ቶሎ ይሆን ዘንድ የሚገባውን ነገር ለባሪያዎቹ ያሳይ ዘንድ እግዚአብሔር ለኢየሱስ ክርስቶስ የሰጠው በእርሱም የተገለጠው ይህ ነው ፥ ኢየሱስም በመልአኩ ልኮ ለባሪያው ለዮሐንስ አመለከተ ፥ እርሱም ለእግዚአብሔር ቃልና ለኢየሱስ ክርስቶስ ምስክር ላየውም ሁሉ መሰከረ ። ዘመኑ ቀርቦአልና የሚያነበው ፥ የትንቢቱን ቃል የሚሰሙትና በውስጡ የተጻፈውን የሚጠብቁት ብፁዓን ናቸው ። ዮሐንስ በእስያ ላሉት ለሰባቱ አብያተ ክርስቲያናት ፤ ካለውና ከነበረው ከሚመጣውም ፥ በዙፋኑም ፊት ካሉት ከሰባቱ መናፍስት ፥ ከታመነውም ምስክር ከሙታንም በኵር የምድርም ነገሥታት ገዥ ከሆነ ከኢየሱስ ክርስቶስ ጸጋና ሰላም ለእናንተ ይሁን ። ለወደደን ከኃጢአታችንም በደሙ ላጠበን ፥ መንግሥትም ለአምላኩና ለአባቱም ካህናት እንድንሆን ላደረገ ፥ ለእርሱ ከዘላለም እስከ ዘላለም ድረስ ክብርና ኃይል ይሁን ፤ አሜን ። እነሆ ፥ ከደመና ጋር ይመጣል ፤ ዓይንም ሁሉ የወጉትም ያዩታል ፥ የምድርም ወገኖች ሁሉ ስለ እርሱ ዋይ ዋይ ይላሉ ። አዎን ፥ አሜን ። ያለውና የነበረው የሚመጣውም ሁሉንም የሚገዛ ጌታ አምላክ ። አልፋና ዖሜጋ እኔ ነኝ ይላል ። እኔ ወንድማችሁ የሆንሁ ከእናንተም ጋር አብሬ መከራውንና መንግሥቱን የኢየሱስ ክርስቶስንም ትዕግሥት የምካፈል ዮሐንስ ስለ እግዚአብሔር ቃልና ስለ ኢየሱስ ምስክር ፍጥሞ በምትባል ደሴት ነበርሁ ። በጌታ ቀን በመንፈስ ነበርሁ ፥ በኋላዬም የመለከትን ድምፅ የሚመስል ትላቅ ድምፅ ሰማሁ ፥ እንዲሁም ። የምታየውን በመጽሐፍ ጽፈህ ወደ ኤፌሶንና ወደ ሰምርኔስ ወደ ጴርጋሞንም ወደ ትያጥሮንም ወደ ሰርዴስም ወደ ፊልድልፍያም ወደ ሎዶቅያም በእስያ ወዳሉት ወደ ሰባቱ አብያተ ክርስቲያናት ላክ አለኝ ። የሚናገረኝንም ድምፅ ለማየት ዘወር አልሁ ፤ ዘወርም ብዬ ሰባት የወርቅ መቅረዞች አየሁ ፥ በመቅረዞቹም መካከል የሰው ልጅ የሚመስለውን አየሁ ፥ እርሱም እስከ እግሩ ድረስ ልብስ የለበሰው ደረቱንም በወርቅ መታጠቂያ የታጠቀ ነበር ። ራሱና የራሱ ጠጕርም እንደ ነጭ የበግ ጠጕር እንደ በረዶም ነጭ ነበሩ ፥ ዓይኖቹም እንደ እሳት ነበልባል ነበሩ ፤ እግሮቹም በእቶን የነጠረ የጋለ ናስ ይመስሉ ነበር ፥ ድምፁም እንደ ብዙ ውኃዎች ድምፅ ነበረ ። በቀኝ እጁም ሰባት ከዋክብት ነበሩት ፥ ከአፉም በሁለት ወገን የተሳለ ስለታም ሰይፍ ወጣ ፤ ፊቱም በኃይል እንደሚበራ እንደ ፀሐይ ነበረ ። ባየሁትም ጊዜ እንደ ሞተ ሰው ሆኜ ከእግሩ በታች ወደቅሁ ። ቀኝ እጁንም ጫነብኝ እንዲህም አለኝ ። አትፍራ ፤ ፊተኛውና መጨረሻው ሕያውም እኔ ነኝ ፥ ሞቼም ነበርሁ እነሆም ፥ ከዘላለም እስከ ዘላለም ድረስ ሕያው ነኝ ፥ የሞትና የሲኦልም መክፈቻ አለኝ ። እንግዲህ ያየኸውን አሁንም ያለውን ከዚህም በኋላ ይሆን ዘንድ ያለውን ጻፍ ። በቀኝ እጄ ያየሃቸው የሰባቱ ከዋክብትና የሰባቱ የወርቅ መቅረዞች ምሥጢር ይህ ነው ፤ ሰባቱ ከዋክብት የሰባቱ አብያተ ክርስቲያናት መላእክት ናቸው ፥ ሰባቱም መቅረዞች ሰባቱ አብያተ ክርስቲያናት ናቸው ። በኤፌሶን ወዳለው ወደ ቤተ ክርስቲያን መልአክ እንዲህ ብለህ ጻፍ ። በቀኝ እጁ ሰባቱን ከዋክብት የያዘው በሰባቱም የወርቅ መቅረዞች መካከል የሚሄደው እንዲህ ይላል ። ሥራህንና ድካምህን ትዕግሥትህንም አውቃለሁ ፤ ክፉዎችንም ልትታገሥ እንዳትችል ፥ እንዲሁም ሳይሆኑ ። ሐዋርያት ነን የሚሉቱን መርምረህ ሐሰተኞች ሆነው እንዳገኘሃቸው አውቃለሁ ፤ ታግሠህማል ፥ ስለ ስሜም ብለህ ጸንተህ አልደከምህም ። ዳሩ ግን የምነቅፍብህ ነገር አለኝ የቀደመውን ፍቅርህን ትተሃልና ። እንግዲህ ከወዴት እንደ ወደቅህ አስብ ንስሐም ግባ የቀደመውንም ሥራህን አድርግ ፤ አለዚያ እመጣብሃለሁ ንስሐም ባትገባ መቅረዝህን ከስፍራው እወስዳለሁ ። ነገር ግን ይህ አለህ ፤ እኔ ደግሞ የምጠላውን የኒቆላውያንን ሥራ ጠልተሃልና ። መንፈስ ለአብያተ ክርስቲያናት የሚለውን ጆሮ ያለው ይስማ ። ድል ለነሣው በእግዚአብሔር ገነት ካለው ከሕይወት ዛፍ እንዲበላ እሰጠዋለሁ ። በሰምርኔስም ወዳለው ወደ ቤተ ክርስቲያን መልአክ እንዲህ ብለህ ጻፍ ። ሞቶ የነበረው ሕያውም የሆነው ፊተኛውና መጨረሻው እንዲህ ይላል ። መከራህንና ድህነትህን አውቃለሁ ፥ ነገር ግን ባለ ጠጋ ነህ ፤ የሰይጣንም ማኅበር ናቸው እንጂ አይሁድ ሳይሆኑ ። አይሁድ ነን የሚሉት የሚሳደቡትን ስድብ አውቃለሁ ። ልትቀበለው ያለህን መከራ አትፍራ ። እነሆ ፥ እንድትፈተኑ ዲያብሎስ ከእናንተ አንዳንዶቻችሁን በወኅኒ ሊያገባችሁ አለው ፥ አሥር ቀንም መከራን ትቀበላላችሁ ። እስከሞት ድረስ የታመንህ ሁን የሕይወትንም አክሊል እሰጥሃለሁ ። መንፈስ ለአብያተ ክርስቲያናት የሚለውን ጆሮ ያለው ይስማ ። ድል የነሣው በሁለተኛው ሞት አይጐዳም ። በጴርጋሞንም ወዳለው ወደ ቤተ ክርስቲያን መልአክ እንዲህ ብለህ ጻፍ ። በሁለት ወገን የተሳለ ስለታም ሰይፍ ያለው እንዲህ ይላል ። የሰይጣን ዙፋን ባለበት የምትኖርበትን አውቃለሁ ፤ ስሜንም ትጠብቃለህ ፥ ሰይጣንም በሚኖርበት ፥ በእናንተ ዘንድ የተገደለው የታመነው ምስክሬ አንቲጳስ በነበረበት ዘመን እንኳ ሃይማኖቴን አልካድህም ። ዳሩ ግን ለጣዖት የታረደውን እንዲበሉና እንዲሴስኑ በእስራኤል ልጆች ፊት ማሰናከያን ሊያኖርባቸው ባላቅን ያስተማረ የበልዓምን ትምህርት የሚጠብቁ በዚያ ከአንተ ጋር ስላሉ ፥ የምነቅፍብህ ጥቂት ነገር አለኝ ። እንዲሁ የኒቆላውያንን ትምህርት እንደ እነዚህ የሚጠብቁ ሰዎች ከአንተ ጋር ደግሞ አሉ ። እንግዲህ ንስሐ ግባ ፤ አለዚያ ፈጥኜ እመጣብሃለሁ ፥ በአፌም ሰይፍ እዋጋቸዋለሁ ። መንፈስ ለአብያተ ክርስቲያናት የሚለውን ጆሮ ያለው ይስማ ። ድል ለነሣው ከተሰወረ መና እሰጠዋለሁ ፥ ነጭ ድንጋይንም እሰጠዋለሁ ፥ በድንጋዩም ላይ ከተቀበለው በቀር አንድ ስንኳ የሚያውቀው የሌለ አዲስ ስም ተጽፎአል ። በትያጥሮንም ወዳለው ወደ ቤተ ክርስቲያን መልአክ እንዲህ ብለህ ጻፍ ። እንደ እሳት ነበልባል የሆኑ ዓይኖች ያሉት በእቶንም የነጠረ የጋለ ናስ የሚመስሉ እግሮች ያሉት የእግዚአብሔር ልጅ እንዲህ ይላል ። ሥራህንና ፍቅርህን እምነትህንም አገልግሎትህንም ትዕግሥትህንም ከፊተኛውም ሥራህ ይልቅ የኋለኛው እንዲበዛ አውቃለሁ ። ዳሩ ግን ። ነቢይ ነኝ የምትለውን ባሪያዎቼንም እንዲሴስኑና ለጣዖት የታረደውን እንዲበሉ የምታስተምረውንና የምታስተውን ያችን ሴት ኤልዛቤልን ስለምትተዋት የምነቅፍብህ ነገር አለኝ ፤ ንስሐም እንድትገባ ጊዜ ሰጠኋት ከዝሙትዋም ንስሐ እንድትገባ አልወደደችም ። እነሆ ፥ በአልጋ ላይ እጥላታለሁ ፥ ከእርስዋም ጋር የሚያመነዝሩትን ከሥራዋ ንስሐ ባይገቡ በታላቅ መከራ እጥላቸዋለሁ ፤ ልጆችዋንም በሞት እገድላቸዋለሁ ፤ አብያተ ክርስቲያናትም ሁሉ ኵላሊትንና ልብን የምመረምር እኔ እንደ ሆንሁ ያውቃሉ ፥ ለእያንዳንዳችሁም እንደ ሥራችሁ እሰጣችኋለሁ ። ዳሩ ግን ይህን ትምህርት ለማትይዙ ሁሉ የሰይጣንንም ጥልቅ ነገር እነርሱ እንደሚሉት ለማታውቁ ለእናንተ በትያጥሮን ለቀራችሁት እላለሁ ፤ ሌላ ሸክም አልጭንባችሁም ፥ ነገር ግን እስክመጣ ድረስ ያላችሁን ጠብቁ ። ድል ለነሣውና እስከ መጨረሻም ሥራዬን ለጠበቀው እኔ ደግሞ ከአባቴ እንደ ተቀበልሁ በአሕዛብ ላይ ሥልጣንን እሰጠዋለሁ ፥ በብረትም በትር ይገዛቸዋል ፥ እንደ ሸክላ ዕቃም ይቀጠቀጣሉ ፤ የንጋትንም ኮከብ እሰጠዋለሁ ። መንፈስ ለአብያተ ክርስቲያናት የሚለውን ጆሮ ያለው ይስማ ። በሰርዴስም ወዳለው ወደ ቤተ ክርስቲያን መልአክ እንዲህ ብለህ ጻፍ ። ሰባቱ የእግዚአብሔር መናፍስትና ሰባቱ ከዋክብት ያሉት እንዲህ ይላል ። ሥራህን አውቃለሁ ሕያው እንደ መሆንህ ስም አለህ ሞተህማል ። ሥራህን በአምላኬ ፊት ፍጹም ሆኖ አላገኘሁትምና የነቃህ ሁን ፥ ሊሞቱም ያላቸውን የቀሩትን ነገሮች አጽና ። እንግዲህ እንዴት እንደ ተቀበልህና እንደ ሰማህ አስብ ፥ ጠብቀውም ንስሐም ግባ ። እንግዲያስ ባትነቃ እንደ ሌባ እመጣብሃለሁ በማናቸውም ሰዓት እንድመጣብህ ከቶ አታውቅም ። ነገር ግን ልብሳቸውን ያላረከሱ በሰርዴስ ጥቂት ሰዎች ከአንተ ጋር አሉ ፥ የተገባቸውም ስለ ሆኑ ነጭ ልብስ ለብሰው ከእኔ ጋር ይሄዳሉ ። ድል የነሣው እንዲሁ በነጭ ልብስ ይጐናጸፋል ፥ ስሙንም ከሕይወት መጽሐፍ አልደመስስም ፥ በአባቴና በመላእክቱም ፊት ለስሙ እመሰክርለታለሁ ። መንፈስ ለአብያተ ክርስቲያናት የሚለውን ጆሮ ያለው ይስማ ። በፊልድልፍያም ወዳለው ወደ ቤተ ክርስቲያን መልአክ እንዲህ ብለህ ጻፍ ። የዳዊት መክፈቻ ያለው ፤ የሚከፍት ፥ የሚዘጋም የሌለ ፤ የሚዘጋ ፥ የሚከፍትም የሌለ ፤ ቅዱስና እውነተኛ የሆነው እርሱ እንዲህ ይላል ። ሥራህን አውቃለሁ ፤ እነሆ ፥ በአንተ ፊት የተከፈተ በር ሰጥቼአለሁ ማንምም ሊዘጋው አይችልም ፤ ኃይልህ ምንም ትንሽ ቢሆን ቃሌን ጠብቀሃልና ፥ ስሜንም አልካድህምና ። እነሆ ፥ አይሁድ ሳይሆኑ ። አይሁድ ነን ከሚሉ ነገር ግን ከሚዋሹ ከሰይጣን ማኅበር አንዳንዶችን እሰጥሃለሁ እነሆ ፥ መጥተው በእግሮችህ ፊት ይሰግዱ ዘንድ እኔም እንደ ወደድሁህ ያውቁ ዘንድ አደርጋቸዋለሁ ። የትዕግሥቴን ቃል ስለ ጠበቅህ እኔ ደግሞ በምድር የሚኖሩትን ይፈትናቸው ዘንድ በዓለም ሁሉ ላይ ሊመጣ ካለው ከፈተናው ሰዓት እጠብቅሃለሁ ። እነሆ ፥ ቶሎ ብዬ እመጣለሁ ፤ ማንም አክሊልህን እንዳይወስድብህ ያለህን አጽንተህ ያዝ ። ድል የነሣው በአምላኬ መቅደስ ዓምድ እንዲሆን አደርገዋለሁ ፥ ወደ ፊትም ከዚያ ከቶ አይወጣም ፤ የአምላኬን ስምና የአምላኬን ከተማ ስም ፥ ማለት ከሰማይ ከአምላኬ ዘንድ የምትወርደውን አዲሲቱን ኢየሩሳሌምን ፥ አዲሱንም ስሜን በእርሱ ላይ እጽፋለሁ ። መንፈስ ለአብያተ ክርስቲያናት የሚለውን ጆሮ ያለው ይስማ ። በሎዶቅያም ወዳለው ወደ ቤተ ክርስቲያን መልአክ እንዲህ ብለህ ጻፍ ። አሜን የሆነው ፥ የታመነውና እውነተኛው ምስክር ፥ በእግዚአብሔርም ፍጥረት መጀመሪያ የነበረው እንዲህ ይላል ። በራድ ወይም ትኩስ እንዳይደለህ ሥራህን አውቃለሁ ። በራድ ወይም ትኩስ ብትሆንስ መልካም በሆነ ነበር ። እንዲሁ ለብ ስላልህ በራድም ወይም ትኩስ ስላልሆንህ ከአፌ ልተፋህ ነው ። ሀብታም ነኝና ባለጠጋ ሆኜአለሁ አንድም ስንኳ አያስፈልገኝም የምትል ስለ ሆንህ ፥ ጐስቋላና ምስኪንም ድሀም ዕውርም የተራቆትህም መሆንህን ስለማታውቅ ፥ ባለ ጠጋ እንድትሆን በእሳት የነጠረውን ወርቅ ፥ ተጐናጽፈህም የራቁትነትህ ኃፍረት እንዳይገለጥ ነጭ ልብስን ፥ እንድታይም ዓይኖችህን የምትኳለውን ኵል ከእኔ ትገዛ ዘንድ እመክርሃለሁ ። እኔ የምወዳቸውን ሁሉ እገሥጻቸዋለሁ እቀጣቸውማለሁ ፤ እንግዲህ ቅና ንስሐም ግባ ። እነሆ በደጅ ቆሜ አንኳኳለሁ ፤ ማንም ድምፄን ቢሰማ ደጁንም ቢከፍትልኝ ፥ ወደ እርሱ እገባለሁ ከእርሱም ጋር እራት እበላለሁ እርሱም ከእኔ ጋር ይበላል ። እኔ ደግሞ ድል እንደ ነሣሁ ከአባቴም ጋር በዙፋኑ ላይ እንደተቀመጥሁ ፥ ድል ለነሣው ከእኔ ጋር በዙፋኔ ላይ ይቀመጥ ዘንድ እሰጠዋለሁ ። መንፈስ ለአብያተ ክርስቲያናት የሚለውን ጆሮ ያለው ይስማ ። ከዚያ በኋላም አየሁ ፥ እነሆም በሰማይ የተከፈተ ደጅ ፥ እንደ መለከትም ሆኖ ሲናገረኝ የሰማሁት ፊተኛው ድምፅ ። ወደዚህ ውጣና ከዚህ በኋላ ሊሆን የሚያስፈልገውን ነገር አሳይሃለሁ አለ ። ወዲያው በመንፈስ ነበርሁ ፤ እነሆም ፥ ዙፋን በሰማይ ቆሞአል በዙፋኑም ላይ ተቀማጭ ነበረ ፤ ተቀምጦም የነበረው በመልኩ የኢያስጲድንና የሰርዲኖን ዕንቍ ይመስል ነበር ። በመልኩም መረግድን የመሰለ ቀስተ ደመና በዙፋኑ ዙሪያ ነበረ ። በዙፋኑ ዙሪያም ሀያ አራት ዙፋኖች ነበሩ ፥ በዙፋኖቹም ላይ ነጭ ልብስ ለብሰው በራሳቸውም የወርቅ አክሊል ደፍተው ሀያ አራት ሽማግሌዎች ተቀምጠው ነበር ። ከዙፋኑም መብረቅና ድምፅ ነጐድጓድም ይወጣል ፤ በዙፋኑም ፊት ሰባት የእሳት መብራቶች ይበሩ ነበር ፥ እነርሱም ሰባቱ የእግዚአብሔር መናፍስት ናቸው ። በዙፋኑም ፊት ብርሌ የሚመስል የብርጭቆ ባሕር ነበረ ። በዙፋኑም መካከል በዙፋኑም ዙሪያ ፥ በፊትና በኋላ ዓይኖች የሞሉአቸው አራት እንስሶች ነበሩ ። ፊተኛውም እንስሳ አንበሳን ይመስላል ፥ ሁለተኛውም እንስሳ ጥጃን ይመስላል ፥ ሦስተኛውም እንስሳ እንደ ሰው ፊት ነበረው ፥ አራተኛውም እንስሳ የሚበረውን ንስር ይመስላል ። አራቱም እንስሶች እያንዳንዳቸው ስድስት ክንፎች አሉአቸው ፥ በዙሪያቸውና በውስጣቸውም ዓይኖች ሞልተውባቸዋል ፤ ቅዱስ ፥ ቅዱስ ፥ ቅዱስ ፥ የነበረውና ያለ የሚመጣውም ሁሉንም የሚገዛ ጌታ አምላክ እያሉ ቀንና ሌሊት አያርፉም ። እንስሶቹም በዙፋን ላይ ለተቀመጠው ከዘላለምም እስከ ዘላለም በሕይወት ለሚኖረው ለእርሱ ክብርና ውዳሴ ምስጋናም በሰጡት ጊዜ ፥ ሀያ አራቱ ሽማግሌዎች በዙፋን ላይ በተቀመጠው ፊት ወድቀው ፥ ከዘላለም እስከ ዘላለም በሕይወት ለሚኖረው እየሰገዱ ። ጌታችንና አምላካችን ሆይ ፥ አንተ ሁሉን ፈጥረሃልና ስለ ፈቃድህም ሆነዋልና ተፈጥረውማልና ክብር ውዳሴ ኃይልም ልትቀበል ይገባሃል እያሉ በዙፋኑ ፊት አክሊላቸውን ያኖራሉ ። በዙፋኑ ላይም በተቀመጠው በቀኝ እጁ ላይ በውስጥና በኋላ የተጻፈበት በሰባትም ማኅተም የተዘጋ መጽሐፍን አየሁ ። ብርቱም መልአክ ። መጽሐፉን ይዘረጋ ዘንድ ማኅተሞቹንም ይፈታ ዘንድ የሚገባው ማን ነው ? ብሎ በታላቅ ድምፅ ሲያውጅ አየሁ ። በሰማይም ቢሆን በምድርም ላይ ቢሆን ከምድርም በታች ቢሆን መጽሐፉን ሊዘረጋ ወይም ሊመለከተው ማንም አልተቻለውም ። መጽሐፉን ሊዘረጋ ወይም ሊመለከተው የሚገባው ማንም ስላልተገኘ እጅግ አለቀስሁ ። ከሽማግሌዎቹም አንዱ ። አታልቅስ ፤ እነሆ ፥ ከይሁዳ ነገድ የሆነው አንበሳ እርሱም የዳዊት ሥር መጽሐፉን ይዘረጋ ዘንድ ሰባቱንም ማኅተም ይፈታ ዘንድ ድል ነሥቶአል አለኝ ። በዙፋኑና በአራቱ እንስሶች መካከልም በሽማግሌዎችም መካከል እንደ ታረደ በግ ቆሞ አየሁ ፥ ሰባትም ቀንዶችና ሰባት ዓይኖች ነበሩት እነርሱም ወደ ምድር ሁሉ የተላኩ የእግዚአብሔር መናፍስት ናቸው ። መጥቶም በዙፋን ላይ ከተቀመጠ ከዚያ ከቀኝ እጁ መጽሐፉን ወሰደው ። መጽሐፉንም በወሰደ ጊዜ አራቱ እንስሶችና ሀያ አራቱ ሽማግሌዎች በበጉ ፊት ወደቁ ፥ እያንዳንዳቸውም በገናንና የቅዱሳን ጸሎት የሆነ ዕጣን የሞላበትን የወርቅ ዕቃ ያዙ ። መጽሐፉን ትወስድ ዘንድ ማኅተሞቹንም ትፈታ ዘንድ ይገባሃል ፥ ታርደሃልና ፥ በደምህም ለእግዚአብሔር ከነገድ ሁሉ ከቋንቋም ሁሉ ከወገንም ሁሉ ከሕዝብም ሁሉ ሰዎችን ዋጅተህ ለአምላካችን መንግሥትና ካህናት ይሆኑ ዘንድ አደረግሃቸው ፥ በምድርም ላይ ይነግሣሉ እያሉ አዲስን ቅኔ ይዘምራሉ ። አየሁም ፥ በዙፋኑም በእንስሶቹም በሽማግሌዎቹም ዙሪያ የብዙ መላእክትን ድምፅ ሰማሁ ፤ ቍጥራቸውም አእላፋት ጊዜ አእላፋትና ሺህ ጊዜ ሺህ ነበር ፥ በታላቅም ድምፅ ። የታረደው በግ ኃይልና ባለ ጠግነት ጥበብም ብርታትም ክብርም ምስጋናም በረከትም ሊቀበል ይገባዋል አሉ ። በሰማይና በምድርም ከምድርም በታች በባሕርም ላይ ያለ ፍጥረት ሁሉ በእነርሱም ውስጥ ያለ ሁሉ ። በረከትና ክብር ምስጋናም ኃይልም ከዘላለም እስከ ዘላለም በዙፋኑ ላይ ለተቀመጠው ፥ ለበጉም ይሁን ሲሉ ሰማሁ ። አራቱም እንስሶች ። አሜን አሉ ፥ ሽማግሌዎቹም ወድቀው ሰገዱ ። በጉም ከሰባቱ ማኅተም አንዱን በፈታ ጊዜ አየሁ ፥ ከአራቱም እንስሶች አንዱ ነጐድጓድ በሚመስል ድምፅ ። መጥተህ እይ ሲል ሰማሁ ። አየሁም ፥ እነሆም ፥ አምባላይ ፈረስ ወጣ ፥ በእርሱም ላይ የተቀመጠው ቀስት ነበረው ፥ አክሊልም ተሰጠው ፥ ድልም እየነሣ ወጣ ድል ለመንሣት ። ሁለተኛውንም ማኅተም በፈታ ጊዜ ሁለተኛው እንስሳ ። መጥተህ እይ ሲል ሰማሁ ። ሌላም ዳማ ፈረስ ወጣ ፥ በእርሱም ላይ ለተቀመጠው ሰላምን ከምድር ይወስድ ዘንድ ሰዎችም እርስ በርሳቸው እንዲተራረዱ ሥልጣን ተሰጠው ፥ ታላቅም ሰይፍ ተሰጠው ። ሦስተኛውንም ማኅተም በፈታ ጊዜ ሦስተኛው እንስሳ ። መጥተህ እይ ሲል ሰማሁ ። አየሁም ፥ እነሆም ፥ ጕራቻ ፈረስ ወጣ ፥ በእርሱም ላይ የተቀመጠው በእጁ ሚዛን ያዘ ። በአራቱም እንስሶች መካከል ድምፅ ። አንድ እርቦ ስንዴ በዲናር ሦስት እርቦ ገብስም በዲናር ፥ ዘይትንና ወይንንም አትጕዳ ሲል ሰማሁ ። አራተኛውንም ማኅተም በፈታ ጊዜ የአራተኛው እንስሳ ድምፅ ። መጥተህ እይ ሲል ሰማሁ ። አየሁም ፥ እነሆም ፥ ሐመር ፈረስ ወጣ ፥ በእርሱም ላይ የተቀመጠው ስሙ ሞት ነበረ ። ሲኦልም ተከተለው ፤ በሰይፍና በራብም በሞትም በምድርም አራዊት ይገድሉ ዘንድ ከምድር በአራተኛዋ እጅ ላይ ሥልጣን ተሰጣቸው ። አምስተኛውንም ማኅተም በፈታ ጊዜ ፥ ስለ እግዚአብሔር ቃልና ስለ ጠበቁት ምስክር የታረዱትን የሰዎች ነፍሳት ከመሠዊያ በታች አየሁ ። በታላቅ ድምፅም እየጮኹ ። ቅዱስና እውነተኛ ጌታ ሆይ ፥ እስከ መቼ ድረስ አትፈርድም ደማችንንስ በምድር በሚኖሩት ላይ እስከ መቼ አትበቀልም ? አሉ ። ለእያንዳንዳቸውም ነጭ ልብስ ተሰጣቸው ፥ እንደ እነርሱም ደግሞ ይገደሉ ዘንድ ያላቸው የባሪያዎች ባልንጀራዎቻቸውና የወንድሞቻቸው ቍጥር እስኪፈጸም ድረስ ፥ ገና ጥቂት ዘመን እንዲያርፉ ተባለላቸው ። ስድስተኛውንም ማኅተም በፈታ ጊዜ አየሁ ፥ ታላቅም የምድር መናወጥ ሆነ ፥ ፀሐይም እንደ ማቅ ጠጕር ጥቁር ሆነ ፥ ጨረቃም በሞላው እንደ ደም ሆነ ፥ በለስም በብርቱ ነፋስ ተናውጣ ቃርያዋን ፍሬ እንደምትጥል የሰማይ ከዋክብት ወደ ምድር ወደቁ ፥ ሰማይም እንደ መጽሐፍ ተጠቅልሎ አለፈ ፥ ተራራዎችና ደሴቶችም ሁሉ ከስፍራቸው ተወሰዱ ። የምድርም ነገሥታትና መኳንንት ሻለቃዎችም ባለ ጠጋዎችም ኃይለኛዎችም ባሪያዎችም ጌቶችም ሁሉ በዋሾችና በተራራዎች ዓለቶች ተሰወሩ ፥ ተራራዎችንና ዓለቶችንም ። በላያችን ውደቁ በዙፋንም ከተቀመጠው ፊት ከበጉም ቍጣ ሰውሩን ፤ ታላቁ የቁጣው ቀን መጥቶአልና ፥ ማንስ ሊቆም ይችላል ? አሉአቸው ። ከዚህም በኋላ በአራቱ በምድር ማዕዘን ቆመው አራት መላእክት አየሁ ፥ እነርሱም ነፋስ በምድር ቢሆን ወይም በባሕር ወይም በማንም ዛፍ እንዳይነፍስ አራቱን የምድር ነፋሳት ያዙ ። የሕያው አምላክ ማኅተም ያለውም ሌላ መልአክ ከፀሐይ መውጫ ሲወጣ አየሁ ፥ ምድርንና ባሕርንም ሊጐዱ ለተሰጣቸው ለአራቱ መላእክት በታላቅ ድምፅ እየጮኸ ። የአምላካችንን ባሪያዎች ግምባራቸውን እስክናትማቸው ድረስ ምድርን ቢሆን ወይም ባሕርን ወይም ዛፎችን አትጕዱ አላቸው ። የታተሙትንም ቍጥር ሰማሁ ፤ ከእስራኤል ልጆች ነገድ ሁሉ የታተሙት መቶ አርባ አራት ሺህ ነበሩ ። ከይሁዳ ነገድ አሥራ ሁለት ሺህ ታተሙ ፥ ከሮቤል ነገድ አሥራ ሁለት ሺህ ፥ ከጋድ ነገድ አሥራ ሁለት ሺህ ፥ ከአሴር ነገድ አሥራ ሁለት ሺህ ፥ ከንፍታሌም ነገድ አሥራ ሁለት ሺህ ፥ ከምናሴ ነገድ አሥራ ሁለት ሺህ ፥ ከስምዖን ነገድ አሥራ ሁለት ሺህ ፥ ከሌዊ ነገድ አሥራ ሁለት ሺህ ፥ ከይሳኮር ነገድ አሥራ ሁለት ሺህ ፥ ከዛብሎን ነገድ አሥራ ሁለት ሺህ ፥ ከዮሴፍ ነገድ አሥራ ሁለት ሺህ ፥ ከብንያም ነገድ አሥራ ሁለት ሺህ ታተሙ ። ከዚህ በኋላ አየሁ ፥ እነሆም ፥ አንድ እንኳ ሊቆጥራቸው የማይችል ከሕዝብና ከነገድ ከወገንም ከቋንቋም ሁሉ እጅግ ብዙ ሰዎች ነበሩ ፤ ነጭ ልብስም ለብሰው የዘንባባንም ዝንጣፊዎች በእጆቻቸው ይዘው በዙፋኑና በበጉ ፊት ቆሙ ፤ በታላቅም ድምፅ እየጮሁ ። በዙፋኑ ላይ ለተቀመጠው ለአምላካችንና ለበጉ ማዳን ነው አሉ ። መላእክቱም ሁሉ በዙፋኑና በሽማግሌዎቹ በአራቱም እንስሶቹ ዙሪያ ቆመው ነበር ፤ በዙፋኑም ፊት በግምባራቸው ተደፉ ፥ ለእግዚአብሔርም እየሰገዱ ። አሜን ፥ በረከትና ክብር ጥበብም ምስጋናም ውዳሴም ኃይልም ብርታትም ከዘላለም እስከ ዘላለም ድረስ ለአምላካችን ይሁን ፤ አሜን አሉ ። ከሽማግሌዎቹም አንዱ ተመልሶ ። እነዚህ ነጩን ልብስ የለበሱ እነማን ናቸው ? ከወዴትስ መጡ ? አለኝ ። እኔም ። ጌታ ሆይ ፥ አንተ ታውቃለህ አልሁት ። አለኝም ። እነዚህ ከታላቁ መከራ የመጡ ናቸው ፥ ልብሳቸውንም አጥበው በበጉ ደም አነጹ ። ስለዚህ በእግዚአብሔር ዙፋን ፊት አሉ ፥ ሌሊትና ቀንም በመቅደሱ ያመልኩታል ፥ በዙፋኑም ላይ የተቀመጠው በእነርሱ ላይ ያድርባቸዋል ። ከእንግዲህ ወዲህ አይራቡም ፥ ከእንግዲህም ወዲህ አይጠሙም ፥ ፀሐይም ትኵሳትም ሁሉ ከቶ አይወርድባቸውም ፤ በዙፋኑ መካከል ያለው በጉ እረኛቸው ይሆናልና ፥ ወደ ሕይወትም ውኃ ምንጭ ይመራቸዋልና ፤ እግዚአብሔርም እንባዎችን ሁሉ ከዓይናቸው ያብሳል ። ሰባተኛውንም ማኅተም በፈታ ጊዜ እኵል ሰዓት የሚያህል ዝምታ በሰማይ ሆነ ። በእግዚአብሔርም ፊት የሚቆሙትን ሰባቱን መላእክት አየሁ ፥ ሰባትም መለከት ተሰጣቸው ። ሌላም መልአክ መጣና የወርቅ ጥና ይዞ በመሰዊያው አጠገብ ቆመ ፤ በዙፋኑም ፊት ባለው በወርቅ መሰዊያ ላይ ለቅዱሳን ሁሉ ጸሎት እንዲጨምረው ብዙ ዕጣን ተሰጠው ። የዕጣኑም ጢስ ከቅዱሳን ጸሎት ጋር ከመልአኩ እጅ በእግዚአብሔር ፊት ወጣ ። መልአኩም ጥናውን ይዞ የመሰዊያውን እሳት ሞላበት ወደ ምድርም ጣለው ፤ ነጐድጓድና ድምፅም መብረቅም መናወጥም ሆነ ። ሰባቱንም መለከት የያዙ ሰባቱ መላእክት ሊነፉ ተዘጋጁ ። ፊተኛውም መልአክ ነፋ ፤ ደምም የተቀላቀለበት በረዶና እሳት ሆነ ፥ ወደ ምድርም ተጣለ ፤ የምድርም ሲሶው ተቃጠለ የዛፎችም ሲሶው ተቃጠለ የለመለመም ሣር ሁሉ ተቃጠለ ። ሁለተኛውም መልአክ ነፋ ፤ በእሳት የሚቃጠል ታላቅ ተራራን የሚመስል ነገር በባሕር ተጣለ ፤ የባሕርም ሲሶው ደም ሆነ በባሕርም ከሚኖሩ ሕይወት ካላቸው ፍጥረቶች ሲሶው ሞተ የመርከቦችም ሲሶው ጠፋ ። ሦስተኛውም መልአክ ነፋ ፤ እንደ ችቦም የሚቃጠል ታላቅ ኮከብ ከሰማይ ወደቀ ፥ በወንዞችና በውኃም ምንጮች ሲሶ ላይ ወደቀ ። የኮከቡም ስም እሬቶ ይባላል ። የውኃውም ሲሶ መራራ ሆነ መራራም ስለተደረገ በውኃው ጠንቅ ብዙ ሰዎች ሞቱ ። አራተኛውም መልአክ ነፋ ፤ የፀሐይ ሲሶና የጨረቃ ሲሶ የከዋክብትም ሲሶ ተመታ ፥ የእነዚህ ሲሶ ይጨልም ዘንድ ፥ የቀንም ሲሶው እንዳያበራ ፥ እንዲሁም የሌሊት ። አየሁም ፥ አንድም ንስር በሰማይ መካከል እየበረረ በታላቅ ድምፅ ። ሊነፉ ያላቸው የሦስቱ መላእክት መለከት ስለሚቀረው ድምፅ በምድር ላይ ለሚኖሩት ወዮላቸው ፥ ወዮላቸው ፥ ወዮላቸው ሲል ሰማሁ ። አምስተኛውም መልአክ ነፋ ፤ ከሰማይም ወደ ምድር ወድቆ የነበረ ኮከብ አየሁ ፥ የጥልቁም ጕድጓድ መክፈቻ ተሰጠው ። የጥልቁንም ጕድጓድ ከፈተው ፤ ጢስም ከታላቅ እቶን እንደሚወጣ ጢስ ሆኖ ከጕድጓዱ ወጣ ፀሐይና አየርም በጕድጓዱ ጢስ ጨለሙ ። ከጢሱም አንበጣዎች ወደ ምድር ወጡ ፥ የምድርም ጊንጦች ሥልጣን እንዳላቸው ሥልጣን ተሰጣቸው ። የእግዚአብሔርም ማኅተም በግምባራቸው ከሌለባቸው ሰዎች በቀር በምድር ያለውን ሣር ቢሆንም ወይም ማናቸውንም የለመለመ ነገር ወይም ማናቸውንም ዛፍ እንዳይጐዱ ተባለላቸው ። አምስትም ወር ሊሣቅዩአቸው ተሰጣቸው እንጂ ሊገድሉአቸው አይደለም ፤ እነርሱም የሚሣቅዩት ሥቃይ ጊንጥ ሰውን ነድፎ እንደሚሣቅይ ነው ። በዚያም ወራት ሰዎች ሞትን ይፈልጋሉ አያገኙትምም ፥ ሊሞቱም ይመኛሉ ሞትም ከእነርሱ ይሸሻል ። የአንበጣዎቹም መልክ ለጦርነት እንደ ተዘጋጁ ፈረሶች ነው ፥ በራሳቸውም ላይ ወርቅ እንደሚመስሉ አክሊሎች ነበሩአቸው ፥ ፊታቸውም እንደ ሰው ፊት ነበረ ፤ የሴቶችን ጠጕር የሚመስል ጠጕር ነበራቸው ፥ ጥርሳቸውም እንደ አንበሳ ጥርስ ነበረ ፥ የብረት ጥሩር የሚመስልም ጥሩር ነበራቸው ፥ የክንፋቸውም ድምፅ ወደ ጦርነት እንደሚጋልቡ እንደ ብዙ ፈረሶች ሰረገላዎች ድምፅ ነበረ ። እንደ ጊንጥም ጅራት ያለ ጅራት አላቸው በጅራታቸውም መውጊያ አለ ፥ ሰዎችንም አምስት ወር እንዲጐዱ ሥልጣን አላቸው ። በእነርሱም ላይ ንጉሥ አላቸው እርሱም የጥልቅ መልአክ ነው ፥ ስሙም በዕብራይስጥ አብዶን በግሪክም አጶልዮን ይባላል ። ፊተኛው ወዮ አልፎአል ፤ እነሆ ፥ ከዚህ በኋላ ገና ሁለት ወዮ ይመጣል ። ስድስተኛውም መልአክ ነፋ ፤ በእግዚአብሔርም ፊት ካለ በወርቅ ከተሠራ መሠዊያ ቀንዶች አንድ ድምፅ ሰማሁ ፥ መለከትም ያለውን ስድስተኛውን መልአክ ። በታላቁ ወንዝ በኤፍራጥስ የታሰሩትን አራቱን መላእክት ፍታቸው አለው ። የሰዎችንም ሲሶ እንዲገድሉ ለሰዓቱና ለቀኑ ለወሩም ለዓመቱም ተዘጋጅተው የነበሩ አራቱ መላእክት ተፈቱ ። የፈረሰኞችም ጭፍራ ቁጥር እልፍ ጊዜ እልፍ ፥ እልፍ ጊዜ እልፍ ነበረ ፤ ቁጥራቸውን ሰማሁ ። ፈረሶቹንና በእነርሱም ላይ የተቀመጡትን እንዲሁ በራእይ አየሁ ፤ እሳትና ያክንት ዲንም የሚመስል ጥሩር ነበራቸው ፤ የፈረሶቹም ራስ እንደ አንበሳ ራስ ነበረ ፥ ከአፋቸውም እሳትና ጢስ ዲንም ወጣ ። ከአፋቸውም በወጡት በእሳቱና በጢሱ በዲኑም በእነዚህ ሦስት መቅሰፍቶች የሰዎቹ ሲሶ ተገደለ ። የፈረሶቹ ሥልጣን በአፋቸውና በጅራታቸው ነውና ፤ ጅራታቸው እባብን ይመስላልና ፥ ራስም አላቸው በእርሱም ይጐዳሉ ። በእነዚህም መቅሠፍቶች ያልተገደሉት የቀሩቱ ሰዎች ለአጋንንትና ያዩ ወይም ይሰሙ ወይም ይሄዱ ዘንድ ለማይችሉ ከወርቅና ከብር ከናስም ከድንጋይም ከእንጨትም ለተሠሩ ለጣዖቶች እንዳይሰግዱ ስለ እጃቸው ሥራ ንስሐ አልገቡም ፤ ስለ መግደላቸውም ቢሆን ወይም ስለ አስማታቸው ወይም ስለ ዝሙታቸው ወይም ስለ ስርቆታቸው ንስሐ አልገቡም ። ሌላም ብርቱ መልአክ ደመና ተጐናጽፎ ከሰማይ ሲወርድ አየሁ ፤ በራሱም ላይ ቀስተ ደመና ነበረ ፥ ፊቱም እንደ ፀሐይ እግሮቹም እንደ እሳት ዓምዶች ነበሩ ፥ የተከፈተችንም ታናሽ መጽሐፍ በእጁ ያዘ ። ቀኝ እግሩንም በባሕር ላይ ግራውንም በምድር ላይ አኖረ ፥ እንደሚያገሣም አንበሳ በታላቅ ድምፅ ጮኸ ። በጮኸም ጊዜ ሰባቱ ነጐድጓድ በየድምፃቸው ተናገሩ ። ሰባቱ ነጐድጓድ በተናገሩ ጊዜ ልጽፍ አሰብሁ ፤ ከሰማይም ። ሰባቱ ነጐድጓድ የተናገሩትን ነገር በማኅተም ዝጋው አትጻፈውም የሚል ድምፅ ሰማሁ ። በባሕርና በምድርም ላይ ሲቆም ያየሁት መልአክ ቀኝ እጁን ወደ ሰማይ አሻቅቦ ዘረጋ ፥ ሰማይንና በእርሱም ያሉትን ፥ ምድርንና በእርስዋም ያሉትን ፥ ባሕርንና በእርሱም ያሉትን በፈጠረው ፥ ከዘላለምም እስከ ዘላለም ድረስ ሕያው ሆኖ በሚኖረው ምሎ ። ወደ ፊት አይዘገይም ፥ ዳሩ ግን ሰባተኛው መልአክ ሊነፋ ባለው ጊዜ ድምፁም በሚሰማበት ዘመን ፥ ለባሪያዎቹ ለነቢያት የምስራች እንደ ሰበከላቸው የእግዚአብሔር ምሥጢር ይፈጸማል አለ ። ከሰማይም የሰማሁት ድምፅ እንደ ገና ሲናገረኝና ። ሂድና በባሕርና በምድር ላይ ከሚቆመው መልአክ በእጁ ያለችውን የተከፈተችውን መጽሐፍ ውሰድ ሲል ሰማሁ ። ወደ መልአኩም ሄጄ ። ታናሺቱን መጽሐፍ ስጠኝ አልሁት ። እርሱም ። ውሰድና ብላት ፥ ሆድህንም መራራ ታደርገዋለች በአፍህ ግን እንደ ማር ትጣፍጣለች አለኝ ። ከመልአኩም እጅ ታናሺቱን መጽሐፍ ወስጄ በላኋት በአፌም እንደ ማር ጣፋጭ ሆነች ፤ ከበላኋት በኋላም ሆዴ መራራ ሆነ ። በብዙ ወገኖችና በአሕዛብም በቋንቋዎችም በነገሥታትም ላይ እንደ ገና ትንቢት ትናገር ዘንድ ይገባሃል ተባለልኝ ። በትር የሚመስል መለኪያ ለእኔ ተሰጠኝ ፥ እንዲህም ተባለልኝ ። ተነሥተህ የእግዚአብሔርን መቅደስና መሠዊያውን በዚያም የሚሰግዱትን ለካ ። በመቅደሱም ውጭ ያለው እድሞ ለአሕዛብ ተሰጥቶአልና ተወው አትለካውም ፤ እነርሱም አርባ ሁለት ወር የተቀደሰችውን ከተማ ይረግጡአታል ። ለሁለቱም ምስክሮቼ ማቅ ለብሰው ሺህ ከሁለት መቶ ስድሳ ቀን ትንቢት ሊናገሩ እሰጣለሁ ። እነዚህ በምድር ጌታ ፊት የሚቆሙ ሁለቱ ወይራዎችና ሁለቱ መቅረዞች ናቸው ። ማንምም ሊጐዳቸው ቢወድ እሳት ከአፋቸው ይወጣል ጠላቶቻቸውንም ይበላል ፤ ማንም ሊጐዳቸው ቢወድም እንዲሁ ሊገደል ይገባዋል ። እነዚህ ትንቢት በሚናገሩበት ወራት ዝናብ እንዳይዘንብ ሰማይን ሊዘጉ ሥልጣን አላቸው ፥ ውኃዎችንም ወደ ደም ሊለውጡ በሚፈልጉበትም ጊዜ ሁሉ በመቅሠፍት ሁሉ ምድርን ሊመቱ ሥልጣን አላቸው ። ምስክራቸውን ከፈጸሙ በኋላ ከጥልቁ የሚወጣው አውሬ ይዋጋቸዋል ያሸንፋቸውማል ይገድላቸውማል ። በድናቸውም በታላቂቱ ከተማ አደባባይ ይተኛል እርስዋም በመንፈሳዊ ምሳሌ ሰዶምና ግብጽ የተባለች ደግሞ ጌታቸው የተሰቀለባት ናት ። ከወገኖችና ከነገዶችም ከቋንቋዎችም ከአሕዛብም የሆኑ ሰዎች ሦስት ቀን ተኵል በድናቸውን ይመለከታሉ ፥ በድናቸውም ወደ መቃብር ሊገባ አይፈቅዱም ። እነዚህም ሁለት ነቢያት በምድር የሚኖሩትን ስለ ሣቀዩ በምድር የሚኖሩት በእነርሱ ላይ ደስ ይላቸዋል በደስታም ይኖራሉ እርስ በርሳቸውም ስጦታ ይሰጣጣሉ ። ከሦስቱ ቀን ተኵልም በኋላ ከእግዚአብሔር የወጣ የሕይወት መንፈስ ገባባቸው በእግሮቻቸውም ቆሙ ፥ ታላቅም ፍርሃት በሚመለከቱት ላይ ወደቀባቸው ። በሰማይም ። ወደዚህ ውጡ የሚላቸውን ታላቅ ድምፅ ሰሙ ፤ ጠላቶቻቸውም እየተመለከቱአቸው ወደ ሰማይ በደመና ወጡ ። በዚያም ሰዓት ታላቅ የምድር መናወጥ ሆነ ፥ ከከተማይቱም አሥረኛው እጅ ወደቀ ፥ በመናወጥም ሰባት ሺህ ሰዎች ተገደሉ ፥ የቀሩትንም ፍርሃት ያዛቸው ፥ ለሰማዩም አምላክ ክብር ሰጡ ። ሁለተኛው ወዮ አልፎአል ፤ እነሆ ፥ ሦስተኛው ወዮ በቶሎ ይመጣል ። ሰባተኛው መልአክ ነፋ ፤ በሰማይም ። የዓለም መንግሥት ለጌታችንና ለእርሱ ለክርስቶስ ሆነች ፥ ለዘላለምም እስከ ዘላለም ይነግሣል የሚሉ ታላላቅ ድምፆች ሆኑ ። በእግዚአብሔርም ፊት በዙፋኖቻቸው የተቀመጡ ሀያ አራቱ ሽማግሌዎች በግምባራቸው ተደፍተው ለእግዚአብሔር እየሰገዱ እንዲህ አሉ ። ያለህና የነበርህ ሁሉን የምትገዛ ጌታ እግዚአብሔር ሆይ ፥ ትልቁን ኃይልህን ስለ ያዝህ ስለ ነገሥህም እናመሰግንሃለን ፤ አሕዛብም ተቈጡ ፥ ቍጣህም መጣ ፥ በሙታንም ትፈርድ ዘንድ ዘመን መጣ ፥ ለባሪያዎችህም ለነቢያትና ለቅዱሳን ስምህንም ለሚፈሩት ለታናናሾችና ለታላላቆችም ዋጋቸውን ትሰጥ ዘንድ ፥ ምድርንም የሚያጠፉትን ታጠፋ ዘንድ ዘመን መጣ ። በሰማይም ያለው የእግዚአብሔር መቅደስ ተከፈተ ፥ የኪዳኑም ታቦት በመቅደሱ ታየ ፥ መብረቅና ድምፅም ነጐድጓድም የምድርም መናወጥ ታላቅም በረዶ ሆነ ። ታላቅ ምልክትም በሰማይ ታየ ፀሐይን ተጐናጽፋ ጨረቃ ከእግሮችዋ በታች ያላት በራስዋም ላይ የአሥራ ሁለት ከዋክብት አክሊል የሆነላት አንዲት ሴት ነበረች ። እርስዋም ፀንሳ ነበር ፥ ምጥም ተይዛ ልትወልድ ተጭንቃ ጮኸች ። ሌላም ምልክት በሰማይ ታየ ፤ እነሆም ታላቅ ቀይ ዘንዶ ፤ ሰባት ራሶችና አሥር ቀንዶችም ነበሩት በራሶቹም ላይ ሰባት ዘውዶች ነበሩ ፥ ጅራቱም የሰማይን ከዋክብት ሲሶ እየሳበ ወደ ምድር ጣላቸው ። ዘንዶውም ሴቲቱ በወለደች ጊዜ ሕፃንዋን እንዲበላ ልትወልድ ባላት ሴት ፊት ቆመ ። አሕዛብንም ሁሉ በብረት በትር ይገዛቸው ዘንድ ያለውን ልጅ ወንድ ልጅ ወለደች ፤ ልጅዋም ወደ እግዚአብሔርና ወደ ዙፋኑ ተነጠቀ ። ሴቲቱም ሺህ ከሁለት መቶ ስድሳ ቀን በዚያ እንዲመግቡአት በእግዚአብሔር ተዘጋጅቶላት ወደ ነበረው ስፍራ ወደ በረሀ ሸሸች ። በሰማይም ሰልፍ ሆነ ፤ ሚካኤልና መላእክቱ ዘንዶውን ተዋጉ ። ዘንዶውም ከመላእክቱ ጋር ተዋጋ ፥ አልቻላቸውምም ፥ ከዚያም ወዲያ በሰማይ ስፍራ አልተገኘላቸውም ። ዓለሙንም ሁሉ የሚያስተው ፥ ዲያብሎስና ሰይጣን የሚባለው ታላቁ ዘንዶ እርሱም የቀደመው እባብ ተጣለ ፤ ወደ ምድር ተጣለ መላእክቱም ከእርሱ ጋር ተጣሉ ። ታላቅም ድምፅ በሰማይ ሰማሁ እንዲህ ሲል ። አሁን የአምላካችን ማዳንና ኃይል መንግሥትም የክርስቶስም ሥልጣን ሆነ ፥ ቀንና ሌሊትም በአምላካችን ፊት የሚከሳቸው የወንድሞቻችን ከሳሽ ተጥሎአልና ። እነርሱም ከበጉ ደም የተነሣ ከምስክራቸውም ቃል የተነሣ ድል ነሡት ፥ ነፍሳቸውንም እስከ ሞት ድረስ አልወደዱም ። ስለዚህ ፥ ሰማይና በውስጡ የምታድሩ ሆይ ፥ ደስ ይበላችሁ ፤ ለምድርና ለባሕር ወዮላቸው ፥ ዲያብሎስ ጥቂት ዘመን እንዳለው አውቆ በታላቅ ቍጣ ወደ እናንተ ወርዶአልና ። ዘንዶውም ወደ ምድር እንደ ተጣለ ባየ ጊዜ ወንድ ልጅ የወለደችውን ሴት አሳደዳት ። ከእባቡም ፊት ርቃ አንድ ዘመን ፥ ዘመናትም ፥ የዘመንም እኵሌታ ወደ ምትመገብበት ወደ ስፍራዋ ወደ በረሀ እንድትበር ለሴቲቱ ሁለት የታላቁ ንሥር ክንፎች ተሰጣት ። እባቡም ሴቲቱ በወንዝ እንድትወሰድ ሊያደርግ ወንዝ የሚያህልን ውኃ ከአፉ በስተ ኋላዋ አፈሰሰ ። ምድሪቱም ሴቲቱን ረዳቻት ፥ ምድሪቱም አፍዋን ከፍታ ዘንዶው ከአፉ ያፈሰሰውን ወንዝ ዋጠችው ። ዘንዶውም በሴቲቱ ላይ ተቈጥቶ የእግዚአብሔርን ትእዛዛት የሚጠብቁትን የኢየሱስም ምስክር ያላቸውን ከዘርዋ የቀሩትን ሊዋጋ ሄደ ፤ በባሕርም አሸዋ ላይ ቆመ ። አንድም አውሬ ከባሕር ሲወጣ አየሁ ፤ አሥር ቀንዶችና ሰባት ራሶች ነበሩት ፥ በቀንዶቹም ላይ አሥር ዘውዶች በራሶቹም ላይ የስድብ ስም ነበረ ። ያየሁትም አውሬ ነብር ይመስል ነበር ፥ እግሮቹም እንደ ድብ እግሮች ፥ አፉም እንደ አንበሳ አፍ ነበሩ ። ዘንዶውም ኃይሉንና ዙፋኑን ትልቅም ሥልጣን ሰጠው ። ከራሶቹም ለሞት እንደ ታረደ ሆኖ አንዱን አየሁ ፥ ለሞቱ የሆነውም ቍስል ተፈወሰ ። ምድርም ሁሉ አውሬውን እየተከተለ ተደነቀ ፥ ለዘንዶውም ሰገዱለት ፥ ለአውሬው ሥልጣንን ሰጥቶታልና ፤ ለአውሬውም ። አውሬውን ማን ይመስለዋል ፥ እርሱንስ ሊዋጋ ማን ይችላል ? እያሉ ሰገዱለት ። ታላቅንም ነገርና ስድብን የሚናገርበት አፍ ተሰጠው ፥ በአርባ ሁለት ወርም እንዲሠራ ሥልጣን ተሰጠው ። እግዚአብሔርንም ለመሳደብ ስሙንና ማደሪያውንም በሰማይም የሚያድሩትን ሊሳደብ አፉን ከፈተ ። ቅዱሳንንም ይዋጋ ዘንድ ድልም ያደርጋቸው ዘንድ ተሰጠው ፥ በነገድና በወገንም በቋንቋም በሕዝብም ሁሉ ላይ ሥልጣን ተሰጠው ። ከዓለምም ፍጥረት ጀምሮ በታረደው በግ ሕይወት መጽሐፍ ስሞቻቸው ያልተጻፉ በምድር የሚኖሩ ሁሉ ይሰግዱለታል ። ጆሮ ያለው ቢኖር ይስማ ። ይማረክ ዘንድ ያለው ማንም ቢኖር ወደ ምርኮነት ይሄዳል ፤ በሰይፍ የሚገድል ማንም ቢኖር ራሱ በሰይፍ እንዲገደል ይገባዋል ። የቅዱሳን ትዕግሥትና እምነት በዚህ ነው ። ሌላም አውሬ ከምድር ሲወጣ አየሁ ፥ የበግ ቀንዶችን የሚመስሉ ሁለት ቀንዶችም ነበሩት እንደ ዘንዶም ይናገር ነበር ። በፊተኛውም አውሬ ሥልጣን በእርሱ ፊት ሁሉን ያደርጋል ። ለሞቱ የሆነውም ቍስል ተፈወሰለት ለፊተኛው አውሬ ምድርና በእርሱ የሚኖሩት እንዲሰግዱለት ያደርጋል ። እሳትንም እንኳ ከሰማይ ወደ ምድር በሰው ፊት እስኪያወርድ ድረስ ታላላቆችን ምልክቶች ያደርጋል ። በአውሬውም ፊት ያደርግ ዘንድ ከተሰጡት ምልክቶች የተነሣ በምድር የሚኖሩትን ያስታል ፤ የሰይፍም ቍስል ለነበረውና በሕይወት ለኖረው ለአውሬው ምስልን እንዲያደርጉ በምድር የሚኖሩትን ይናገራል ። የአውሬው ምስል ሊናገር እንኳ ለአውሬውም ምስል የማይሰግዱለትን ሁሉ ሊያስገድላቸው ፥ ለአውሬው ምስል ትንፋሽ እንዲሰጠው ተሰጠው ። ታናናሾችና ታላላቆችም ባለ ጠጋዎችና ድሆችም ጌታዎችና ባሪያዎችም ሁሉ በቀኝ እጃቸው ወይም በግምባራቸው ምልክትን እንዲቀበሉ ፥ የአውሬውም ስም ወይም የስሙ ቍጥር ያለው ምልክት የሌለበት ማንም ሊገዛ ወይም ሊሸጥ እንዳይችል ያደርጋል ። ጥበብ በዚህ አለ ። አእምሮ ያለው የአውሬውን ቍጥር ይቍጠረው ፤ ቍጥሩ የሰው ቍጥር ነውና ፥ ቍጥሩም ስድስት መቶ ስድሳ ስድስት ነው ። አየሁም ፥ እነሆም ፥ በጉ በጽዮን ተራራ ቆሞ ነበር ፥ ከእርሱም ጋር ስሙና የአባቱ ስም በግምባራቸው የተጻፈላቸው መቶ አርባ አራት ሺህ ነበሩ ። እንደ ብዙ ውኃም ድምፅና እንደ ታላቅ ነጐድጓድ ድምፅ ያለ ከሰማይ ድምፅን ሰማሁ ፥ ደርዳሪዎችም በገና እንደሚደረድሩ ያለ ድምፅ ሰማሁ ። በዙፋኑም ፊት በአራቱም እንስሶችና በሽማግሌዎቹ ፊት አዲስ ቅኔ ዘመሩ ፤ ከምድርም ከተዋጁት ከመቶ አርባ አራት ሺህ በቀር ያን ቅኔ ሊማር ለማንም አልተቻለውም ። ከሴቶች ጋር ያልረከሱ እነዚህ ናቸው ፥ ድንግሎች ናቸውና ። በጉ ወደሚሄድበት የሚከተሉት እነዚህ ናቸው ። ለእግዚአብሔርና ለበጉ በኵራት እንዲሆኑ ከሰዎች የተዋጁ እነዚህ ናቸው ። በአፋቸውም ውሸት አልተገኘም ፤ ነውር የለባቸውም ። በምድርም ለሚኖሩ ለሕዝብም ለነገድም ለቋንቋም ለወገንም ሁሉ ይሰብክ ዘንድ የዘላለም ወንጌል ያለው ሌላ መልአክ ከሰማይ መካከል ሲበር አየሁ ፤ በታላቅ ድምፅም ። የፍርዱ ሰዓት ደርሶአልና እግዚአብሔርን ፍሩ ክብርንም ስጡት ፤ ሰማይንና ምድርንም ባሕርንም የውኃንም ምንጮች ለሠራው ስገዱለት አለ ። ሌላም ሁለተኛ መልአክ ። አሕዛብን ሁሉ የዝሙትዋን ቍጣ ወይን ጠጅ ያጠጣች ታላቂቱ ባቢሎን ወደቀች ፥ ወደቀች እያለ ተከተለው ። ሦስተኛም መልአክ ተከተላቸው ፥ በታላቅ ድምፅ እንዲህ እያለ ። ለአውሬውና ለምስሉ የሚሰግድ በግምባሩም ወይም በእጁ ምልክቱን የሚቀበል ማንም ቢኖር ፥ እርሱ ደግሞ በቍጣው ጽዋ ሳይቀላቅል ከተዘጋጀው ከእግዚአብሔር ቍጣ ወይን ጠጅ ይጠጣል ፥ በቅዱሳንም መላእክትና በበጉ ፊት በእሳትና በዲን ይሳቀያል ። የሥቃያቸውም ጢስ ለዘላለም እስከ ዘላለም ድረስ ይወጣል ፥ ለአውሬውና ለምስሉም የሚሰግዱ የስሙንም ምልክት የሚቀበል ሁሉ ቀንና ሌሊት ዕረፍት የላቸውም ። የእግዚአብሔርን ትእዛዛት የሚጠብቁት ኢየሱስንም በማመን የሚጸኑት ቅዱሳን ትዕግሥታቸው በዚህ ነው ። ከሰማይም ። ከእንግዲህ ወዲህ በጌታ የሚሞቱ ሙታን ብፁዓን ናቸው ። መንፈስ ። አዎን ፥ ከድካማቸው ያርፉ ዘንድ ፥ ሥራቸውም ይከተላቸዋል ይላል ብለህ ጻፍ የሚል ድምፅ ሰማሁ ። አየሁም ፥ እነሆም ነጭ ደመና ፥ በደመናውም ላይ የሰውን ልጅ የሚመስል ተቀምጦአል ፥ በራሱም ላይ የወርቅ አክሊል በእጁም ስለታም ማጭድ ነበረው ። ሌላ መልአክም ከመቅደሱ ወጥቶ በደመናው ላይ ለተቀመጠው ። የማጨድ ሰዓት ስለ ደረሰ ማጭድህን ስደድና እጨድ ፥ የምድሪቱ መከር ጠውልጓልና ብሎ በታላቅ ድምፅ ጮኸ ። በደመናውም ላይ የተቀመጠው ማጭዱን ወደ ምድር ጣለው ምድርም ታጨደች ። ሌላ መልአክም በሰማይ ካለው መቅደስ ወጣ ፥ እርሱም ደግሞ ስለታም ማጭድ ነበረው ። በእሳትም ላይ ሥልጣን ያለው ሌላ መልአክ ከመሠዊያው ወጥቶ ስለታም ማጭድ ያለውን ። ዘለላዎቹ ፈጽመው በስለዋልና ስለታሙን ማጭድህን ስደድና በምድር ያለውን የወይን ዛፍ ዘለላዎች ቍረጥ ብሎ በታላቅ ድምፅ ጠራ ። መልአኩም ማጭዱን ወደ ምድር ጣለው ፥ በምድርም ካለው ከወይን ዛፍ ቈርጦ ወደ ታላቁ ወደ እግዚአብሔር ቍጣ መጥመቂያ ጣለ ። የወይኑም መጥመቂያ ከከተማ ውጭ ተረገጠ ፥ እስከ ፈረሶች ልጓምም የሚደርስ ደም ርቀቱ ሺህ ስድስት መቶ ምዕራፍ ሆኖ ከመጥመቂያው ወጣ ። ሌላም ታላቅና ድንቅ ምልክት በሰማይ አየሁ ፤ የእግዚአብሔር ቍጣ በእነርሱ ስለሚፈጸም ኋለኛዎቹን ሰባት መቅሠፍቶች የያዙ ሰባት መላእክት ታዩ ። በእሳትም የተቀላቀለውን የብርጭቆ ባሕር የሚመስለውን አየሁ ፥ በአውሬውና በምስሉም በስሙም ቍጥር ላይ ድል ነሥተው የነበሩት የእግዚአብሔርን በገና ይዘው በብርጭቆ ባሕር ላይ ሲቆሙ አየሁ ። ሁሉን የምትገዛ ጌታ አምላክ ሆይ ፥ ሥራህ ታላቅና ድንቅ ነው ፤ የአሕዛብ ንጉሥ ሆይ ፥ መንገድህ ጻድቅና እውነተኛ ነው ፤ ጌታ ሆይ ፥ የማይፈራህና ስምህን የማያከብር ማን ነው ? አንተ ብቻ ቅዱስ ነህና ፥ የጽድቅም ሥራህ ስለ ተገለጠ አሕዛብ ሁሉ ይመጣሉ በፊትህም ይሰግዳሉ እያሉ የእግዚአብሔርን ባሪያ የሙሴን ቅኔና የበጉን ቅኔ ይዘምራሉ ። ከዚህም በኋላ አየሁ ፥ የምስክርም ድንኳን መቅደስ በሰማይ ተከፈተ ፥ ሰባቱንም መቅሠፍት የያዙ ሰባቱ መላእክት ከመቅደሱ ወጡ ፤ ከተልባ እግርም የተሠራ ጥሩ የጌጥ ልብስ ለበሱ ደረታቸውንም በወርቅ መታጠቂያ ታጠቁ ። ከአራቱም እንስሶች አንዱ ከዘላለም እስከ ዘላለም ድረስ የሚኖር የእግዚአሔር ቍጣ የሞላባቸውን ሰባት የወርቅ ጽዋዎች ለሰባቱ መላእክት ሰጣቸው ። ከእግዚአብሔርም ክብርና ከኃይሉ ጢስ በመቅደሱ ሞላበት ፥ የሰባቱ መላእክት ሰባቱ መቅሰፍት እስኪፈጸሙ ድረስ አንድ እንኳ ወደ መቅደሱ ይገባ ዘንድ አልቻለም ። ለሰባቱም መላእክት ። ሄዳችሁ የእግዚአብሔርን ቁጣ ጽዋዎች በምድር ውስጥ አፍስሱ የሚል ታላቅ ድምፅ ከመቅደሱ ሰማሁ ። ፊተኛውም ሄዶ ጽዋውን በምድር ውስጥ አፈሰሰ ፤ የአውሬውም ምልክት ባለባቸው ለምስሉም በሚሰግዱ ሰዎች ክፉኛ የሚነዘንዝ ቍስል ሆነባቸው ። ሁለተኛውም ጽዋውን በባሕር ውስጥ አፈሰሰ ፤ እንደ ሞተም ሰው ደም ሆነ ፥ በባሕርም ከሚኖሩት ሕይወት ያለበት ነፍስ ሁሉ ሞተ ። ሦስተኛውም ጽዋውን በወንዞችና በውኃ ምንጮች ውስጥ አፈሰሰ ፤ እነርሱም ደም ሆኑ ። የውኃውም መልአክ ። ያለህና የነበርህ ጌታ ሆይ ፥ ቅዱስ ሆይ ፥ እንዲህ ስለፈረድህ ጻድቅ ነህ ፤ የቅዱሳንና የነቢያትን ደም ስላፈሰሱ ደምን ደግሞ አጠጥተሃቸዋል ፥ የሚገባቸው ነውና ብሎ ሲናገር ሰማሁ ። ከመሰዊያውም ። አዎን ፥ ሁሉን የምትገዛ ጌታ አምላክ ሆይ ፥ ፍርዶችህ እውነትና ጽድቅ ናቸው ብሎ ሲናገር ሰማሁ ። አራተኛውም ጽዋውን በፀሐይ ላይ አፈሰሰ ፤ ሰዎችንም በእሳት ልታቃጥል ተሰጣት ። ሰዎችም በታላቅ ትኵሳት ተቃጠሉ ፥ በነዚህም መቅሠፍቶች ላይ ሥልጣን ያለውን የእግዚአብሔርን ስም ተሳደቡ ፥ ክብርንም እንዲሰጡት ንስሐ አልገቡም ። አምስተኛውም ጽዋውን በአውሬው ዙፋን ላይ አፈሰሰ ፤ መንግሥቱም ጨለማ ሆነች ከስቃይም የተነሳ መላሶቻቸውን ያኝኩ ነበር ፥ ከስቃያቸውና ከቍስላቸውም የተነሳ የሰማይን አምላክ ተሳደቡ ፥ ከስራቸውም ንስሐ አልገቡም ። ስድስተኛውም ጽዋውን በታላቁ ወንዝ በኤፍራጥስ ላይ አፈሰሰ ፤ ከፀሐይም መውጫ ለሚመጡ ነገሥታት መንገድ እንዲሰናዳላቸው ውኃው ደረቀ ። ከዘንዶውም አፍና ከአውሬው አፍ ከሐሰተኛውም ነቢይ አፍ ጓጕንቸሮች የሚመስሉ ሦስት ርኵሳን መናፍስት ሲወጡ አየሁ ፤ ምልክት እያደረጉ የአጋንንት መናፍስት ናቸውና ፥ በታላቁም ሁሉን በሚገዛ በእግዚአብሔር ቀን ወደ ሚሆነው ጦር እንዲያስከትቱአቸው ወደ ዓለም ሁሉ ነገሥታት ይወጣሉ ። እነሆ ፥ እንደ ሌባ ሆኜ እመጣለሁ ፤ ራቁቱን እንዳይሄድ እፍረቱንም እንዳያዩ ነቅቶ ልብሱን የሚጠብቅ ብፁዕ ነው ። በዕብራይስጥም አርማጌዶን ወደሚባል ስፍራ እስከተቱአቸው ። ሰባተኛውም ጽዋውን በአየር ውስጥ አፈሰሰ ፤ ከመቅደሱም ውስጥ ። ተፈጽሞአል የሚል ታላቅ ድምጽ ከዙፋኑ ወጣ ። መብረቅና ድምጽም ነጎድጓድም ሆኑ ፥ ትልቅም የምድር መናወጥ ሆነ ፤ ሰው በምድር ከተፈጠረ ጀምሮ እንዲህ ያለ ታላቅ መናውጥ ከቶ አልነበረም ፤ ከሁሉ በለጠ ። ታላቂቱም ከተማ በሦስት ተከፋፈለች ፥ የአሕዛብም ከተማዎች ወደቁ ። ታላቂቱም ባቢሎን የብርቱ ቍጣው ወይን ጠጅ የሞላበትን ጽዋ እንዲሰጣት በእግዚአብሔር ፊት ታሰበች ። ደሴቶችም ሁሉ ሸሹ ተራራዎችም አልተገኙም ። በሚዛንም አንድ ታላንት*ፍ1* የሚያህል ታላቅ በረዶ በሰዎች ላይ ከሰማይ ወረደባቸው ፤ ሰዎቹም ከበረዶው መቅሰፍት የተነሳ እግዚአብሔርን ተሳደቡ ፥ መቅሰፍቱ እጅግ ታላቅ ነውና ። አንድ ታላንት ሦስት ፈረሱላ የሚያህል ነው ። ሰባቱንም ጽዋዎች ከያዙ ከሰባቱ መላእክት አንዱ መጥቶ ። ና በብዙም ውኃዎች ላይ የተቀመጠችውን የታላቂቱን ጋለሞታ ፍርድ አሳይሃለሁ ፤ የምድርም ነገሥታት ከእርስዋ ጋር ሴሰኑ በምድርም የሚኖሩ ከዝሙትዋ ወይን ጠጅ ሰከሩ ብሎ ተናገረኝ ። በመንፈስም ወደ በረሀ ወሰደኝ ፤ የስድብም ስሞች በሞሉበት ፥ ሰባት ራሶችና አሥር ቀንዶችም ባሉበት በቀይ አውሬ ላይ አንዲት ሴት ተቀምጣ አየሁ ። ሴቲቱም በቀይና በሐምራዊ ልብስ ተጐናጽፋ በወርቅና በከበሩ ድንጋዮች በዕንቈችም ተሸልማ ነበር ፥ በእጅዋም የሚያስጸይፍ ነገር የዝሙትዋም ርኵሰት የሞላባትን የወርቅ ጽዋ ያዘች ፤ በግምባርዋም ምስጢር የሆነ ስም ። ታላቂቱ ባቢሎን ፥ የጋለሞታዎችና የምድር ርኵሰት እናት ተብሎ ተጻፈ ። ሴቲቱም በቅዱሳን ደምና በኢየሱስ ምስክሮች ደም ሰክራ አየኋት ። ባየኋትም ጊዜ እጅግ ታላቅ ድንቅ አደነቅሁ ። መልአኩም አለኝ ። የምትደነቅ ስለ ምንድር ነው ? የሴቲቱን ምስጢርና የሚሸከማትን ፥ ሰባት ራሶችና አስር ቀንዶች ያሉትን የአውሬውን ምስጢር እኔ እነግርሃለሁ ። ያየኸው አውሬ አስቀድሞ ነበረ ፥ አሁንም የለም ፥ ከጥልቁም ይወጣ ዘንድ አለው ፥ ወደ ጥፋትም ይሄዳል ፤ ስሞቻቸውም ከዓለም ፍጥረት ጀምሮ በሕይወት መጽሐፍ ያልተጻፉ በምድር የሚኖሩ አውሬው አስቀድሞ እንደነበረ አሁንም እንደሌለ ፥ ነገር ግን እንዳለ ሲያዩ ያደንቃሉ ። ጥበብ ያለው አእምሮ በዚህ ነው ። ሰባቱ ራሶች ሴቲቱ የተቀመጠችባቸው ሰባት ተራራዎች ናቸው ፥ ሰባት ነገሥታት ደግሞ ናቸው ፤ አምስቱ ወድቀዋል አንዱም አለ ፥ የቀረውም ገና አልመጣም ፤ ሲመጣም ፥ ጥቂት ጊዜ ሊቆይ ይገባዋል ። የነበረውና የሌለውም አውሬ ራሱ ደግሞ ስምንተኛው ነው ከሰባቱም አንዱ ነው ፥ ወደ ጥፋትም ይሄዳል ። ያየሃቸውም አስሩ ቀንዶች ገና መንግሥትን ያልተቀበሉ አስር ነገሥታት ናቸው ፥ ዳሩ ግን ከአውሬው ጋር ለአንድ ሰዓት እንደ ነገሥታት ሥልጣንን ይቀበላሉ ። እነዚህ አንድ አሳብ አላቸው ፥ ኃይላቸውንና ሥልጣናቸውንም ለአውሬው ይሰጣሉ ። እነዚህ በጉን ይወጋሉ ፤ በጉም የጌቶች ጌታና የነገሥታት ንጉሥ ስለ ሆነ እነርሱን ድል ይነሣል ፥ ከእርሱም ጋር ያሉ የተጠሩና የተመረጡ የታመኑም ደግሞ ድል ይነሣሉ ። አለኝም ። ጋለሞታይቱ የተቀመጠችባቸው ያየሃቸው ውኃዎች ፥ ወገኖችና ብዙ ሰዎች አሕዛብም ቋንቋዎችም ናቸው ። ያየኃቸውም አስር ቀንዶችና አውሬው ጋለሞታይቱን ይጣላሉ ፤ ባዶዋንና ራቁትዋንም ያደርጓታል ፥ ሥጋዋንም ይበላሉ ፥ በእሳትም ያቃጥሉአታል ። እግዚአብሔር አሳቡን እንዲያደርጉ አንድንም አሳብ እንዲያደርጉ የእግዚአብሔርም ቃል እስኪፈጸም ድረስ መንግሥታቸውን ለአውሬው እንዲሰጡ በልባቸው አግብቶአልና ። ያየሃትም ሴት በምድር ነገሥታት ላይ የምትነግሥ ታላቂቱ ከተማ ናት ። ከዚህ በኋላ ታላቅ ስልጣን ያለው ሌላ መልአክ ከሰማይ ሲወርድ አየሁ ፥ ከክብሩም የተነሣ ምድር በራች ። በብርቱም ድምፅ ። ታላቂቱ ባቢሎን ወደቀች ፥ ወደቀች ፥ የአጋንንትም ማደሪያ ሆነች ፥ የርኵሳንም መናፍስት ሁሉ መጠጊያ የርኵሳንና የተጠሉም ወፎች ሁሉ መጠጊያ ሆነች ፤ አሕዛብ ሁሉ ከዝሙትዋ ቍጣ ወይን ጠጅ የተነሳ ወድቀዋልና ፥ የምድርም ነገሥታት ከእርስዋ ጋር ሴሰኑ የምድርም ነጋዴዎች ከቅምጥልነትዋ ኃይል የተነሳ ባለ ጠጋዎች ሆኑ ብሎ ጮኸ ። ከሰማይም ሌላ ድምፅ ሰማሁ እንዲህ ሲል ። ሕዝቤ ሆይ ፥ በኃጢአትዋ እንዳትተባበሩ ከመቅሠፍትዋም እንዳትቀበሉ ከእርስዋ ዘንድ ውጡ ፤ ኃጢአትዋ እስከ ሰማይ ድረስ ደርሶአልና ፥ እግዚአብሔርም ዓመፃዋን አሰበ ። እርስዋ እንደ ሰጠች መጠን ብድራት መልሱላት ፥ እንደ ሥራዋም ሁለት እጥፍ ደርቡባት ፤ በቀላቀለችው ጽዋ ሁለት እጥፍ አድርጋችሁ ቀላቅሉባት ፤ ራስዋን እንደ አከበረችና እንደ ተቀማጠለች ልክ ሥቃይና ኀዘን ስጡአት ። በልብዋ ። ንግሥት ሆኜ እቀመጣለሁ ባልቴትም አልሆንም ኀዘንም ከቶ አላይም ስላለች ፥ ስለዚህ በአንድ ቀን ሞትና ኀዘን ራብም የሆኑ መቅሰፍቶችዋ ይመጣሉ ፥ በእሳትም ትቃጠላለች ፤ የሚፈርድባት እግዚአብሔር ብርቱ ነውና ። ከእርስዋም ጋር የሴሰኑና የተቀማጠሉ የምድር ነገሥታት የመቃጠልዋን ጢስ ሲያዩ ስለ እርስዋ ዋይ ዋይ እያሉ ያለቅሳሉ ፤ ሥቃይዋንም ከመፍራት የተነሣ በሩቅ ቆመው ። አንቺ ታላቂቱ ከተማ ፥ ብርቱይቱ ከተማ ባቢሎን ፥ ወዮልሽ ፥ ወዮልሽ ፥ በአንድ ሰዓት ፍርድሽ ደርሶአልና እያሉ ይናገራሉ ። የመርከባቸውንም ጭነት ከእንግዲህ ወዲህ የሚገዛ የለምና የምድር ነጋዴዎች ያለቅሱላታል ያዝኑላትማል ፤ ጭነትም ወርቅና ብር የከበረም ድንጋይ ዕንቁም ፥ ቀጭንም ተልባ እግር ቀይም ሐርም ሐምራዊም ልብስ የሚሸትም እንጨት ሁሉ ፥ ከዝሆን ጥርስም የተሰራ ዕቃ ሁሉ ፥ እጅግም ከከበረ እንጨት ከናስም ከብረትም ከዕብነ በረድም የተሰራ ዕቃ ሁሉ ፥ ቀረፋም ቅመምም የሚቃጠልም ሽቱ ቅባትም ዕጣንም የወይን ጠጅም ዘይትም የተሰለቀ ዱቄትም ስንዴም ከብትም በግም ፈረስም ሰረገላም ባሪያዎችም የሰዎችም ነፍሳት ነው ። ነፍስሽም የጎመጀችው ፍሬ ከአንቺ ዘንድ አልፎአል ፥ የሚቀማጠልና የሚያጌጥም ነገር ሁሉ ጠፍቶብሻል ፥ ሰዎችም ከእንግዲህ ወዲህ ከቶ አያገኙአቸውም ። እነዚህን የነገዱ በእርስዋም ባለ ጠጋዎች የሆኑት እያለቀሱና እያዘኑ ። በቀጭን ተልባ እግርና በቀይ ሐምራዊም ልብስ ለተጐናጸፈች በወርቅና በከበረ ድንጋይም በዕንቁም ለተሸለመች ለታላቂቱ ከተማ ወዮላት ፥ ወዮላት ፥ ይህን የሚያህል ታላቅ ባለ ጠግነት በአንድ ሰዓት ጠፍቶአልና እያሉ ስቃይዋን ከመፍራት የተነሣ በሩቅ ይቆማሉ ። የመርከብም መሪ ሁሉ በመርከብም ወደ ማናቸውም ስፍራ የሚሄድ ሁሉ መርከበኞችም ከባሕርም የሚጠቀሙ ሁሉ በሩቅ ቆሙ ፥ የመቃጠልዋንም ጢስ ባዩ ጊዜ ። ታላቂቱን ከተማ የምትመስላት ምን ከተማ ነበረች ? እያሉ ጮኹ ። በራሳቸውም ላይ ትቢያ ነስንሰው እያለቀሱና እያዘኑ ። በባሕር መርከቦች ያሉአቸውን ሁሉ ከባለ ጠግነትዋ የተነሣ ባለ ጠጋዎች ላደረገች ለታላቂቱ ከተማ ወዮላት ፥ ወዮላት ፥ በአንድ ሰዓት ጠፍታለችና እያሉ ጮኹ ። ሰማይ ሆይ ፥ ቅዱሳን ሐዋርያት ነቢያትም ሆይ ፥ በእርስዋ ላይ ደስ ይበላችሁ ፥ እግዚአብሔር ፈርዶላችኋልና ። አንድም ብርቱ መልአክ ትልቅን ወፍጮ የሚመስልን ድንጋይ አንስቶ ወደ ባሕር ወረወረው እንዲህ ሲል ። ታላቂቱ ከተማ ባቢሎን እንዲህ ተገፍታ ትወድቃለች ከእንግዲህም ወዲህ ከቶ አትገኝም ። በገና የሚመቱና የሚዘምሩም ድምፅ እንቢልታንና መለከትንም የሚነፉ ድምፅ ከእንግዲህ ወዲህ በአንቺ ውስጥ ከቶ አይሰማም ፥ የእጅ ጥበብም ሁሉ አንድ ብልሃተኛ እንኳ ከእንግዲህ ወዲህ በአንቺ ውስጥ ከቶ አይገኝም ፥ የወፍጮ ድምጽም ከእንግዲህ ወዲህ በአንቺ ውስጥ ከቶ አይሰማም ፥ የመብራትም ብርሃን ከእንግዲህ ወዲህ በአንቺ ውስጥ ከቶ አይበራም ፥ የሙሽራና የሙሽራይቱም ድምጽ ከእንግዲህ ወዲህ በአንቺ ውስጥ ከቶ አይሰማም ፤ ነጋዴዎችሽ የምድር መኳንንት ነበሩና ፥ በአስማትሽም አሕዛብ ሁሉ ስተዋልና ። በእርስዋም ውስጥ የነቢያትና የቅዱሳን ደም በምድርም የታረዱ ሁሉ ደም ተገኘባት ። ከዚህ በኋላ በሰማይ ። ሃሌ ሉያ ፤ በዝሙትዋ ምድርን ያጠፋችይቱን ታላቂቱን ጋለሞታ ስለ ፈረደባት ፥ የባሪያዎቹንም ደም ከእጅዋ ስለ ተበቀለ ፥ ፍርዶቹ እውነትና ጽድቅ ናቸውና ማዳንና ክብር ኃይልም የአምላካችን ነው ብሎ ሲናገር እንደ ብዙ ሕዝብ ታላቅ ድምፅ ያለ ድምፅን ሰማሁ ። ደግመውም ። ሃሌ ሉያ አሉ ፤ ጢስዋም ለዘላለም እስከ ዘላለም ይወጣል ። ሀያ አራቱም ሽማግሌዎችና አራቱ እንስሶች በፊታቸው ተደፍተው በዙፋኑ ላይ ለተቀመጠው ለእግዚአብሔር ። አሜን ፥ ሃሌ ሉያ እያሉ ሰገዱለት ። ድምፅም ። ባሪያዎቹ ሁሉ እርሱንም የምትፈሩት ታናናሾችና ታላላቆች ሆይ ፥ አምላካችንን አመስግኑ ሲል ከዙፋኑ ወጣ ። እንደ ብዙ ሕዝብም ድምፅ ፥ እንደ ብዙ ውኃዎችም ድምፅ ፥ እንደ ብርቱም ነጐድጓድ ድምፅ ያለ ድምፅ ሰማሁ እንዲህ ሲል ። ሃሌ ሉያ ፤ ሁሉን የሚገዛ ጌታ አምላካችን ነግሦአልና ። የበጉ ሰርግ ስለ ደረሰ ሚስቱም ራስዋን ስላዘጋጀች ደስ ይበለን ሐሤትም እናድርግ ክብርንም ለእርሱ እናቅርብ ። ያጌጠና የተጣራ ቀጭን የተልባ እግር ልብስ እንድትጐናጸፍ ተሰጥቶአታል ። ቀጭኑ የተልባ እግር የቅዱሳን ጽድቅ ሥራ ነውና ። እርሱም ። ወደ በጉ ሰርግ እራት የተጠሩ ብፁዓን ናቸው ብለህ ጻፍ አለኝ ። ደግሞም ። ይህ የእግዚአብሔር እውነተኛ ቃል ነው አለኝ ። ልሰግድለትም በእግሩ ፊት ተደፋሁ ። እርሱም ። እንዳታደርገው ተጠንቀቅ ፤ ከአንተ ጋር የኢየሱስም ምስክር ካላቸው ከወንድሞችህ ጋር አብሬ ባሪያ ነኝ ፤ ለእግዚአብሔር ስገድ ፤ የኢየሱስ ምስክር የትንቢት መንፈስ ነውና አለኝ ። ሰማይም ተከፍቶ አየሁ ፥ እነሆም አምባላይ ፈረስ ፥ የተቀመጠበትም የታመነና እውነተኛ ይባላል ፥ በጽድቅም ይፈርዳል ይዋጋልም ። ዓይኖቹም እንደ እሳት ነበልባል ናቸው ፥ በራሱ ላይም ብዙ ዘውዶች አሉ ፥ ከእርሱም በቀር አንድ እንኳ የማያውቀው የተጻፈ ስም አለው ፤ በደምም የተረጨ ልብስ ተጐናጽፎአል ፥ ስሙም የእግዚአብሔር ቃል ተብሎአል ። በሰማይም ያሉት ጭፍራዎች ነጭና ጥሩ ቀጭን የተልባ እግር ልብስ ለብሰው በአምባላዮች ፈረሶች ተቀምጠው ይከተሉት ነበር ። አሕዛብንም ይመታበት ዘንድ ስለታም ሰይፍ ከአፉ ይወጣል ፤ እርሱም በብረት በትር ይገዛቸዋል ፤ እርሱም ሁሉን የሚገዛ የእግዚአብሔርን የብርቱ ቍጣውን ወይን መጥመቂያ ይረግጣል ። በልብሱና በጭኑም የተጻፈበት ። የነገሥታት ንጉሥና የጌታዎች ጌታ የሚል ስም አለው ። አንድም መልአክ በፀሐይ ውስጥ ቆሞ አየሁ ፥ በሰማይም መካከል ለሚበሩ ወፎች ሁሉ ። መጥታችሁ የነገሥታትን ሥጋና የሻለቃዎችን ሥጋ የብርቱዎችንም ሥጋ የፈረሶችንም በእነርሱም የተቀመጡትን ሥጋ የጌታዎችንና የባሪያዎችንም የታናናሾችንና የታላላቆችንም ሁሉ ሥጋ እንድትበሉ ወደ ታላቁ ወደ እግዚአብሔር እራት ተከማቹ ብሎ በታላቅ ድምፅ ጮኸ ። በፈረሱም የተቀመጠውን ጭፍራዎቹንም ይወጉ ዘንድ አውሬውና የምድር ነገሥታት ጭፍራዎቻቸውም ተከማችተው አየሁ ። አውሬውም ተያዘ በእርሱም ፊት ተአምራትን እያደረገ የአውሬውን ምልክት የተቀበሉትን ለምስሉም የሰገዱትን ያሳተ ሐሰተኛው ነቢይ ከእርሱ ጋር ተያዘ ፤ ሁለቱም በሕይወት ሳሉ በዲን ወደሚቃጠል ወደ እሳት ባሕር ተጣሉ ። የቀሩትም በፈረስ ላይ ከተቀመጠው ከአፉ በሚወጣው ሰይፍ ተገደሉ ፤ ወፎችም ሁሉ ከሥጋቸው ጠገቡ ። የጥልቁንም መክፈቻና ታላቁን ሰንሰለት በእጁ የያዘ መልአክ ከሰማይ ሲወርድ አየሁ ። የቀደመውንም እባብ ዘንዶውን እርሱም ዲያብሎስና ሰይጣን የተባለውን ያዘው ፥ ሺህ ዓመትም አሰረው ፥ ወደ ጥልቅም ጣለው አሕዛብንም ወደ ፊት እንዳያስት ሺህ ዓመት እስኪፈጸም ድረስ በእርሱ ላይ ዘግቶ ማኅተም አደረገበት ፤ ከዚያም በኋላ ለጥቂት ጊዜ ይፈታ ዘንድ ይገባዋል ። ዙፋኖችንም አየሁ ፥ በእነርሱም ላይ ለተቀመጡት ዳኝነት ተሰጣቸው ፤ ስለ ኢየሱስም ምስክርና ስለ እግዚአብሔር ቃል ራሶቻቸው የተቈረጡባቸውን ሰዎች ነፍሳት ፥ ለአውሬውና ለምስሉም ያልሰገዱትን ምልክቱንም በግምባራቸው በእጆቻቸውም ላይ ያልተቀበሉትን አየሁ ፤ ከክርስቶስም ጋር ሺህ ዓመት ኖሩና ነገሡ ። የቀሩቱ ሙታን ግን ይህ ሺህ ዓመት እስኪፈጸም ድረስ በሕይወት አልኖሩም ። ይህ የፊተኛው ትንሣኤ ነው ። በፊተኛው ትንሣኤ ዕድል ያለው ብፁዕና ቅዱስ ነው ፤ ሁለተኛው ሞት በእነርሱ ላይ ሥልጣን የለውም ፥ ዳሩ ግን የእግዚአብሔርና የክርስቶስ ካህናት ይሆናሉ ከእርሱም ጋር ይህን ሺህ ዓመት ይነግሣሉ ። ሺሁም ዓመት ሲፈጸም ሰይጣን ከእስራቱ ይፈታል ፥ በአራቱም በምድር ማዕዘን ያሉትን አሕዛብ ፥ ጎግንና ማጎግን ፥ እንዲያስታቸው ለሰልፍም እንዲያስከትታቸው ይወጣል ፤ ቍጥራቸውም እንደ ባሕር አሸዋ የሚያህል ነው ። ወደ ምድርም ስፋት ወጡ የቅዱሳንንም ሰፈርና የተወደደችውን ከተማ ከበቡ ፤ እሳትም ከሰማይ ከእግዚአብሔር ዘንድ ወርዳ በላቻቸው ። ያሳታቸውም ዲያብሎስ አውሬውና ሐሰተኛው ነቢይ ወዳሉበት ወደ እሳቱና ወደ ዲኑ ባሕር ተጣለ ፥ ለዘላለምም እስከ ዘላለም ቀንና ሌሊት ይሣቀያሉ ። ታላቅና ነጭ ዙፋንን በእርሱም ላይ የተቀመጠውን አየሁ ፥ ምድርና ሰማይም ከፊቱ ሸሹ ስፍራም አልተገኘላቸውም ። ሙታንንም ታናናሾችንና ታላላቆችን በዙፋኑ ፊት ቆመው አየሁ ፥ መጻሕፍትም ተከፈቱ ፤ ሌላ መጽሐፍም ተከፈተ እርሱም የሕይወት መጽሐፍ ነው ፤ ሙታንም በመጻሕፍት ተጽፎ እንደ ነበረ እንደ ሥራቸው መጠን ተከፈሉ ። ባሕርም በእርሱ ውስጥ ያሉትን ሙታን ሰጠ ፥ ሞትና ሲኦልም በእነርሱ ዘንድ ያሉትን ሙታን ሰጡ ፥ እያንዳንዱም እንደ ሥራው መጠን ተከፈለ ። ሞትና ሲኦልም በእሳት ባሕር ውስጥ ተጣሉ ። ይህም የእሳት ባሕር ሁለተኛው ሞት ነው ። በሕይወትም መጽሐፍ ተጽፎ ያልተገኘው ማንኛውም በእሳት ባሕር ውስጥ ተጣለ ። አዲስ ሰማይንና አዲስ ምድርንም አየሁ ፥ ፊተኛው ሰማይና ፊተኛይቱ ምድር አልፈዋልና ፥ ባሕርም ወደ ፊት የለም ። ቅድስቲቱም ከተማ አዲሲቱ ኢየሩሳሌም ፥ ለባልዋ እንደ ተሸለመች ሙሽራ ተዘጋጅታ ፥ ከሰማይ ከእግዚአብሔር ዘንድ ስትወርድ አየሁ ። ታላቅም ድምፅ ከሰማይ ። እነሆ ፥ የእግዚአብሔር ድንኳን በሰዎች መካከል ነው ከእነርሱም ጋር ያድራል ፥ እነርሱም ሕዝቡ ይሆናሉ እግዚአብሔርም እርሱ ራሱ ከእነርሱ ጋር ሆኖ አምላካቸው ይሆናል ፤ እንባዎችንም ሁሉ ከዓይኖቻቸው ያብሳል ፥ ሞትም ከእንግዲህ ወዲህ አይሆንም ፥ ኀዘንም ቢሆን ወይም ጩኸት ወይም ሥቃይ ከእንግዲህ ወዲህ አይሆንም ፥ የቀደመው ሥርዓት አልፎአልና ብሎ ሲናገር ሰማሁ ። በዙፋንም የተቀመጠው ። እነሆ ፥ ሁሉን አዲስ አደርጋለሁ አለ ። ለእኔም ። እነዚህ ቃሎች የታመኑና እውነተኛዎች ናቸውና ጻፍ አለኝ ። አለኝም ። ተፈጽሞአል ። አልፋና ዖሜጋ ፥ መጀመሪያውና መጨረሻው እኔ ነኝ ። ለተጠማ ከሕይወት ውኃ ምንጭ እንዲያው እኔ እሰጣለሁ ። ድል የሚነሣ ይህን ይወርሳል አምላክም እሆነዋለሁ እርሱም ልጅ ይሆነኛል ። ዳሩ ግን የሚፈሩና የማያምኑ የርኵሳንም የነፍሰ ገዳዮችም የሴሰኛዎችም የአስማተኛዎችም ጣዖትንም የሚያመልኩ የሐሰተኛዎችም ሁሉ ዕድላቸው በዲንና በእሳት በሚቃጠል ባሕር ነው ፤ ይኸውም ሁለተኛው ሞት ነው ። ሰባቱም ኋለኛዎች መቅሠፍቶች የሞሉባቸውን ሰባቱን ጽዋዎች ከያዙት ከሰባቱ መላእክት አንዱ መጥቶ ። ወደዚህ ና ፥ የበጉንም ሚስት ሙሽራይቱን አሳይሃለሁ ብሎ ተናገረኝ ። በመንፈስም ወደ ታላቅና ወደ ረጅም ተራራ ወሰደኝ ፥ የእግዚአብሔርም ክብር ያለባትን ቅድስቲቱን ከተማ ኢየሩሳሌምን ከሰማይ ከእግዚአብሔር ዘንድ ስትወርድ አሳየኝ ፤ ብርሃንዋም እጅግ እንደ ከበረ ድንጋይ እንደ ኢያሰጲድ ድንጋይ ሆኖ እንደ ብርሌ የጠራ ነበረ ፤ ታላቅና ረጅም ቅጥር ነበራት ፥ አሥራ ሁለትም ደጆች ነበሩአት በደጆቹም አሥራ ሁለት መላእክት ቆሙ ፥ የአሥራ ሁለቱም የእስራኤል ልጆች ነገዶች ስሞች ተጽፈውባቸው ነበር ። በምሥራቅ ሦስት ደጆች ፥ በሰሜንም ሦስት ደጆች ፥ በደቡብም ሦስት ደጆች ፥ በምዕራብም ሦስት ደጆች ነበሩ ። ለከተማይቱም ቅጥር አሥራ ሁለት መሠረቶች ነበሩአት ፥ በእነርሱም ውስጥ የአሥራ ሁለቱ የበጉ ሐዋርያት ስሞች ተጽፈው ነበር ። የተናገረኝም ከተማይቱንና ደጆችዋን ቅጥርዋንም ይለካ ዘንድ የወርቅ ዘንግ ነበረው ። ከተማይቱም አራት ማዕዘን ነበራት ፥ ርዝመትዋም እንደ ስፋትዋ ልክ ነበረ ። ከተማይቱንም በዘንግ ለካት አሥራ ሁለትም ሺህ ምዕራፍ ሆነች ፤ ርዝመትዋና ስፋትዋ ከፍታዋም ትክክል ነው ። ቅጥርዋንም ለካ ፥ መቶ አርባ አራት ክንድ በሰው ልክ ፥ እርሱም በመልአክ ልክ ። ቅጥርዋም ከኢያሰጲድ የተሠራ ነበረ ፥ ከተማይቱም ጥሩ ብርጭቆ የሚመስል ጥሩ ወርቅ ነበረች ። የከተማይቱም ቅጥር መሠረት በከበረ ድንጋይ ሁሉ ተጌጦ ነበር ፤ ፊተኛው መሠረት ኢያሰጲድ ፥ ሁለተኛው ሰንፔር ፥ ሦስተኛው ኬልቄዶን ፥ አራተኛው መረግድ ፥ አምስተኛው ሰርዶንክስ ፥ ስድስተኛው ሰርድዮን ፥ ሰባተኛው ክርስቲሎቤ ፥ ስምንተኛው ቢረሌ ፥ ዘጠነኛው ወራውሬ ፥ አሥረኛው ክርስጵራስስ ፥ አሥራ አንደኛው ያክንት ፥ አሥራ ሁለተኛው አሜቴስጢኖስ ነበረ ። አሥራ ሁለቱም ደጆች አሥራ ሁለት ዕንቆች ነበሩ ፤ እየአንዳንዱ ደጅ ከአንድ ዕንቍ የተሠራ ነበረ ። የከተማይቱም አደባባይ ጥሩ ብርጭቆ የሚመስል ጥሩ ወርቅ ነበረ ። ሁሉንም የሚገዛ ጌታ አምላክና በጉ መቅደስዋ ናቸውና መቅደስ በእርስዋ ዘንድ አላየሁም ። ለከተማይቱም የእግዚአብሔር ክብር ስለሚያበራላት መብራትዋም በጉ ስለ ሆነ ፥ ፀሐይ ወይም ጨረቃ እንዲያበሩላት አያስፈልጓትም ነበር ። አሕዛብም በብርሃንዋ ይመላለሳሉ ፥ የምድርም ነገሥታት ክብራቸውን ወደ እርስዋ ያመጣሉ ፤ በዚያም ሌሊት ስለሌለ ደጆችዋ በቀን ከቶ አይዘጉም ፥ የአሕዛብንም ግርማና ክብር ወደ እርስዋ ያመጣሉ ። ለበጉም በሆነው በሕይወት መጽሐፍ ከተጻፉት በቀር ፥ ጸያፍ ነገር ሁሉ ርኵሰትና ውሸትም የሚያደርግ ወደ እርስዋ ከቶ አይገባም ። በአደባባይዋም መካከል ከእግዚአብሔርና ከበጉ ዙፋን የሚወጣውን እንደ ብርሌ የሚያንጸባርቀውን የሕይወትን ውኃ ወንዝ አሳየኝ ። በወንዙም ወዲያና ወዲህ በየወሩ እያፈራ አሥራ ሁለት ፍሬ የሚሰጥ የሕይወት ዛፍ ነበረ ፥ የዛፉም ቅጠሎች ለሕዝብ መፈወሻ ነበሩ ። ከእንግዲህም ወዲህ መርገም ከቶ አይሆንም ። የእግዚአብሔርና የበጉም ዙፋን በእርስዋ ውስጥ ይሆናል ፥ ባሪያዎቹም ያመልኩታል ፥ ፊቱንም ያያሉ ፥ ስሙም በግምባሮቻቸው ይሆናል ። ከእንግዲህም ወዲህ ሌሊት አይሆንም ፥ ጌታ አምላክም በእነርሱ ላይ ያበራላቸዋልና የመብራት ብርሃንና የፀሐይ ብርሃን አያስፈልጋቸውም ፤ ለዘላለምም እስከ ዘላለም ይነግሣሉ ። እርሱም ። እነዚህ ቃሎች የታመኑና እውነተኛዎች ናቸው ፥ የነቢያትም መናፍስት ጌታ አምላክ በቶሎ ሊሆን የሚገባውን ነገር ለባሪያዎቹ እንዲያሳይ መልአኩን ሰደደ ። እነሆም ፥ በቶሎ እመጣለሁ ። የዚህን መጽሐፍ ትንቢት ቃል የሚጠብቅ ብፁዕ ነው አለኝ ። ይህንም ያየሁትና የሰማሁት እኔ ዮሐንስ ነኝ ። በሰማሁትና ባየሁትም ጊዜ ይህን ባሳየኝ በመልአኩ እግር ፊት እሰግድ ዘንድ ተደፋሁ ። እርሱም ። እንዳታደርገው ተጠንቀቅ ፤ ከአንተ ጋር ከወንድሞችህም ከነቢያት ጋር የዚህንም መጽሐፍ ቃል ከሚጠብቁ ጋር አብሬ ባሪያ ነኝ ፤ ለእግዚአብሔር ስገድ አለኝ ። ለእኔም ። ዘመኑ ቀርቦአልና የዚህን መጽሐፍ ትንቢት ቃል በማኅተም አትዝጋው ። ዓመፀኛው ወደ ፊት ያምፅ ፥ ርኵሱም ወደ ፊት ይርከስ ፥ ጻድቁም ወደ ፊት ጽድቅ ያድርግ ፥ ቅዱሱም ወደፊት ይቀደስ አለ ። እነሆ ፥ በቶሎ እመጣለሁ ፥ ለእያንዳንዱም እንደ ሥራው መጠን እከፍል ዘንድ ዋጋዬ ከእኔ ጋር አለ ። አልፋና ዖሜጋ ፥ ፊተኛውና ኋለኛው ፥ መጀመሪያውና መጨረሻው እኔ ነኝ ። ወደ ሕይወት ዛፍ ለመድረስ ሥልጣን እንዲኖራቸው በደጆችዋም ወደ ከተማይቱም እንዲገቡ ልብሳቸውን የሚያጥቡ ብፁዓን ናቸው ። ውሻዎችና አስማተኞች ሴሰኛዎችም ነፍሰ ገዳዮችም ጣዖትንም የሚያመልኩት ውሸትንም የሚወዱና የሚያደርጉ ሁሉ በውጭ አሉ ። እኔ ኢየሱስ በአብያተ ክርስቲያናት ዘንድ ይህን እንዲመሰክርላችሁ መልአኬን ላክሁ ። እኔ የዳዊት ሥርና ዘር ነኝ ፥ የሚያበራም የንጋት ኮከብ ነኝ ። መንፈሱና ሙሽራይቱም ። ና ይላሉ ። የሚሰማም ። ና ይበል ። የተጠማም ይምጣ ፥ የወደደም የሕይወትን ውኃ እንዲያው ይውሰድ ። በዚህ መጽሐፍ የተጻፈውን የትንቢት ቃል ለሚሰማ ሁሉ እኔ እመሰክራለሁ ፤ ማንም በዚህ ላይ አንዳች ቢጨምር እግዚአብሔር በዚህ መጽሐፍ የተጻፉትን መቅሠፍቶች ይጨምርበታል ፤ ማንምም በዚህ በትንቢት መጽሐፍ ከተጻፉት ቃሎች አንዳች ቢያጎድል ፥ በዚህ መጽሐፍ ከተጻፉት ከሕይወት ዛፍና ከቅድስቲቱ ከተማ እግዚአብሔር ዕድሉን ያጎድልበታል ። ይህን የሚመሰክር ። አዎን ፥ በቶሎ እመጣለሁ ይላል ። አሜን ፥ ጌታ ኢየሱስ ሆይ ፥ ና ። የጌታችን የኢየሱስ ክርስቶስ ጸጋ ከሁላችን ጋር ይሁን ፤ አሜን ።