ቢጣል ይጠቅመው ነበር ። ለራሳችሁ ተጠንቀቁ ። ወንድምህ ቢበድልህ ገሥጸው ፥ ቢጸጸትም ይቅር በለው ። በቀንም ሰባት ጊዜ እንኳ ቢበድልህ በቀንም ሰባት ጊዜ ። ተጸጸትሁ እያለ ወደ አንተ ቢመለስ ፥ ይቅር በለው ። ሐዋርያትም ጌታን ። እምነት ጨምርልን አሉት ። ጌታም አለ ። የሰናፍጭ ቅንጣት የሚያህል እምነት ቢኖራችሁ ፥ ይህን ሾላ ። ተነቅለህ ወደ ባሕር ተተከል ብትሉት ፥ ይታዘዝላችሁ ነበር ። ከእናንተም የሚያርስ ወይም ከብትን የሚጠብቅ ባሪያ ያለው ፥ ከእርሻ ሲመለስ ። ወዲያው ቅረብና በማዕድ ተቀመጥ የሚለው ማን ነው ? የምበላውን እራቴን አሰናዳልኝ ፥ እስክበላና እስክጠጣ ድረስ ታጥቀህ አገልግለኝ ፥ በኋላም አንተ ብላና ጠጣ የሚለው አይደለምን ? ያንን ባሪያ ያዘዘውን ስላደረገ ያመሰግነዋልን ? እንዲሁ እናንተ ደግሞ የታዘዛችሁትን ሁሉ ባደረጋችሁ ጊዜ ። የማንጠቅም ባሪያዎች ነን ፥ ልናደርገው የሚገባንን አድርገናል በሉ ። ወደ ኢየሩሳሌምም ሲሄድ በገሊላና በሰማርያ መካከል አለፈ ። ወደ አንዲት መንደርም ሲገባ በሩቅ የቆሙት አሥር ለምጻሞች ተገናኙት ፤ እነርሱም እየጮኹ ። ኢየሱስ ሆይ ፥ አቤቱ ፥ ማረን አሉ ። አይቶም ። ሂዱ ፥ ራሳችሁን ለካህናት አሳዩ አላቸው ። እነሆም ፥ ሲሄዱ ነጹ ። ከእነርሱም አንዱ እንደ ተፈወሰ ባየ ጊዜ በታላቅ ድምፅ እግዚአብሔርን እያከበረ ተመለሰ ፥ እያመሰገነውም በእግሩ ፊት በግንባሩ ወደቀ ፤ እርሱም ሳምራዊ ነበረ ። ኢየሱስም መልሶ ። አሥሩ አልነጹምን ? ዘጠኙስ ወዴት አሉ ? ከዚህ ከልዩ ወገን በቀር እግዚአብሔርን ሊያከብሩ የተመለሱ አልተገኙም አለ ። እርሱንም ። ተነሣና ሂድ ፤ እምነትህ አድኖሃል አለው ። ፈሪሳውያንም ። የእግዚአብሔር መንግሥት መቼ ትመጣለች ብለው ቢጠይቁት ፥ መልሶ ። የእግዚአብሔር መንግሥት በመጠባበቅ አትመጣም ፤ ደግሞም ። እንኋት በዚህ ወይም ። እንኋት በዚያ አይሉአትም ። እነሆ ፥ የእግዚአብሔር መንግሥት በመካከላችሁ ናትና አላቸው ። ለደቀ መዛሙርቱም እንዲህ አለ ። ከሰው ልጅ ቀኖች አንዱን ልታዩ የምትመኙበት ወራት ይመጣል አታዩትምም ። እነርሱም ። እነሆ በዚህ ፥ ወይም ። እነሆ በዚያ ይሉአችኋል ፤ አትሂዱ አትከተሉአቸውም ። መብረቅ በርቆ ከሰማይ በታች ካለ ከአንድ አገር ከሰማይ በታች ወዳለው ወደ ሌላ አገር እንደሚያበራ ፥ የሰው ልጅ በቀኑ እንዲህ ይሆናል ። አስቀድሞ ግን ብዙ መከራ እንዲቀበል ከዚህም ትውልድ እንዲጣል ይገባዋል ። በኖኅ ዘመንም እንደ ሆነ ፥ በሰው ልጅ ዘመን ደግሞ እንዲሁ ይሆናል ። ኖኅ ወደ መርከብ እስከ ገባበት ቀን ድረስ ፥ ይበሉና ይጠጡ ያገቡና ይጋቡም ነበር ፥ የጥፋት ውኃም መጣ ሁሉንም አጠፋ ። እንዲሁ በሎጥ ዘመን እንደ ሆነ ፤ ይበሉ ይጠጡም ይገዙም ይሸጡም ይተክሉም ቤትም ይሠሩ ነበር ፤ ሎጥ ከሰዶም በወጣበት ቀን ግን ከሰማይ እሳትና ዲን ዘነበ ሁሉንም አጠፋ ። የሰው ልጅ በሚገለጥበት ቀን እንዲሁ ይሆናል ። በዚያም ቀን በሰገነት ያለ በቤቱ ያለውን ዕቃ ሊወስድ አይውረድ ፥ እንዲሁም በእርሻ ያለ ወደ ኋላው አይመለስ ። የሎጥን ሚስት አስቡአት ። ነፍሱን ሊያድን የሚፈልግ ሁሉ ያጠፋታል ፥ ነፍሱንም የሚያጠፋ ሁሉ በሕይወት ይጠብቃታል ። እላችኋለሁ ፥ በዚያች ሌሊት ሁለት ሰዎች በአንድ አልጋ ይሆናሉ ፤ አንዱ ይወሰዳል ሁለተኛውም ይቀራል ። ሁለት ሴቶች በአንድ ወፍጮ ይፈጫሉ ፤ አንዲቱ ትወሰዳለች ሁለተኛይቱም ትቀራለች ። ሁለት ሰዎች በእርሻ ይሆናሉ ፤ አንዱ ይወሰዳል ሁለተኛውም ይቀራል ። መልሰውም ። ጌታ ሆይ ፥ ወዴት ነው ? አሉት ። እርሱም ። ሥጋ ወዳለበት በዚያ አሞራዎች ይሰበሰባሉ አላቸው ። ሳይታክቱም ዘወትር ሊጸልዩ እንዲገባቸው የሚል ምሳሌን ነገራቸው ፥ እንዲህ ሲል ። በአንዲት ከተማ እግዚአብሔርን የማይፈራ ሰውንም የማያፍር አንድ ዳኛ ነበረ ። በዚያችም ከተማ አንዲት መበለት ነበረች ፥ ወደ እርሱም እየመጣች ። ከባላጋራዬ ፍረድልኝ ትለው ነበር ። አያሌ ቀንም አልወደደም ፤ ከዚህ በኋላ ግን በልቡ ። ምንም እግዚአብሔርን ባልፈራ ሰውንም ባላፍር ፥ ይህች መበለት ስለምታደክመኝ ሁልጊዜም እየመጣች እንዳታውከኝ እፈርድላታለሁ አለ ። ጌታም አለ ። ዓመፀኛው ዳኛ ያለውን ስሙ ። እግዚአብሔር እንኪያስ ቀንና ሌሊት ወደ እርሱ ለሚጮኹ ለሚታገሣቸውም ምርጦቹ አይፈርድላቸውምን ? እላችኋለሁ ፥ ፈጥኖ ይፈርድላቸዋል ። ነገር ግን የሰው ልጅ በመጣ ጊዜ በምድር እምነትን ያገኝ ይሆንን ? ጻድቃን እንደ ሆኑ በራሳቸው ለሚታመኑና ሌሎቹን ሁሉ በጣም ለሚንቁ ይህን ምሳሌ ነገራቸው ፥ እንዲህ ሲል ። ሁለት ሰዎች ሊጸልዩ ወደ መቅደስ ወጡ ፥ አንዱ ፈሪሳዊ ሁለተኛውም ቀራጭ ። ፈሪሳዊም ቆሞ በልቡ ይህን ሲጸልይ ። እግዚአብሔር ሆይ ፥ እንደ ሌላ ሰው ሁሉ ፥ ቀማኞችና ዓመፀኞች አመንዝሮችም ፥ ወይም እንደዚህ ቀራጭ ስላልሆንሁ አመሰግንሃለሁ ፤ በየሳምንቱ ሁለት ጊዜ እጦማለሁ ፥ ከማገኘውም ሁሉ አሥራት አወጣለሁ አለ ። ቀራጩ ግን በሩቅ ቆሞ ዓይኖቹን ወደ ሰማይ ሊያነሣ እንኳ አልወደደም ፥ ነገር ግን ። አምላክ ሆይ ፥ እኔን ኃጢአተኛውን ማረኝ እያለ ደረቱን ይደቃ ነበር ። እላችኋለሁ ፥ ከዚያ ይልቅ ይህ ጻድቅ ሆኖ ወደ ቤቱ ተመለሰ ፤ ራሱን ከፍ የሚያደርግ ሁሉ ይዋረዳልና ፥ ራሱን ግን የሚያዋርድ ከፍ ይላል ። እንዲዳስሳቸውም ሕፃናትን ደግሞ ወደ እርሱ አመጡ ፤ ደቀ መዛሙርቱም አይተው ገሠጹአቸው ። ኢየሱስ ግን ሕፃናትን ወደ እርሱ ጠርቶ ። ሕፃናት ወደ እኔ ይመጡ ዘንድ ተዉአቸው አትከልክሉአቸውም ፤ የእግዚአብሔር መንግሥት እንደ እነዚህ ላሉት ናትና ። እውነት እላችኋለሁ ፥ የእግዚአብሔርን መንግሥት እንደ ሕፃን የማይቀበላት ሁሉ ከቶ አይገባባትም አለ ። ከአለቆችም አንዱ ። ቸር መምህር ፥ የዘላለምን ሕይወት እንድወርስ ምን ላድርግ ? ብሎ ጠየቀው ። ኢየሱስም ። ስለ ምን ቸር ትለኛለህ ? ከአንዱ ከእግዚአብሔር በቀር ቸር ማንም የለም ። ትእዛዛቱን ታውቃለህ ፥ አታመንዝር ፥ አትግደል ፥ አትስረቅ ፥ በሐሰት አትመስክር ፥ አባትህንና እናትህን አክብር አለው ። እርሱም ። ይህን ሁሉ ከሕፃንናቴ ጀምሬ ጠብቄአለሁ አለ ። ኢየሱስም ይህን ሰምቶ ። አንዲት ገና ቀርታሃለች ፤ ያለህን ሁሉ ሽጠህ ለድሆች ስጥ ፥ በሰማይም መዝገብ ታገኛለህ ፥ መጥተህም ተከተለኝ አለው ። እርሱ ግን ይህን ሰምቶ እጅግ ባለ ጠጋ ነበርና ብዙ አዘነ ። ኢየሱስም ብዙ እንዳዘነ አይቶ ። ገንዘብ ላላቸው ወደ እግዚአብሔር መንግሥት መግባት እንዴት ጭንቅ ይሆናል ። ባለ ጠጋ ወደ እግዚአብሔር መንግሥት ከሚገባ ይልቅ ግመል በመርፌ ቀዳዳ ሊገባ ይቀላል አለ ። የሰሙትም ። እንግዲህ ማን ሊድን ይችላል ? አሉ ። እርሱ ግን ። በሰው ዘንድ የማይቻል በእግዚአብሔር ዘንድ ይቻላል አለ ። ጴጥሮስም ። እነሆ ፥ እኛ ሁሉን ትተን ተከተልንህ አለ ። እርሱም ። እውነት እላችኋለሁ ፥ ስለ እግዚአብሔር መንግሥት ቤትን ወይም ወላጆችን ወይም ወንድሞችን ወይም ሚስትን ወይም ልጆችን የተወ ፥ በዚህ ዘመን ብዙ እጥፍ በሚመጣውም ዓለም የዘላለምን ሕይወት የማይቀበል ማንም የለም አላቸው ። አሥራ ሁለቱንም ወደ እርሱ አቅርቦ እንዲህ አላቸው ። እነሆ ፥ ወደ ኢየሩሳሌም እንወጣለን ፥ ስለ ሰው ልጅም በነቢያት የተጻፈው ሁሉ ይፈጸማል ። ለአሕዛብ አሳልፈው ይሰጡታልና ፥ ይዘብቱበትማል ያንገላቱትማል ይተፉበትማል ፤ ከገረፉትም በኋላ ይገድሉታል ፥ በሦስተኛውም ቀን ይነሣል ። እነርሱም ከዚህ ነገር ምንም አላስተዋሉም ፥ ይህም ቃል ተሰውሮባቸው ነበር ፥ የተናገረውንም አላወቁም ። ወደ ኢያሪኮም በቀረበ ጊዜ አንድ ዕውር እየለመነ በመንገድ ዳር ተቀምጦ ነበር ። ሕዝብም ሲያልፍ ሰምቶ ። ይህ ምንድር ነው ? ብሎ ጠየቀ ። እነርሱም ። የናዝሬቱ ኢየሱስ ያልፋል ብለው አወሩለት ። እርሱም ። የዳዊት ልጅ ፥ ኢየሱስ ሆይ ፥ ማረኝ እያለ ጮኸ ። በስተ ፊት ይሄዱ የነበሩትም ዝም እንዲል ገሠጹት ፤ እርሱ ግን ። የዳዊት ልጅ ሆይ ፥ ማረኝ እያለ አብዝቶ ጮኸ ። ኢየሱስም ቆሞ ወደ እርሱ እንዲያመጡት አዘዘ ። በቀረበም ጊዜ ። ምን ላደርግልህ ትወዳለህ ? ብሎ ጠየቀው ። እርሱም ። ጌታ ሆይ ፥ አይ ዘንድ ነው አለው ። ኢየሱስም ። እይ ፤ እምነትህ አድኖሃል አለው ። በዚያን ጊዜም አየ ፥ እግዚአብሔንም እያከበረ ተከተለው ። ሕዝቡም ሁሉ አይተው እግዚአብሔርን አመሰገኑ ። ወደ ኢያሪኮም ገብቶ ያልፍ ነበር ። እነሆም ዘኬዎስ የሚባል ሰው ፥ እርሱም የቀራጮች አለቃ ነበረ ፥ ባለ ጠጋም ነበረ ። ኢየሱስንም የትኛው እንደ ሆነ ሊያይ ይፈልግ ነበር ፤ ቁመቱም አጭር ነበረና ስለ ሕዝቡ ብዛት አቃተው ። በዚያችም መንገድ ያልፍ ዘንድ አለውና ያየው ዘንድ ወደ ፊት ሮጦ በአንድ ሾላ ላይ ወጣ ። ኢየሱስም ወደዚያ ስፍራ በደረሰ ጊዜ ፥ አሻቅቦ አየና ። ዘኬዎስ ሆይ ፥ ዛሬ በቤትህ እውል ዘንድ ይገባኛልና ፈጥነህ ውረድ አለው ። ፈጥኖም ወረደ በደስታም ተቀበለው ። ሁሉም አይተው ። ከኃጢአተኛ ሰው ጋር ሊውል ገባ ብለው አንጐራጐሩ ። ዘኬዎስ ግን ቆሞ ጌታን ። ጌታ ሆይ ፥ ካለኝ ሁሉ እኵሌታውን ለድሆች እሰጣለሁ ፤ ማንንም በሐሰት ከስሼ እንደ ሆንሁ አራት እጥፍ እመልሳለሁ አለው ። ኢየሱስም ። እርሱ ደግሞ የአብርሃም ልጅ ነውና ዛሬ ለዚህ ቤት መዳን ሆኖለታል ፤ የሰው ልጅ የጠፋውን ሊፈልግና ሊያድን መጥቶአለና አለው ። እነርሱም ይህን ሲሰሙ ፥ ወደ ኢየሩሳሌም መቅረቡ ስለ ሆነ የእግዚአብሔርም መንግሥት ፈጥኖ ሊገለጥ እንዳለው ስለ መሰላቸው ምሳሌ ጭምር ተናገረ ። ስለዚህም እንዲህ አላቸው ። አንድ መኰንን ለራሱ መንግሥትን ይዞ ሊመለሰ ወደ ሩቅ አገር ሄደ ። አሥር ባሪያዎችንም ጠርቶ አሥር ምናን ሰጣቸውና ። እስክመጣ ድረስ ነግዱ አላቸው ። የአገሩ ሰዎች ግን ይጠሉት ነበርና ። ይህ በላያችን ሊነግሥ አንወድም ብለው በኋላው መልክተኞችን ላኩ ። መንግሥትንም ይዞ በተመለሰ ጊዜ ፥ ገንዘብ የሰጣቸውን እነዚህን ባሪያዎች ነግደው ምን ያህል እንዳተረፉ ያውቅ ዘንድ እንዲጠሩለት አዘዘ ። የፊተኛውም ደርሶ ። ጌታ ሆይ ፥ ምናንህ አሥር ምናን አተረፈ አለው ። እርሱም ። መልካም ፥ አንተ በጎ ባሪያ ፥ በጥቂት የታመንህ ስለ ሆንህ በአሥር ከተማዎች ላይ ሥልጣን ይሁንልህ አለው ። ሁለተኛውም መጥቶ ። ጌታ ሆይ ፥ ምናንህ አምስት ምናን አተረፈ አለው ። ይህንም ደግሞ ። አንተም በአምስት ከተማዎች ላይ ሁን አለው ። ሌላውም መጥቶ ። ጌታ ሆይ ፥ በጨርቅ ጠቅልዬ የጠበቅኋት ምናንህ እነሆ ፤ ፈርቼሃለሁና ፥ ጨካኝ ሰው ስለ ሆንህ ፤ ያላኖርኸውን ትወስዳለህ ያልዘራኸውንም ታጭዳለህ አለው ። እርሱም ። አንተ ክፉ ባሪያ ፥ አፍህ በተናገረው እፈርድብሃለሁ ። እኔ ያላኖርሁትን የምወስድና ያልዘራሁትን የማጭድ ጨካኝ ሰው እንደ ሆንሁ አወቅህ ፤ ምን ነው ገንዘቤን ለለዋጮች አደራ ያልሰጠኸው ? እኔም መጥቼ ከትርፉ ጋር እወስደው ነበር አለው ። በዚያም ቆመው የነበሩትን ። ምናኑን ውሰዱበት አሥሩ ምናን ላለውም ስጡት አላቸው ። እነርሱም ። ጌታ ሆይ ፥ አሥር ምናን አለው አሉት ። እላችኋለሁ ፥ ላለው ሁሉ ይሰጠዋል ፥ ከሌለው ግን ያው ያለው ስንኳ ይወሰድበታል ። ነገር ግን እነዚያን በላያቸው ልነግሥ ያልወደዱትን ጠላቶቼን ወደዚህ አምጡአቸው በፊቴም እረዱአቸው ። ይህንም ከተናገረ በኋላ ፥ ወደ ኢየሩሳሌም ሲወጣ ይቀድማቸው ነበር ። ደብረ ዘይትም በሚባል ተራራ አጠገብ ወዳሉት ወደ ቤተ ፋጌና ወደ ቢታንያ በቀረበ ጊዜ ፥ ከደቀ መዛሙርቱ ሁለቱን ላከና ። በፊታችሁ ወዳለችው መንደር ሂዱ ፥ ወደ እርስዋም ገብታችሁ ከሰው ማንም ገና ያልተቀመጠበት ውርንጫ ታስሮ ታገኛላችሁ ፥ ፈትታችሁም አምጡት ። ማንም ። ስለ ምን ትፈቱታላችሁ ? ብሎ ቢጠይቃችሁ ፥ እንዲሁ ። ለጌታ ያስፈልገዋል በሉ አላቸው ። የተላኩትም ሄደው እንዳላቸው አገኙ ። እነርሱም ውርንጫውን ሲፈቱ ጌቶቹ ። ውርንጫውን ስለ ምን ትፈቱታላችሁ ? አሉአቸውም እነርሱም ። ለጌታ ያስፈልገዋል አሉ ። ወደ ኢየሱስም አመጡት ፥ በውርንጫውም ላይ ልብሳቸውን ጭነው ኢየሱስን አስቀመጡት ። ሲሄድም ልብሳቸውን በመንገድ ያነጥፉ ነበር ። ወደ ደብረ ዘይት ቍልቍለትም አሁን በቀረበ ጊዜ ፥ ደቀ መዛሙርቱ ሁላቸው ደስ እያላቸው ተአምራትን ሁሉ ስላዩ በታላቅ ድምፅ እግዚአብሔርን ሊያመሰግኑ ጀምረው ። በጌታ ስም የሚመጣ ንጉሥ የተባረከ ነው ፤ በሰማይ ሰላም በአርያምም ክብር አሉ ። ከሕዝብም መካከል ከፈሪሳውያን አንዳንዱ ። መምህር ሆይ ፥ ደቀ መዛሙርትህን ገሥጻቸው አሉት ። መልሶም ። እላችኋለሁ ፥ እነዚህ ዝም ቢሉ ድንጋዮች ይጮኻሉ አላቸው ። ሲቀርብም ከተማይቱን አይቶ አለቀሰላት ፥ እንዲህ እያለ ። ለሰላምሽ የሚሆነውን በዚህ ቀን አንቺስ ስንኳ ብታውቂ ፤ አሁን ግን ከዓይንሽ ተሰውሮአል ። ወራት ይመጣብሻልና ፥ ጠላቶችሽም ቅጥር ይቀጥሩብሻል ይከቡሻልም በየበኵሉም ያስጨንቁሻል ፤ አንቺንም በአንቺም ውስጥ የሚኖሩትን ልጆችሽን ወደ ታች ይጥላሉ ፥ በአንቺ ውስጥም ድንጋይ በድንጋይ ላይ አይተዉም ፥ የመጐብኘትሽን ዘመን አላወቅሽምና ። ወደ መቅደስም ገብቶ በእርሱ የሚሸጡትን የሚገዙትንም ያወጣ ጀመር ፤ እርሱም ። ቤቴ የጸሎት ቤት ይሆናል ተብሎ ተጽፎአል ፤ እናንተ ግን የወንበዴዎች ዋሻ አደረጋችሁት አላቸው ። ዕለት ዕለትም በመቅደስ ያስተምር ነበር ፤ ነገር ግን የካህናት አለቆችና ጻፎች የሕዝቡ ታላላቆችም ሊገድሉት ይፈልጉ ነበር ፥ የሚያደርጉበትንም አጡ ፤ ሕዝቡ ሁሉ ሲሰሙት ተንጠልጥለውበት ነበርና ። አንድ ቀንም ሕዝቡን በመቅደስ ሲያስተምር ወንጌልንም ሲሰብክላቸው ፥ የካህናት አለቆችና ጻፎች ከሽማግሌዎች ጋር ወደ እርሱ ቀረቡና ። እስኪ ንገረን ፤ እነዚህን በምን ሥልጣን ታደርጋለህ ወይስ ይህን ሥልጣን የሰጠህ ማን ነው ? ብለው ተናገሩት ። መልሶም ። እኔ ደግሞ አንዲት ነገር እጠይቃችኋለሁ ፥ እናንተም ንገሩኝ ፤ የዮሐንስ ጥምቀት ከሰማይ ነበረችን ወይስ ከሰው ? አላቸው ። እርስ በርሳቸውም ሲነጋገሩ ። ከሰማይ ብንል ። ስለ ምን አላመናችሁበትም ? ይለናል ፤ ከሰው ብንል ግን ሕዝቡ ሁሉ ይወግሩናል ፤ ዮሐንስ ነቢይ እንደ ነበረ ሁሉ ያምኑ ነበርና አሉ ። መልሰውም ። ከወዴት እንደ ሆነ አናውቅም አሉት ። ኢየሱስም ። እኔም በምን ሥልጣን እነዚህን እንዳደርግ አልነግራችሁም አላቸው ። ይህንም ምሳሌ ለሕዝቡ ይላቸው ጀመር ። አንድ ሰው የወይን አትክልት ተከለ ለገበሬዎችም አከራይቶ ለብዙ ዘመን ወደ ሌላ አገር ሄደ ። በጊዜውም ከወይኑ አትክልት ፍሬ እንዲሰጡት አንድ ባሪያ ወደ ገበሬዎች ላከ ፤ ገበሬዎቹ ግን ደበደቡት ባዶውንም ሰደዱት ። ጨምሮም ሌላውን ባሪያ ላከ ፤ እነርሱም ያን ደግሞ ደበደቡት አዋርደውም ባዶውን ሰደዱት ። ጨምሮም ሦስተኛውን ላከ ፤ እነርሱም ይህን ደግሞ አቍሰለው አወጡት ። የወይኑም አትክልት ጌታ ። ምን ላድርግ ? የምወደውን ልጄን እልካለሁ ፤ ምናልባት እርሱን አይተው ያፍሩታል አለ ። ገበሬዎቹ ግን አይተውት እርስ በርሳቸው ሲነጋገሩ ። ወራሹ ይህ ነው ፤ ርስቱ ለእኛ እንዲሆን ኑ እንግደለው አሉ ። ከወይኑም አትክልት ወደ ውጭ አውጥተው ገደሉት ። እንግዲህ የወይኑ አትክልት ጌታ ምን ያደርጋቸዋል ? ይመጣል እነዚህንም ገበሬዎች ያጠፋል ፥ የወይኑንም አትክልት ለሌሎች ይሰጣል ። ይህንም በሰሙ ጊዜ ። ይህስ አይሁን አሉ ። እርሱ ግን ወደ እነርሱ ተመልክቶ ። እንግዲህ ። ግንበኞች የናቁት ድንጋይ እርሱ የማዕዘን ራስ ሆነ ተብሎ የተጻፈው ይህ ምንድር ነው ? በዚያም ድንጋይ ላይ የሚወድቅ ሁሉ ይቀጠቀጣል ፤ የሚወድቅበትን ሁሉ ግን ይፈጨዋል አለ ። የካህናት አለቆችና ጻፎችም ይህን ምሳሌ በእነርሱ ላይ እንደ ተናገረ አውቀው በዚያች ሰዓት እጃቸውን ሊጭኑበት ፈለጉ ነገር ግን ሕዝቡን ፈሩ ። ሲጠባበቁም ወደ ገዢ ግዛትና ሥልጣን አሳልፈው እንዲሰጡት ጻድቃን መስለው በቃሉ የሚያጠምዱትን ሸማቂዎች ሰደዱበት ። ጠይቀውም ። መምህር ሆይ ፥ እውነትን እንድትናገርና እንድታስተምር ለሰው ፊትም እንዳታደላ እናውቃለን ፥ በእውነት የእግዚአብሔርን መንገድ ታስተምራለህ እንጂ ፤ ለቄሣር ግብር ልንሰጥ ተፈቅዶአልን ? ወይስ አልተፈቀደም ? አሉት ። እርሱ ግን ተንኰላቸውንም ተመልክቶ ። ስለ ምን ትፈትኑኛላችሁ ? አንድ ዲናር አሳዩኝ ፤ መልኩ ጽሕፈቱስ የማን ነው ? አላቸው ። መልሰውም ። የቄሣር ነው አሉት ። እርሱም ። እንኪያስ የቄሣርን ለቄሣር የእግዚአብሔርንም ለእግዚአብሔር አስረክቡ አላቸው ። በሕዝቡም ፊት በቃሉ ሊያጠምዱት አልቻሉም በመልሱም እየተደነቁ ዝም አሉ ። ትንሣኤ ሙታንንም የሚክዱ ከሰዱቃውያን አንዳንዶቹ ቀርበው ጠየቁት ፥ እንዲህ ሲሉ ። መምህር ሆይ ፥ ሙሴ ። ሚስት ያለችው የአንድ ሰው ወንድም ልጅ ሳይወልድ ቢሞት ፥ ወንድሙ ሚስቱን አግብቶ ለወንድሙ ዘር ይተካ ብሎ ጻፈልን ። እንግዲያስ ሰባት ወንድማማች ነበሩ ፤ የፊተኛውም ሚስት አግብቶ ልጅ ሳይወልድ ሞተ ፤ ሁለተኛውም አገባት ፥ ሦስተኛውም ፥ እንዲሁም ሰባቱ ደግሞ ልጅ ሳይተዉ ሞቱ ። ከሁሉም በኋላ ሴቲቱ ደግሞ ሞተች ። እንግዲህ ሰባቱ አግብተዋታልና ሴቲቱ በትንሣኤ ከእነርሱ ለማንኛቸው ሚስት ትሆናለች ? ኢየሱስም መልሶ እንዲህ አላቸው ። የዚህ ዓለም ልጆች ያገባሉ ይጋባሉም ፥ ያን ዓለምና ከሙታን ትንሣኤ ሊያገኙ የሚገባቸው እነዚያ ግን አያገቡም አይጋቡምም ፥ እንደ መላእክት ናቸውና ፥ ሊሞቱም ወደ ፊት አይቻላቸውም ፥ የትንሣኤም ልጆች ስለ ሆኑ የእግዚአብሔር ልጆች ናቸው ። ሙታን እንዲነሡ ግን ሙሴ ደግሞ በቍጥቋጦው ዘንድ ጌታን የአብርሃም አምላክ የይስሐቅም አምላክ የያዕቆብም አምላክ በማለቱ አስታወቀ ፤ ሁሉ ለእርሱ ሕያዋን ስለ ሆኑ ፥ የሕያዋን አምላክ ነው እንጂ የሙታን አይደለም ። ከጻፎችም አንዳንዶቹ መልሰው ። መምህር ሆይ ፥ መልካም ተናገርህ አሉት ። ወደ ፊትም አንድ ነገር ስንኳ ሊጠይቁት አልደፈሩም ። እንዲህም አላቸው ። ክርስቶስ የዳዊት ልጅ ነው እንዴት ይላሉ ? ዳዊትም ራሱ በመዝሙራት መጽሐፍ ። ጌታ ጌታዬን ። ጠላቶችህን ለእግርህ መርገጫ እስካደርግልህ ድረስ በቀኜ ተቀመጥ አለው ይላል ። እንግዲህ ዳዊት ። ጌታ ብሎ ይጠራዋል ፥ እንዴትስ ልጁ ይሆናል ? ሕዝቡም ሁሉ ሲሰሙ ደቀ መዛሙርቱን ። ረጃጅም ልብስ ለብሰው መዞር ከሚፈልጉ ፥ በገበያም ሰላምታ ፥ በምኵራብም የከበሬታ ወንበር ፥ በምሳም የከበሬታ ስፍራ ከሚወዱ ከጻፎች ተጠበቁ ፤ የመበለቶችን ቤት የሚበሉ ጸሎታቸውንም በማስረዘም የሚያመካኙ ፥ እነዚህ የባሰ ፍርድ ይቀበላሉ አለ ። ዓይኑንም አንሥቶ መባቸውን በመዝገብ የሚጥሉ ባለ ጠጎችን አየ ። አንዲትም ድሀ መበለት ሁለት ሳንቲም በዚያ ስትጥል አየና ። እውነት እላችኋለሁ ፥ ይህች ድሀ መበለት ከሁሉ ይልቅ አብልጣ ጣለች ፤ እነዚህ ሁሉ ከትርፋቸው ወደ እግዚአብሔር መዝገብ ጥለዋልና ፤ ይህች ግን ከጕድለትዋ የነበራትን ትዳርዋን ሁሉ ጣለች አለ ። አንዳንዶቹም ስለ መቅደስ በመልካም ድንጋይና በተሰጠው ሽልማት እንዳጌጠ ሲነጋገሩ ። ይህማ የምታዩት ሁሉ ፥ ድንጋይ በድንጋይ ላይ ሳይፈርስ በዚህ የማይቀርበት ዘመን ይመጣል አለ ። እነርሱም ። መምህር ሆይ ፥ እንግዲህ ይህ መቼ ይሆናል ? ይህስ ይሆን ዘንድ እንዳለው ምልክቱ ምንድር ነው ? ብለው ጠየቁት ። እንዲህም አለ ። እንዳትስቱ ተጠንቀቁ ፤ ብዙዎች ። እኔ ነኝ ፥ ዘመኑም ቀርቦአል እያሉ በስሜ ይመጣሉና ፤ እነርሱን ተከትላችሁ አትሂዱ ። ጦርንና ሁከትንም በሰማችሁ ጊዜ አትደንግጡ ፤ ይህ አስቀድሞ ይሆን ዘንድ ግድ ነውና ፥ ነገር ግን መጨረሻው ወዲያው አይሆንም ። በዚያን ጊዜ እንዲህ አላቸው ። ሕዝብ በሕዝብ ላይ ፥ መንግሥትም በመንግሥት ላይ ይነሣል ፤ ታላቅም የምድር መናወጥና በልዩ ልዩ ስፍራ ቸነፈር ራብም ይሆናል ፤ የሚያስፈራም ነገር ከሰማይም ታላቅ ምልክት ይሆናል ። ከዚህም ሁሉ በፊት እጃቸውን በላያችሁ ይጭናሉ ያሳድዱአችሁማል ፤ ስለ ስሜም ወደ ምኵራብና ወደ ወኅኒ አሳልፈው ይሰጡአችኋል ፥ ወደ ነገሥታትና ወደ ገዥዎችም ይወስዱአችኋል ፤ ይህም ለምስክርነት ይሆንላችኋል ። ሰለዚህ እንዴት እንድትመልሱ አስቀድማችሁ እንዳታስቡ በልባችሁ አኑሩት ፤ ወደረኞቻችሁ ሁሉ ሊቃወሙና ሊከራከሩ የማይችሉትን አፍና ጥበብ እሰጣችኋለሁና ። ወላጆችም ስንኳ ወንድሞችም ዘመዶችም ወዳጆችም አሳልፈው ይሰጡአችኋል ፥ ከእናንተም አንዳንዱን ይገድላሉ ፤ በሁሉም ስለ ስሜ የተጠላችሁ ትሆናላችሁ ። ከራሳችሁም አንዲት ጠጉር ስንኳ አትጠፋም ፤ በመታገሣችሁም ነፍሳችሁን ታገኛላችሁ ። ኢየሩሳሌም ግን በጭፍራ ተከባ ስታዩ በዚያን ጊዜ ጥፋትዋ እንደ ቀረበ እወቁ ። የዚያን ጊዜ በይሁዳ ያሉ ወደ ተራራዎች ይሽሹ ፥ በመካከልዋም ያሉ ከእርስዋ ፈቀቅ ይበሉ ፥ በገጠር ያሉም ወደ እርስዋ አይግቡ ፤ የተጻፈው ሁሉ እንዲፈጸም ይህ የበቀል ጊዜ ነውና ። በዚያን ወራት ለእርጕዞችና ለሚያጠቡ ወዮላቸው ፤ ታላቅ ችግር በምድር ላይ ፥ በዚህም ሕዝብ ላይ ቍጣ ይሆናልና ፤ በሰይፍ ስለትም ይወድቃሉ ፤ ወደ አሕዛብ ሁሉም ይማረካሉ ፤ የአሕዛብም ዘመን እስኪፈጸም ድረስ ኢየሩሳሌም በአሕዛብ የተረገጠች ትሆናለች ። በፀሐይና በጨረቃም በከዋክብትም ምልክት ይሆናል ፤ በምድር ላይም አሕዛብ ከባሕሩና ከሞገዱም ድምፅ የተነሣ እያመነቱ ይጨነቃሉ ፤ ሰዎችም ከፍርሃትና በዓለም የሚመጣበትን ከመጠበቅ የተነሣ ይደክማሉ ፤ የሰማያት ኃይላት ይናወጣሉና ። በዚያን ጊዜም የሰው ልጅ በኃይልና በብዙ ክብር በደመና ሲመጣ ያዩታል ። ይህም ሊሆን ሲጀምር ቤዛችሁ ቀርቦአልና አሻቅባችሁ ራሳችሁን አንሡ ። ምሳሌንም ነገራቸው እንዲህ ሲል ። በለስንና ዛፎችን ሁሉ እዩ ፤ ሲያቈጠቍጡ ተመልክታችሁ በጋ አሁን እንደ ቀረበ ራሳችሁ ታውቃላችሁ ። እንዲሁ ደግሞ እናንተ ይህ ሁሉ መሆኑን ስታዩ የእግዚአብሔር መንግሥት እንደ ቀረበች እወቁ ። እውነት እላችኋለሁ ፥ ይህ ሁሉ እስኪሆን ድረስ ይህ ትውልድ አያልፍም ። ሰማይና ምድር ያልፋሉ ቃሌ ግን አያልፍም ። ነገር ግን ልባችሁ በመጠጥ ብዛትና በስካር ስለ ትዳርም በማሰብ እንዳይከብድ ፥ ያ ቀንም በድንገት እንዳይመጣባችሁ ለራሳችሁ ተጠንቀቁ ፤ በምድር ሁሉ ላይ በሚቀመጡ ሁሉ እንደ ወጥመድ ይደርስባቸዋልና ። እንግዲህ ሊመጣ ካለው ከዚህ ሁሉ ለማምለጥ ፥ በሰው ልጅም ፊት ለመቆም እንድትችሉ ስትጸልዩ ሁል ጊዜ ትጉ ። ዕለት ዕለትም በመቅደስ ያስተምር ነበር ፥ ሌሊት ግን ደብረ ዘይት ወደምትባል ተራራ ወጥቶ ያድር ነበር ። ሕዝቡም ሁሉ ይሰሙት ዘንድ ማልደው በመቅደስ ወደ እርሱ ይመጡ ነበር ። ፋሲካም የሚባለው የቂጣ በዓል ቀረበ ። የካህናት አለቆችና ጻፎችም እንዴት እንዲያጠፉት ይፈልጉ ነበር ፤ ሕዝቡን ይፈሩ ነበርና ። ሰይጣንም ከአሥራ ሁለቱ ቍጥር አንዱ በነበረው የአስቆሮቱ በሚባለው በይሁዳ ገባ ፤ ሄዶም እንዴት አሳልፎ እንዲሰጣቸው ከካህናት አለቆችና ከመቅደስ አዛዦች ጋር ተነጋገረ ። እነርሱም ደስ አላቸው ፥ ገንዘብም ሊሰጡት ተዋዋሉ ። እሺም አለ ፥ ሕዝብም በሌለበት አሳልፎ እንዲሰጣቸው ምቹ ጊዜ ይፈልግ ነበር ። ፋሲካንም ሊያርዱበት የሚገባው የቂጣ በዓል ደረሰ ፤ ጴጥሮስንና ዮሐንስንም ። ፋሲካን እንድንበላ ሄዳችሁ አዘጋጁልን ብሎ ላካቸው ። እነርሱም ። ወዴት እናዘጋጅ ዘንድ ትወዳለህ ? አሉት ። እርሱም አላቸው ። እነሆ ፥ ወደ ከተማ ስትገቡ ማድጋ ውኃ የተሸከመ ሰው ይገናኛችኋል ፤ ወደ ሚገባበት ቤት ተከተሉት ፤ ለባለቤቱም ። መምህሩ ። ከደቀ መዛሙርቴ ጋር ፋሲካን የምበላበት የእንግዳ ቤት ክፍል ወዴት ነው ? ይልሃል በሉት ፤ ያም በደርብ ላይ ያለውን የተነጠፈ ታላቅ አዳራሽ ያሳያችኋል ፤ በዚያም አሰናዱልን ። ሄደውም እንዳላቸው አገኙና ፋሲካን አሰናዱ ። ሰዓቱም በደረሰ ጊዜ ከአሥራ ሁለቱ ሐዋርያት ጋር በማዕድ ተቀመጠ ። እርሱም ። ከመከራዬ በፊት ከእናንተ ጋር ይህን ፋሲካ ልበላ እጅግ እመኝ ነበር ፤ እላችኋለሁና ፥ በእግዚአብሔር መንግሥት እስኪፈጸም ድረስ ፥ ወደ ፊት ከዚህ አልበላም አላቸው ። ጽዋንም ተቀበለ አመስግኖም ። ይህን እንካችሁ በመካከላችሁም ተካፈሉት ፤ እላችኋለሁና ፥ የእግዚአብሔር መንግሥት እስክትመጣ ድረስ ከአሁን ጀምሮ ከወይኑ ፍሬ አልጠጣም አለ ። እንጀራንም አንሥቶ አመሰገነ ቆርሶም ሰጣቸውና ። ስለ እናንተ የሚሰጠው ሥጋዬ ይህ ነው ፤ ይህን ለመታሰቢያዬ አድርጉት አለ ። እንዲሁም ከእራት በኋላ ጽዋውን አንሥቶ እንዲህ አለ ። ይህ ጽዋ ስለ እናንተ በሚፈሰው በደሜ የሚሆን አዲስ ኪዳን ነው ። ነገር ግን አሳልፎ የሚሰጠኝ እጅ እነሆ በማዕድ ከእኔ ጋር ናት ። የሰው ልጅስ እንደ ተወሰነው ይሄዳል ፥ ነገር ግን አልፎ ለሚሰጥበት ለዚያ ሰው ወዮለት ። ከእነርሱም ይህን ሊያደርግ ያለው ማን እንደ ሆነ እርስ በርሳቸው ይጠያየቁ ጀመር ። ደግሞም ማናቸውም ታላቅ ሆኖ እንዲቈጠር በመካከላቸው ክርክር ሆነ ። እንዲህም አላቸው ። የአሕዛብ ነገሥታት ይገዙአቸዋል ፥ በላያቸውም የሚሠለጥኑት ቸርነት አድራጊዎች ይባላሉ ። እናንተ ግን እንዲህ አትሁኑ ፤ ነገር ግን ከእናንተ ታላቅ የሆነ በመካከላችሁ እንደ ታናሽ ፥ የሚገዛም እንደሚያገለግል ይሁን ። በማዕድ የተቀመጠ ወይስ የሚያገለግል ማናቸው ታላቅ ነው ? የተቀመጠው አይደለምን ? እኔ ግን በመካከላችሁ እንደሚያገለግል ነኝ ። ነገር ግን እናንተ በፈተናዎቼ ከእኔ ጋር ጸንታችሁ የኖራችሁ ናችሁ ፤ አባቴ እኔን እንደ ሾመኝ እኔ ደግሞ በመንግሥቴ ከማዕዴ ትበሉና ትጠጡ ዘንድ ፥ በአሥራ ሁለቱ በእስራኤል ነገድ ስትፈርዱ በዙፋኖች ትቀመጡ ዘንድ ለመንግሥት እሾማችኋለሁ ። ጌታም ። ስምዖን ስምዖን ሆይ ፥ እነሆ ፥ ሰይጣን እንደ ስንዴ ሊያበጥራችሁ ለመነ ፤ እኔ ግን እምነትህ እንዳይጠፋ ስለ አንተ አማለድሁ ፤ አንተም በተመለስህ ጊዜ ወንድሞችህን አጽና አለ ። እርሱም ። ጌታ ሆይ ፥ ወደ ወኅኒም ወደ ሞትም ከአንተ ጋር ለመሄድ የተዘጋጀሁ ነኝ አለው ። እርሱ ግን ። ጴጥሮስ ሆይ ፥ እልሃለሁ ፥ እንዳታውቀኝ ሦስት ጊዜ እስክትክደኝ ድረስ ዛሬ ዶሮ አይጮኽም አለው ። ደግሞም ። ያለ ኮረጆና ያለ ከረጢት ያለ ጫማም በላክኋችሁ ጊዜ ፥ አንዳች ጐደለባችሁን ? አላቸው ። እነርሱም ። አንዳች እንኳ አሉ ። እርሱም ። አሁን ግን ኮረጆ ያለው ከእርሱ ጋር ይውሰድ ፥ ከረጢትም ያለው እንዲሁ ፤ የሌለውም ልብሱን ሽጦ ሰይፍ ይግዛ ። እላችኋለሁና ፥ ይህ ። ከዓመፀኞች ጋር ተቈጠረ ተብሎ የተጻፈው በእኔ ሊፈጸም ግድ ነው ፤ አዎን ፥ ስለ እኔ የሚሆነው አሁን ይፈጸማልና አላቸው ። እነርሱም ። ጌታ ሆይ ፥ እነሆ ፥ በዚህ ሁለት ሰይፎች አሉ አሉት ። እርሱም ። ይበቃል አላቸው ። ወጥቶም እንደ ልማዱ ወደ ደብረ ዘይት ሄደ ፤ ደቀ መዛሙርቱም ደግሞ ተከተሉት ። ወደ ስፍራውም ደርሶ ። ወደ ፈተና እንዳትገቡ ጸልዩ አላቸው ። ከእነርሱም የድንጋይ ውርወራ የሚያህል ራቀ ፥ ተንበርክኮም ። አባት ሆይ ፥ ብትፈቅድ ይህችን ጽዋ ከእኔ ውሰድ ፤ ነገር ግን የእኔ ፈቃድ አይሁን የአንተ እንጂ እያለ ይጸልይ ነበር ። ከሰማይም መጥቶ የሚያበረታ መልአክ ታየው ። በፍርሃትም ሲጣጣር አጽንቶ ይጸልይ ነበር ፤ ወዙም በምድር ላይ እንደሚወርድ እንደ ደም ነጠብጣብ ነበረ ። ከጸሎትም ተነሥቶ ወደ ደቀ መዛሙርቱ መጣና ከኀዘን የተነሣ ተኝተው ሲያገኛቸው ። ስለ ምን ትተኛላችሁ ? ወደ ፈተና እንዳትገቡ ተነሥታችሁ ጸልዩ አላቸው ። ገናም ሲናገር እነሆ ፥ ሰዎች መጡ ፤ ከአሥራ ሁለቱ አንዱም ይሁዳ የሚባለው ይቀድማቸው ነበር ፥ ሊስመውም ወደ ኢየሱስ ቀረበ ። ኢየሱስ ግን ። ይሁዳ ሆይ ፥ በመሳም የሰውን ልጅ አሳልፈህ ትሰጣለህን ? አለው ። በዙሪያውም የነበሩት የሚሆነውን ባዩ ጊዜ ። ጌታ ሆይ ፥ በሰይፍ እንምታቸውን ? አሉት ። ከእነርሱም አንዱ የሊቀ ካህናቱን ባሪያ መትቶ ቀኝ ጆሮውን ቈረጠው ። ኢየሱስ ግን መልሶ ። ይህንስ ፍቀዱ አለ ፤ ጆሮውንም ዳስሶ ፈወሰው ። ኢየሱስም ወደ እርሱ ለመጡበት ለካህናት አለቆችና ለመቅደስ አዛዦች ለሽማግሌዎችም ። ወንበዴን እንደምትይዙ ሰይፍና ጐመድ ይዛችሁ ወጣችሁን ? በመቅደስ ዕለት ዕለት ከእናንተ ጋር ስሆን እጆቻችሁን አልዘረጋችሁብኝም ፤ ይህ ግን ጊዜያችሁና የጨለማው ሥልጣን ነው አላቸው ። ይዘውም ወሰዱት ወደ ሊቀ ካህናት ቤትም አገቡት ፤ ጴጥሮስም ርቆ ይከተለው ነበር ። በግቢ መካከልም እሳት አንድደው በአንድነት ተቀምጠው ሳሉ ጴጥሮስ በመካከላቸው ተቀመጠ ። በብርሃኑም በኩል ተቀምጦ ሳለ አንዲት ገረድ አየችውና ትኵር ብላ ። ይህ ደግሞ ከእርሱ ጋር ነበረ አለች ። እርሱ ግን ። አንቺ ሴት ፥ አላውቀውም ብሎ ካደ ። ከጥቂት ጊዜም በኋላ ሌላው አይቶት ። አንተ ደግሞ ከእነርሱ ወገን ነህ አለው ። ጴጥሮስ ግን ። አንተ ሰው ፥ እኔ አይደለሁም አለ ። አንድ ሰዓትም የሚያህል ቆይቶ ሌላው አስረግጦ ። እርሱ የገሊላ ሰው ነውና በእውነት ይህ ደግሞ ከእርሱ ጋር ነበረ አለ ። ጴጥሮስ ግን ። አንተ ሰው ፥ የምትለውን አላውቅም አለ ። ያን ጊዜም ገና ሲናገር ዶሮ ጮኸ ። ጌታም ዘወር ብሎ ጴጥሮስን ተመለከተው ፤ ጴጥሮስም ። ዛሬ ዶሮ ሳይጮኽ ሦስት ጊዜ ትክደኛለህ እንዳለው የጌታ ቃል ትዝ አለው ። ጴጥሮስም ወደ ውጭ ወጥቶ ምርር ብሎ አለቀሰ ። ኢየሱስንም የያዙት ሰዎች ይዘብቱበትና ይደበድቡት ነበር ፤ ሸፍነውም ፊቱን ይመቱት ነበርና ። በጥፊ የመታህ ማን ነው ? ትንቢት ተናገር እያሉ ይጠይቁት ነበር ። ሌላም ብዙ ነገር እየተሳደቡ በእርሱ ላይ ይናገሩ ነበር ። በነጋም ጊዜ የሕዝቡ ሽማግሌዎችና የካህናት አለቆች ጻፎችም ተሰብስበው ወደ ሸንጎአቸው ወሰዱትና ክርስቶስ አንተ ነህን ? ንገረን አሉት ። እርሱ ግን እንዲህ አላቸው ። ብነግራችሁ አታምኑም ፤ ብጠይቅም አትመልሱልኝም አትፈቱኝምም ። ነገር ግን ከአሁን ጀምሮ የሰው ልጅ በእግዚአብሔር ኃይል ቀኝ ይቀመጣል ። ሁላቸውም ። እንግዲያስ አንተ የእግዚአብሔር ልጅ ነህን ? አሉት ። እርሱም ። እኔ እንደ ሆንሁ እናንተ ትላላችሁ አላቸው ። እነርሱም ። ራሳችን ከአፉ ሰምተናልና ከእንግዲህ ወዲህ ምን ምስክር ያስፈልገናል ? አሉ ። ሁሉም በሞላው ተነሥተው ወደ ጲላጦስ ወሰዱትና ። ይህ ሕዝባችንን ሲያጣምም ለቄሣርም ግብር እንዳይሰጥ ሲከለክል ደግሞም ። እኔ ክርስቶስ ንጉሥ ነኝ ሲል አገኘነው ብለው ይከሱት ጀመር ። ጲላጦስም ። አንተ የአይሁድ ንጉሥ ነህን ? ብሎ ጠየቀው ። እርሱም መልሶ ። አንተ አልህ አለው ። ጲላጦስም ለካህናት አለቆችና ለሕዝቡ ። በዚህ ሰው አንድ በደል ስንኳ አላገኘሁበትም አለ ። እነርሱ ግን አጽንተው ። ከገሊላ ጀምሮ እስከዚህ ድረስ በይሁዳ ሁሉ እያስተማረ ሕዝቡን ያውካል አሉ ። ጲላጦስ ግን ። ገሊላ ሲሉ በሰማ ጊዜ ። የገሊላ ሰው ነውን ? ብሎ ጠየቀ ፤ ከሄሮድስም ግዛት እንደ ሆነ ባወቀ ጊዜ ወደ ሄሮድስ ሰደደው ፤ እርሱ ደግሞ በዚያ ጊዜ በኢየሩሳሌም ነበረና ። ሄሮድስም ኢየሱስን ባየው ጊዜ እጅግ ደስ አለው ፤ ስለ እርሱ ስለ ሰማ ከብዙ ጊዜ ጀምሮ ሊያየው ይመኝ ነበርና ፥ ምልክትም ሲያደርግ ሊያይ ተስፋ ያደርግ ነበር ። በብዙ ቃልም ጠየቀው ፤ እርሱ ግን አንድ ስንኳ አልመለሰለትም ። የካህናት አለቆችና ጻፎችም አጽንተው ሲከሱት ቆመው ነበር ። ሄሮድስም ከሠራዊቱ ጋር ናቀው ዘበተበትም ፥ የጌጥ ልብስም አልብሶ ወደ ጲላጦስ መልሶ ሰደደው ። ሄሮድስና ጲላጦስም በዚያን ቀን እርስ በርሳቸው ወዳጆች ሆኑ ፥ ቀድሞ በመካከላቸው ጥል ነበረና ። ጲላጦስም ፥ የካህናትን አለቆችና መኳንንትን ሕዝቡንም በአንድነት ጠርቶ እንዲህ አላቸው ። ሕዝቡን ያጣምማል ብላችሁ ይህን ሰው ወደ እኔ አመጣችሁት ፤ እነሆም ፥ በፊታችሁ መርምሬ ከምትከሱበት ነገር አንድ በደል ስንኳ በዚህ ሰው አላገኘሁበትም ። ሄሮድስም ደግሞ ምንም አላገኘም ፤ ወደ እኛ መልሶታልና ፤ እነሆም ፥ ለሞት የሚያደርሰው ምንም አላደረገም ፤ እንግዲያስ ቀጥቼ እፈታዋለሁ ። በበዓሉ አንድ ይፈታላቸው ዘንድ ግድ ነበረና ። ሁላቸውም በአንድነት ። ይህን አስወግድ ፥ በርባንንም ፍታልን እያሉ ጮኹ ፤ እርሱም ሁከትን በከተማ አንሥቶ ሰውን ስለ ገደለ በወኅኒ ታስሮ ነበር ። ጲላጦስም ኢየሱስን ሊፈታ ወድዶ ዳግመኛ ተናገራቸው ፤ ነገር ግን እነርሱ ። ስቀለው ስቀለው እያሉ ይጮኹ ነበር ። ሦስተኛም ። ምን ነው ? ያደረገውስ ክፋት ምንድር ነው ? ለሞት የሚያደርሰው በደል አላገኘሁበትም ፤ ስለዚህ ቀጥቼ እፈታዋለሁ አላቸው ። እነርሱ ግን እንዲሰቀል በታላቅ ድምፅ አጽንተው ለመኑት ። የእነርሱ ጩኸትና