ቶሎ ይሆን ዘንድ የሚገባውን ነገር ለባሪያዎቹ ያሳይ ዘንድ እግዚአብሔር ለኢየሱስ ክርስቶስ የሰጠው በእርሱም የተገለጠው ይህ ነው ፥ ኢየሱስም በመልአኩ ልኮ ለባሪያው ለዮሐንስ አመለከተ ፥ እርሱም ለእግዚአብሔር ቃልና ለኢየሱስ ክርስቶስ ምስክር ላየውም ሁሉ መሰከረ ። ዘመኑ ቀርቦአልና የሚያነበው ፥ የትንቢቱን ቃል የሚሰሙትና በውስጡ የተጻፈውን የሚጠብቁት ብፁዓን ናቸው ። ዮሐንስ በእስያ ላሉት ለሰባቱ አብያተ ክርስቲያናት ፤ ካለውና ከነበረው ከሚመጣውም ፥ በዙፋኑም ፊት ካሉት ከሰባቱ መናፍስት ፥ ከታመነውም ምስክር ከሙታንም በኵር የምድርም ነገሥታት ገዥ ከሆነ ከኢየሱስ ክርስቶስ ጸጋና ሰላም ለእናንተ ይሁን ። ለወደደን ከኃጢአታችንም በደሙ ላጠበን ፥ መንግሥትም ለአምላኩና ለአባቱም ካህናት እንድንሆን ላደረገ ፥ ለእርሱ ከዘላለም እስከ ዘላለም ድረስ ክብርና ኃይል ይሁን ፤ አሜን ። እነሆ ፥ ከደመና ጋር ይመጣል ፤ ዓይንም ሁሉ የወጉትም ያዩታል ፥ የምድርም ወገኖች ሁሉ ስለ እርሱ ዋይ ዋይ ይላሉ ። አዎን ፥ አሜን ። ያለውና የነበረው የሚመጣውም ሁሉንም የሚገዛ ጌታ አምላክ ። አልፋና ዖሜጋ እኔ ነኝ ይላል ። እኔ ወንድማችሁ የሆንሁ ከእናንተም ጋር አብሬ መከራውንና መንግሥቱን የኢየሱስ ክርስቶስንም ትዕግሥት የምካፈል ዮሐንስ ስለ እግዚአብሔር ቃልና ስለ ኢየሱስ ምስክር ፍጥሞ በምትባል ደሴት ነበርሁ ። በጌታ ቀን በመንፈስ ነበርሁ ፥ በኋላዬም የመለከትን ድምፅ የሚመስል ትላቅ ድምፅ ሰማሁ ፥ እንዲሁም ። የምታየውን በመጽሐፍ ጽፈህ ወደ ኤፌሶንና ወደ ሰምርኔስ ወደ ጴርጋሞንም ወደ ትያጥሮንም ወደ ሰርዴስም ወደ ፊልድልፍያም ወደ ሎዶቅያም በእስያ ወዳሉት ወደ ሰባቱ አብያተ ክርስቲያናት ላክ አለኝ ። የሚናገረኝንም ድምፅ ለማየት ዘወር አልሁ ፤ ዘወርም ብዬ ሰባት የወርቅ መቅረዞች አየሁ ፥ በመቅረዞቹም መካከል የሰው ልጅ የሚመስለውን አየሁ ፥ እርሱም እስከ እግሩ ድረስ ልብስ የለበሰው ደረቱንም በወርቅ መታጠቂያ የታጠቀ ነበር ። ራሱና የራሱ ጠጕርም እንደ ነጭ የበግ ጠጕር እንደ በረዶም ነጭ ነበሩ ፥ ዓይኖቹም እንደ እሳት ነበልባል ነበሩ ፤ እግሮቹም በእቶን የነጠረ የጋለ ናስ ይመስሉ ነበር ፥ ድምፁም እንደ ብዙ ውኃዎች ድምፅ ነበረ ። በቀኝ እጁም ሰባት ከዋክብት ነበሩት ፥ ከአፉም በሁለት ወገን የተሳለ ስለታም ሰይፍ ወጣ ፤ ፊቱም በኃይል እንደሚበራ እንደ ፀሐይ ነበረ ። ባየሁትም ጊዜ እንደ ሞተ ሰው ሆኜ ከእግሩ በታች ወደቅሁ ። ቀኝ እጁንም ጫነብኝ እንዲህም አለኝ ። አትፍራ ፤ ፊተኛውና መጨረሻው ሕያውም እኔ ነኝ ፥ ሞቼም ነበርሁ እነሆም ፥ ከዘላለም እስከ ዘላለም ድረስ ሕያው ነኝ ፥ የሞትና የሲኦልም መክፈቻ አለኝ ። እንግዲህ ያየኸውን አሁንም ያለውን ከዚህም በኋላ ይሆን ዘንድ ያለውን ጻፍ ። በቀኝ እጄ ያየሃቸው የሰባቱ ከዋክብትና የሰባቱ የወርቅ መቅረዞች ምሥጢር ይህ ነው ፤ ሰባቱ ከዋክብት የሰባቱ አብያተ ክርስቲያናት መላእክት ናቸው ፥ ሰባቱም መቅረዞች ሰባቱ አብያተ ክርስቲያናት ናቸው ። በኤፌሶን ወዳለው ወደ ቤተ ክርስቲያን መልአክ እንዲህ ብለህ ጻፍ ። በቀኝ እጁ ሰባቱን ከዋክብት የያዘው በሰባቱም የወርቅ መቅረዞች መካከል የሚሄደው እንዲህ ይላል ። ሥራህንና ድካምህን ትዕግሥትህንም አውቃለሁ ፤ ክፉዎችንም ልትታገሥ እንዳትችል ፥ እንዲሁም ሳይሆኑ ። ሐዋርያት ነን የሚሉቱን መርምረህ ሐሰተኞች ሆነው እንዳገኘሃቸው አውቃለሁ ፤ ታግሠህማል ፥ ስለ ስሜም ብለህ ጸንተህ አልደከምህም ። ዳሩ ግን የምነቅፍብህ ነገር አለኝ የቀደመውን ፍቅርህን ትተሃልና ። እንግዲህ ከወዴት እንደ ወደቅህ አስብ ንስሐም ግባ የቀደመውንም ሥራህን አድርግ ፤ አለዚያ እመጣብሃለሁ ንስሐም ባትገባ መቅረዝህን ከስፍራው እወስዳለሁ ። ነገር ግን ይህ አለህ ፤ እኔ ደግሞ የምጠላውን የኒቆላውያንን ሥራ ጠልተሃልና ። መንፈስ ለአብያተ ክርስቲያናት የሚለውን ጆሮ ያለው ይስማ ። ድል ለነሣው በእግዚአብሔር ገነት ካለው ከሕይወት ዛፍ እንዲበላ እሰጠዋለሁ ። በሰምርኔስም ወዳለው ወደ ቤተ ክርስቲያን መልአክ እንዲህ ብለህ ጻፍ ። ሞቶ የነበረው ሕያውም የሆነው ፊተኛውና መጨረሻው እንዲህ ይላል ። መከራህንና ድህነትህን አውቃለሁ ፥ ነገር ግን ባለ ጠጋ ነህ ፤ የሰይጣንም ማኅበር ናቸው እንጂ አይሁድ ሳይሆኑ ። አይሁድ ነን የሚሉት የሚሳደቡትን ስድብ አውቃለሁ ። ልትቀበለው ያለህን መከራ አትፍራ ። እነሆ ፥ እንድትፈተኑ ዲያብሎስ ከእናንተ አንዳንዶቻችሁን በወኅኒ ሊያገባችሁ አለው ፥ አሥር ቀንም መከራን ትቀበላላችሁ ። እስከሞት ድረስ የታመንህ ሁን የሕይወትንም አክሊል እሰጥሃለሁ ። መንፈስ ለአብያተ ክርስቲያናት የሚለውን ጆሮ ያለው ይስማ ። ድል የነሣው በሁለተኛው ሞት አይጐዳም ። በጴርጋሞንም ወዳለው ወደ ቤተ ክርስቲያን መልአክ እንዲህ ብለህ ጻፍ ። በሁለት ወገን የተሳለ ስለታም ሰይፍ ያለው እንዲህ ይላል ። የሰይጣን ዙፋን ባለበት የምትኖርበትን አውቃለሁ ፤ ስሜንም ትጠብቃለህ ፥ ሰይጣንም በሚኖርበት ፥ በእናንተ ዘንድ የተገደለው የታመነው ምስክሬ አንቲጳስ በነበረበት ዘመን እንኳ ሃይማኖቴን አልካድህም ። ዳሩ ግን ለጣዖት የታረደውን እንዲበሉና እንዲሴስኑ በእስራኤል ልጆች ፊት ማሰናከያን ሊያኖርባቸው ባላቅን ያስተማረ የበልዓምን ትምህርት የሚጠብቁ በዚያ ከአንተ ጋር ስላሉ ፥ የምነቅፍብህ ጥቂት ነገር አለኝ ። እንዲሁ የኒቆላውያንን ትምህርት እንደ እነዚህ የሚጠብቁ ሰዎች ከአንተ ጋር ደግሞ አሉ ። እንግዲህ ንስሐ ግባ ፤ አለዚያ ፈጥኜ እመጣብሃለሁ ፥ በአፌም ሰይፍ እዋጋቸዋለሁ ። መንፈስ ለአብያተ ክርስቲያናት የሚለውን ጆሮ ያለው ይስማ ። ድል ለነሣው ከተሰወረ መና እሰጠዋለሁ ፥ ነጭ ድንጋይንም እሰጠዋለሁ ፥ በድንጋዩም ላይ ከተቀበለው በቀር አንድ ስንኳ የሚያውቀው የሌለ አዲስ ስም ተጽፎአል ። በትያጥሮንም ወዳለው ወደ ቤተ ክርስቲያን መልአክ እንዲህ ብለህ ጻፍ ። እንደ እሳት ነበልባል የሆኑ ዓይኖች ያሉት በእቶንም የነጠረ የጋለ ናስ የሚመስሉ እግሮች ያሉት የእግዚአብሔር ልጅ እንዲህ ይላል ። ሥራህንና ፍቅርህን እምነትህንም አገልግሎትህንም ትዕግሥትህንም ከፊተኛውም ሥራህ ይልቅ የኋለኛው እንዲበዛ አውቃለሁ ። ዳሩ ግን ። ነቢይ ነኝ የምትለውን ባሪያዎቼንም እንዲሴስኑና ለጣዖት የታረደውን እንዲበሉ የምታስተምረውንና የምታስተውን ያችን ሴት ኤልዛቤልን ስለምትተዋት የምነቅፍብህ ነገር አለኝ ፤ ንስሐም እንድትገባ ጊዜ ሰጠኋት ከዝሙትዋም ንስሐ እንድትገባ አልወደደችም ። እነሆ ፥ በአልጋ ላይ እጥላታለሁ ፥ ከእርስዋም ጋር የሚያመነዝሩትን ከሥራዋ ንስሐ ባይገቡ በታላቅ መከራ እጥላቸዋለሁ ፤ ልጆችዋንም በሞት እገድላቸዋለሁ ፤ አብያተ ክርስቲያናትም ሁሉ ኵላሊትንና ልብን የምመረምር እኔ እንደ ሆንሁ ያውቃሉ ፥ ለእያንዳንዳችሁም እንደ ሥራችሁ እሰጣችኋለሁ ። ዳሩ ግን ይህን ትምህርት ለማትይዙ ሁሉ የሰይጣንንም ጥልቅ ነገር እነርሱ እንደሚሉት ለማታውቁ ለእናንተ በትያጥሮን ለቀራችሁት እላለሁ ፤ ሌላ ሸክም አልጭንባችሁም ፥ ነገር ግን እስክመጣ ድረስ ያላችሁን ጠብቁ ። ድል ለነሣውና እስከ መጨረሻም ሥራዬን ለጠበቀው እኔ ደግሞ ከአባቴ እንደ ተቀበልሁ በአሕዛብ ላይ ሥልጣንን እሰጠዋለሁ ፥ በብረትም በትር ይገዛቸዋል ፥ እንደ ሸክላ ዕቃም ይቀጠቀጣሉ ፤ የንጋትንም ኮከብ እሰጠዋለሁ ። መንፈስ ለአብያተ ክርስቲያናት የሚለውን ጆሮ ያለው ይስማ ። በሰርዴስም ወዳለው ወደ ቤተ ክርስቲያን መልአክ እንዲህ ብለህ ጻፍ ። ሰባቱ የእግዚአብሔር መናፍስትና ሰባቱ ከዋክብት ያሉት እንዲህ ይላል ። ሥራህን አውቃለሁ ሕያው እንደ መሆንህ ስም አለህ ሞተህማል ። ሥራህን በአምላኬ ፊት ፍጹም ሆኖ አላገኘሁትምና የነቃህ ሁን ፥ ሊሞቱም ያላቸውን የቀሩትን ነገሮች አጽና ። እንግዲህ እንዴት እንደ ተቀበልህና እንደ ሰማህ አስብ ፥ ጠብቀውም ንስሐም ግባ ። እንግዲያስ ባትነቃ እንደ ሌባ እመጣብሃለሁ በማናቸውም ሰዓት እንድመጣብህ ከቶ አታውቅም ። ነገር ግን ልብሳቸውን ያላረከሱ በሰርዴስ ጥቂት ሰዎች ከአንተ ጋር አሉ ፥ የተገባቸውም ስለ ሆኑ ነጭ ልብስ ለብሰው ከእኔ ጋር ይሄዳሉ ። ድል የነሣው እንዲሁ በነጭ ልብስ ይጐናጸፋል ፥ ስሙንም ከሕይወት መጽሐፍ አልደመስስም ፥ በአባቴና በመላእክቱም ፊት ለስሙ እመሰክርለታለሁ ። መንፈስ ለአብያተ ክርስቲያናት የሚለውን ጆሮ ያለው ይስማ ። በፊልድልፍያም ወዳለው ወደ ቤተ ክርስቲያን መልአክ እንዲህ ብለህ ጻፍ ። የዳዊት መክፈቻ ያለው ፤ የሚከፍት ፥ የሚዘጋም የሌለ ፤ የሚዘጋ ፥ የሚከፍትም የሌለ ፤ ቅዱስና እውነተኛ የሆነው እርሱ እንዲህ ይላል ። ሥራህን አውቃለሁ ፤ እነሆ ፥ በአንተ ፊት የተከፈተ በር ሰጥቼአለሁ ማንምም ሊዘጋው አይችልም ፤ ኃይልህ ምንም ትንሽ ቢሆን ቃሌን ጠብቀሃልና ፥ ስሜንም አልካድህምና ። እነሆ ፥ አይሁድ ሳይሆኑ ። አይሁድ ነን ከሚሉ ነገር ግን ከሚዋሹ ከሰይጣን ማኅበር አንዳንዶችን እሰጥሃለሁ እነሆ ፥ መጥተው በእግሮችህ ፊት ይሰግዱ ዘንድ እኔም እንደ ወደድሁህ ያውቁ ዘንድ አደርጋቸዋለሁ ። የትዕግሥቴን ቃል ስለ ጠበቅህ እኔ ደግሞ በምድር የሚኖሩትን ይፈትናቸው ዘንድ በዓለም ሁሉ ላይ ሊመጣ ካለው ከፈተናው ሰዓት እጠብቅሃለሁ ። እነሆ ፥ ቶሎ ብዬ እመጣለሁ ፤ ማንም አክሊልህን እንዳይወስድብህ ያለህን አጽንተህ ያዝ ። ድል የነሣው በአምላኬ መቅደስ ዓምድ እንዲሆን አደርገዋለሁ ፥ ወደ ፊትም ከዚያ ከቶ አይወጣም ፤ የአምላኬን ስምና የአምላኬን ከተማ ስም ፥ ማለት ከሰማይ ከአምላኬ ዘንድ የምትወርደውን አዲሲቱን ኢየሩሳሌምን ፥ አዲሱንም ስሜን በእርሱ ላይ እጽፋለሁ ። መንፈስ ለአብያተ ክርስቲያናት የሚለውን ጆሮ ያለው ይስማ ። በሎዶቅያም ወዳለው ወደ ቤተ ክርስቲያን መልአክ እንዲህ ብለህ ጻፍ ። አሜን የሆነው ፥ የታመነውና እውነተኛው ምስክር ፥ በእግዚአብሔርም ፍጥረት መጀመሪያ የነበረው እንዲህ ይላል ። በራድ ወይም ትኩስ እንዳይደለህ ሥራህን አውቃለሁ ። በራድ ወይም ትኩስ ብትሆንስ መልካም በሆነ ነበር ። እንዲሁ ለብ ስላልህ በራድም ወይም ትኩስ ስላልሆንህ ከአፌ ልተፋህ ነው ። ሀብታም ነኝና ባለጠጋ ሆኜአለሁ አንድም ስንኳ አያስፈልገኝም የምትል ስለ ሆንህ ፥ ጐስቋላና ምስኪንም ድሀም ዕውርም የተራቆትህም መሆንህን ስለማታውቅ ፥ ባለ ጠጋ እንድትሆን በእሳት የነጠረውን ወርቅ ፥ ተጐናጽፈህም የራቁትነትህ ኃፍረት እንዳይገለጥ ነጭ ልብስን ፥ እንድታይም ዓይኖችህን የምትኳለውን ኵል ከእኔ ትገዛ ዘንድ እመክርሃለሁ ። እኔ የምወዳቸውን ሁሉ እገሥጻቸዋለሁ እቀጣቸውማለሁ ፤ እንግዲህ ቅና ንስሐም ግባ ። እነሆ በደጅ ቆሜ አንኳኳለሁ ፤ ማንም ድምፄን ቢሰማ ደጁንም ቢከፍትልኝ ፥ ወደ እርሱ እገባለሁ ከእርሱም ጋር እራት እበላለሁ እርሱም ከእኔ ጋር ይበላል ። እኔ ደግሞ ድል እንደ ነሣሁ ከአባቴም ጋር በዙፋኑ ላይ እንደተቀመጥሁ ፥ ድል ለነሣው ከእኔ ጋር በዙፋኔ ላይ ይቀመጥ ዘንድ እሰጠዋለሁ ። መንፈስ ለአብያተ ክርስቲያናት የሚለውን ጆሮ ያለው ይስማ ። ከዚያ በኋላም አየሁ ፥ እነሆም በሰማይ የተከፈተ ደጅ ፥ እንደ መለከትም ሆኖ ሲናገረኝ የሰማሁት ፊተኛው ድምፅ ። ወደዚህ ውጣና ከዚህ በኋላ ሊሆን የሚያስፈልገውን ነገር አሳይሃለሁ አለ ። ወዲያው በመንፈስ ነበርሁ ፤ እነሆም ፥ ዙፋን በሰማይ ቆሞአል በዙፋኑም ላይ ተቀማጭ ነበረ ፤ ተቀምጦም የነበረው በመልኩ የኢያስጲድንና የሰርዲኖን ዕንቍ ይመስል ነበር ። በመልኩም መረግድን የመሰለ ቀስተ ደመና በዙፋኑ ዙሪያ ነበረ ። በዙፋኑ ዙሪያም ሀያ አራት ዙፋኖች ነበሩ ፥ በዙፋኖቹም ላይ ነጭ ልብስ ለብሰው በራሳቸውም የወርቅ አክሊል ደፍተው ሀያ አራት ሽማግሌዎች ተቀምጠው ነበር ። ከዙፋኑም መብረቅና ድምፅ ነጐድጓድም ይወጣል ፤ በዙፋኑም ፊት ሰባት የእሳት መብራቶች ይበሩ ነበር ፥ እነርሱም ሰባቱ የእግዚአብሔር መናፍስት ናቸው ። በዙፋኑም ፊት ብርሌ የሚመስል የብርጭቆ ባሕር ነበረ ። በዙፋኑም መካከል በዙፋኑም ዙሪያ ፥ በፊትና በኋላ ዓይኖች የሞሉአቸው አራት እንስሶች ነበሩ ። ፊተኛውም እንስሳ አንበሳን ይመስላል ፥ ሁለተኛውም እንስሳ ጥጃን ይመስላል ፥ ሦስተኛውም እንስሳ እንደ ሰው ፊት ነበረው ፥ አራተኛውም እንስሳ የሚበረውን ንስር ይመስላል ። አራቱም እንስሶች እያንዳንዳቸው ስድስት ክንፎች አሉአቸው ፥ በዙሪያቸውና በውስጣቸውም ዓይኖች ሞልተውባቸዋል ፤ ቅዱስ ፥ ቅዱስ ፥ ቅዱስ ፥ የነበረውና ያለ የሚመጣውም ሁሉንም የሚገዛ ጌታ አምላክ እያሉ ቀንና ሌሊት አያርፉም ። እንስሶቹም በዙፋን ላይ ለተቀመጠው ከዘላለምም እስከ ዘላለም በሕይወት ለሚኖረው ለእርሱ ክብርና ውዳሴ ምስጋናም በሰጡት ጊዜ ፥ ሀያ አራቱ ሽማግሌዎች በዙፋን ላይ በተቀመጠው ፊት ወድቀው ፥ ከዘላለም እስከ ዘላለም በሕይወት ለሚኖረው እየሰገዱ ። ጌታችንና አምላካችን ሆይ ፥ አንተ ሁሉን ፈጥረሃልና ስለ ፈቃድህም ሆነዋልና ተፈጥረውማልና ክብር ውዳሴ ኃይልም ልትቀበል ይገባሃል እያሉ በዙፋኑ ፊት አክሊላቸውን ያኖራሉ ። በዙፋኑ ላይም በተቀመጠው በቀኝ እጁ ላይ በውስጥና በኋላ የተጻፈበት በሰባትም ማኅተም የተዘጋ መጽሐፍን አየሁ ። ብርቱም መልአክ ። መጽሐፉን ይዘረጋ ዘንድ ማኅተሞቹንም ይፈታ ዘንድ የሚገባው ማን ነው ? ብሎ በታላቅ ድምፅ ሲያውጅ አየሁ ። በሰማይም ቢሆን በምድርም ላይ ቢሆን ከምድርም በታች ቢሆን መጽሐፉን ሊዘረጋ ወይም ሊመለከተው ማንም አልተቻለውም ። መጽሐፉን ሊዘረጋ ወይም ሊመለከተው የሚገባው ማንም ስላልተገኘ እጅግ አለቀስሁ ። ከሽማግሌዎቹም አንዱ ። አታልቅስ ፤ እነሆ ፥ ከይሁዳ ነገድ የሆነው አንበሳ እርሱም የዳዊት ሥር መጽሐፉን ይዘረጋ ዘንድ ሰባቱንም ማኅተም ይፈታ ዘንድ ድል ነሥቶአል አለኝ ። በዙፋኑና በአራቱ እንስሶች መካከልም በሽማግሌዎችም መካከል እንደ ታረደ በግ ቆሞ አየሁ ፥ ሰባትም ቀንዶችና ሰባት ዓይኖች ነበሩት እነርሱም ወደ ምድር ሁሉ የተላኩ የእግዚአብሔር መናፍስት ናቸው ። መጥቶም በዙፋን ላይ ከተቀመጠ ከዚያ ከቀኝ እጁ መጽሐፉን ወሰደው ። መጽሐፉንም በወሰደ ጊዜ አራቱ እንስሶችና ሀያ አራቱ ሽማግሌዎች በበጉ ፊት ወደቁ ፥ እያንዳንዳቸውም በገናንና የቅዱሳን ጸሎት የሆነ ዕጣን የሞላበትን የወርቅ ዕቃ ያዙ ። መጽሐፉን ትወስድ ዘንድ ማኅተሞቹንም ትፈታ ዘንድ ይገባሃል ፥ ታርደሃልና ፥ በደምህም ለእግዚአብሔር ከነገድ ሁሉ ከቋንቋም ሁሉ ከወገንም ሁሉ ከሕዝብም ሁሉ ሰዎችን ዋጅተህ ለአምላካችን መንግሥትና ካህናት ይሆኑ ዘንድ አደረግሃቸው ፥ በምድርም ላይ ይነግሣሉ እያሉ አዲስን ቅኔ ይዘምራሉ ። አየሁም ፥ በዙፋኑም በእንስሶቹም በሽማግሌዎቹም ዙሪያ የብዙ መላእክትን ድምፅ ሰማሁ ፤ ቍጥራቸውም አእላፋት ጊዜ አእላፋትና ሺህ ጊዜ ሺህ ነበር ፥ በታላቅም ድምፅ ። የታረደው በግ ኃይልና ባለ ጠግነት ጥበብም ብርታትም ክብርም ምስጋናም በረከትም ሊቀበል ይገባዋል አሉ ። በሰማይና በምድርም ከምድርም በታች በባሕርም ላይ ያለ ፍጥረት ሁሉ በእነርሱም ውስጥ ያለ ሁሉ ። በረከትና ክብር ምስጋናም ኃይልም ከዘላለም እስከ ዘላለም በዙፋኑ ላይ ለተቀመጠው ፥ ለበጉም ይሁን ሲሉ ሰማሁ ። አራቱም እንስሶች ። አሜን አሉ ፥ ሽማግሌዎቹም ወድቀው ሰገዱ ። በጉም ከሰባቱ ማኅተም አንዱን በፈታ ጊዜ አየሁ ፥ ከአራቱም እንስሶች አንዱ ነጐድጓድ በሚመስል ድምፅ ። መጥተህ እይ ሲል ሰማሁ ። አየሁም ፥ እነሆም ፥ አምባላይ ፈረስ ወጣ ፥ በእርሱም ላይ የተቀመጠው ቀስት ነበረው ፥ አክሊልም ተሰጠው ፥ ድልም እየነሣ ወጣ ድል ለመንሣት ። ሁለተኛውንም ማኅተም በፈታ ጊዜ ሁለተኛው እንስሳ ። መጥተህ እይ ሲል ሰማሁ ። ሌላም ዳማ ፈረስ ወጣ ፥ በእርሱም ላይ ለተቀመጠው ሰላምን ከምድር ይወስድ ዘንድ ሰዎችም እርስ በርሳቸው እንዲተራረዱ ሥልጣን ተሰጠው ፥ ታላቅም ሰይፍ ተሰጠው ። ሦስተኛውንም ማኅተም በፈታ ጊዜ ሦስተኛው እንስሳ ። መጥተህ እይ ሲል ሰማሁ ። አየሁም ፥ እነሆም ፥ ጕራቻ ፈረስ ወጣ ፥ በእርሱም ላይ የተቀመጠው በእጁ ሚዛን ያዘ ። በአራቱም እንስሶች መካከል ድምፅ ። አንድ እርቦ ስንዴ በዲናር ሦስት እርቦ ገብስም በዲናር ፥ ዘይትንና ወይንንም አትጕዳ ሲል ሰማሁ ። አራተኛውንም ማኅተም በፈታ ጊዜ የአራተኛው እንስሳ ድምፅ ። መጥተህ እይ ሲል ሰማሁ ። አየሁም ፥ እነሆም ፥ ሐመር ፈረስ ወጣ ፥ በእርሱም ላይ የተቀመጠው ስሙ ሞት ነበረ ። ሲኦልም ተከተለው ፤ በሰይፍና በራብም በሞትም በምድርም አራዊት ይገድሉ ዘንድ ከምድር በአራተኛዋ እጅ ላይ ሥልጣን ተሰጣቸው ። አምስተኛውንም ማኅተም በፈታ ጊዜ ፥ ስለ እግዚአብሔር ቃልና ስለ ጠበቁት ምስክር የታረዱትን የሰዎች ነፍሳት ከመሠዊያ በታች አየሁ ። በታላቅ ድምፅም እየጮኹ ። ቅዱስና እውነተኛ ጌታ ሆይ ፥ እስከ መቼ ድረስ አትፈርድም ደማችንንስ በምድር በሚኖሩት ላይ እስከ መቼ አትበቀልም ? አሉ ። ለእያንዳንዳቸውም ነጭ ልብስ ተሰጣቸው ፥ እንደ እነርሱም ደግሞ ይገደሉ ዘንድ ያላቸው የባሪያዎች ባልንጀራዎቻቸውና የወንድሞቻቸው ቍጥር እስኪፈጸም ድረስ ፥ ገና ጥቂት ዘመን እንዲያርፉ ተባለላቸው ። ስድስተኛውንም ማኅተም በፈታ ጊዜ አየሁ ፥ ታላቅም የምድር መናወጥ ሆነ ፥ ፀሐይም እንደ ማቅ ጠጕር ጥቁር ሆነ ፥ ጨረቃም በሞላው እንደ ደም ሆነ ፥ በለስም በብርቱ ነፋስ ተናውጣ ቃርያዋን ፍሬ እንደምትጥል የሰማይ ከዋክብት ወደ ምድር ወደቁ ፥ ሰማይም እንደ መጽሐፍ ተጠቅልሎ አለፈ ፥ ተራራዎችና ደሴቶችም ሁሉ ከስፍራቸው ተወሰዱ ። የምድርም ነገሥታትና መኳንንት ሻለቃዎችም ባለ ጠጋዎችም ኃይለኛዎችም ባሪያዎችም ጌቶችም ሁሉ በዋሾችና በተራራዎች ዓለቶች ተሰወሩ ፥ ተራራዎችንና ዓለቶችንም ። በላያችን ውደቁ በዙፋንም ከተቀመጠው ፊት ከበጉም ቍጣ ሰውሩን ፤ ታላቁ የቁጣው ቀን መጥቶአልና ፥ ማንስ ሊቆም ይችላል ? አሉአቸው ። ከዚህም በኋላ በአራቱ በምድር ማዕዘን ቆመው አራት መላእክት አየሁ ፥ እነርሱም ነፋስ በምድር ቢሆን ወይም በባሕር ወይም በማንም ዛፍ እንዳይነፍስ አራቱን የምድር ነፋሳት ያዙ ። የሕያው አምላክ ማኅተም ያለውም ሌላ መልአክ ከፀሐይ መውጫ ሲወጣ አየሁ ፥ ምድርንና ባሕርንም ሊጐዱ ለተሰጣቸው ለአራቱ መላእክት በታላቅ ድምፅ እየጮኸ ። የአምላካችንን ባሪያዎች ግምባራቸውን እስክናትማቸው ድረስ ምድርን ቢሆን ወይም ባሕርን ወይም ዛፎችን አትጕዱ አላቸው ። የታተሙትንም ቍጥር ሰማሁ ፤ ከእስራኤል ልጆች ነገድ ሁሉ የታተሙት መቶ አርባ አራት ሺህ ነበሩ ። ከይሁዳ ነገድ አሥራ ሁለት ሺህ ታተሙ ፥ ከሮቤል ነገድ አሥራ ሁለት ሺህ ፥ ከጋድ ነገድ አሥራ ሁለት ሺህ ፥ ከአሴር ነገድ አሥራ ሁለት ሺህ ፥ ከንፍታሌም ነገድ አሥራ ሁለት ሺህ ፥ ከምናሴ ነገድ አሥራ ሁለት ሺህ ፥ ከስምዖን ነገድ አሥራ ሁለት ሺህ ፥ ከሌዊ ነገድ አሥራ ሁለት ሺህ ፥ ከይሳኮር ነገድ አሥራ ሁለት ሺህ ፥ ከዛብሎን ነገድ አሥራ ሁለት ሺህ ፥ ከዮሴፍ ነገድ አሥራ ሁለት ሺህ ፥ ከብንያም ነገድ አሥራ ሁለት ሺህ ታተሙ ። ከዚህ በኋላ አየሁ ፥ እነሆም ፥ አንድ እንኳ ሊቆጥራቸው የማይችል ከሕዝብና ከነገድ ከወገንም ከቋንቋም ሁሉ እጅግ ብዙ ሰዎች ነበሩ ፤ ነጭ ልብስም ለብሰው የዘንባባንም ዝንጣፊዎች በእጆቻቸው ይዘው በዙፋኑና በበጉ ፊት ቆሙ ፤ በታላቅም ድምፅ እየጮሁ ። በዙፋኑ ላይ ለተቀመጠው ለአምላካችንና ለበጉ ማዳን ነው አሉ ። መላእክቱም ሁሉ በዙፋኑና በሽማግሌዎቹ በአራቱም እንስሶቹ ዙሪያ ቆመው ነበር ፤ በዙፋኑም ፊት በግምባራቸው ተደፉ ፥ ለእግዚአብሔርም እየሰገዱ ። አሜን ፥ በረከትና ክብር ጥበብም ምስጋናም ውዳሴም ኃይልም ብርታትም ከዘላለም እስከ ዘላለም ድረስ ለአምላካችን ይሁን ፤ አሜን አሉ ። ከሽማግሌዎቹም አንዱ ተመልሶ ። እነዚህ ነጩን ልብስ የለበሱ እነማን ናቸው ? ከወዴትስ መጡ ? አለኝ ። እኔም ። ጌታ ሆይ ፥ አንተ ታውቃለህ አልሁት ። አለኝም ። እነዚህ ከታላቁ መከራ የመጡ ናቸው ፥ ልብሳቸውንም አጥበው በበጉ ደም አነጹ ። ስለዚህ በእግዚአብሔር ዙፋን ፊት አሉ ፥ ሌሊትና ቀንም በመቅደሱ ያመልኩታል ፥ በዙፋኑም ላይ የተቀመጠው በእነርሱ ላይ ያድርባቸዋል ። ከእንግዲህ ወዲህ አይራቡም ፥ ከእንግዲህም ወዲህ አይጠሙም ፥ ፀሐይም ትኵሳትም ሁሉ ከቶ አይወርድባቸውም ፤ በዙፋኑ መካከል ያለው በጉ እረኛቸው ይሆናልና ፥ ወደ ሕይወትም ውኃ ምንጭ ይመራቸዋልና ፤ እግዚአብሔርም እንባዎችን ሁሉ ከዓይናቸው ያብሳል ። ሰባተኛውንም ማኅተም በፈታ ጊዜ እኵል ሰዓት የሚያህል ዝምታ በሰማይ ሆነ ። በእግዚአብሔርም ፊት የሚቆሙትን ሰባቱን መላእክት አየሁ ፥ ሰባትም መለከት ተሰጣቸው ። ሌላም መልአክ መጣና የወርቅ ጥና ይዞ በመሰዊያው አጠገብ ቆመ ፤ በዙፋኑም ፊት ባለው በወርቅ መሰዊያ ላይ ለቅዱሳን ሁሉ ጸሎት እንዲጨምረው ብዙ ዕጣን ተሰጠው ። የዕጣኑም ጢስ ከቅዱሳን ጸሎት ጋር ከመልአኩ እጅ በእግዚአብሔር ፊት ወጣ ። መልአኩም ጥናውን ይዞ የመሰዊያውን እሳት ሞላበት ወደ ምድርም ጣለው ፤ ነጐድጓድና ድምፅም መብረቅም መናወጥም ሆነ ። ሰባቱንም መለከት የያዙ ሰባቱ መላእክት ሊነፉ ተዘጋጁ ። ፊተኛውም መልአክ ነፋ ፤ ደምም የተቀላቀለበት በረዶና እሳት ሆነ ፥ ወደ ምድርም ተጣለ ፤ የምድርም ሲሶው ተቃጠለ የዛፎችም ሲሶው ተቃጠለ የለመለመም ሣር ሁሉ ተቃጠለ ። ሁለተኛውም መልአክ ነፋ ፤ በእሳት የሚቃጠል ታላቅ ተራራን የሚመስል ነገር በባሕር ተጣለ ፤ የባሕርም ሲሶው ደም ሆነ በባሕርም ከሚኖሩ ሕይወት ካላቸው ፍጥረቶች ሲሶው ሞተ የመርከቦችም ሲሶው ጠፋ ። ሦስተኛውም መልአክ ነፋ ፤ እንደ ችቦም የሚቃጠል ታላቅ ኮከብ ከሰማይ ወደቀ ፥ በወንዞችና በውኃም ምንጮች ሲሶ ላይ ወደቀ ። የኮከቡም ስም እሬቶ ይባላል ። የውኃውም ሲሶ መራራ ሆነ መራራም ስለተደረገ በውኃው ጠንቅ ብዙ ሰዎች ሞቱ ። አራተኛውም መልአክ ነፋ ፤ የፀሐይ ሲሶና የጨረቃ ሲሶ የከዋክብትም ሲሶ ተመታ ፥ የእነዚህ ሲሶ ይጨልም ዘንድ ፥ የቀንም ሲሶው እንዳያበራ ፥ እንዲሁም የሌሊት ። አየሁም ፥ አንድም ንስር በሰማይ መካከል እየበረረ በታላቅ ድምፅ ። ሊነፉ ያላቸው የሦስቱ መላእክት መለከት ስለሚቀረው ድምፅ በምድር ላይ ለሚኖሩት ወዮላቸው ፥ ወዮላቸው ፥ ወዮላቸው ሲል ሰማሁ ። አምስተኛውም መልአክ ነፋ ፤ ከሰማይም ወደ ምድር ወድቆ የነበረ ኮከብ አየሁ ፥ የጥልቁም ጕድጓድ መክፈቻ ተሰጠው ። የጥልቁንም ጕድጓድ ከፈተው ፤ ጢስም ከታላቅ እቶን እንደሚወጣ ጢስ ሆኖ ከጕድጓዱ ወጣ ፀሐይና አየርም በጕድጓዱ ጢስ ጨለሙ ። ከጢሱም አንበጣዎች ወደ ምድር ወጡ ፥ የምድርም ጊንጦች ሥልጣን እንዳላቸው ሥልጣን ተሰጣቸው ። የእግዚአብሔርም ማኅተም በግምባራቸው ከሌለባቸው ሰዎች በቀር በምድር ያለውን ሣር ቢሆንም ወይም ማናቸውንም የለመለመ ነገር ወይም ማናቸውንም ዛፍ እንዳይጐዱ ተባለላቸው ። አምስትም ወር ሊሣቅዩአቸው ተሰጣቸው እንጂ ሊገድሉአቸው አይደለም ፤ እነርሱም የሚሣቅዩት ሥቃይ ጊንጥ ሰውን ነድፎ እንደሚሣቅይ ነው ። በዚያም ወራት ሰዎች ሞትን ይፈልጋሉ አያገኙትምም ፥ ሊሞቱም ይመኛሉ ሞትም ከእነርሱ ይሸሻል ። የአንበጣዎቹም መልክ ለጦርነት እንደ ተዘጋጁ ፈረሶች ነው ፥ በራሳቸውም ላይ ወርቅ እንደሚመስሉ አክሊሎች ነበሩአቸው ፥ ፊታቸውም እንደ ሰው ፊት ነበረ ፤ የሴቶችን ጠጕር የሚመስል ጠጕር ነበራቸው ፥ ጥርሳቸውም እንደ አንበሳ ጥርስ ነበረ ፥ የብረት ጥሩር የሚመስልም ጥሩር ነበራቸው ፥ የክንፋቸውም ድምፅ ወደ ጦርነት እንደሚጋልቡ እንደ ብዙ ፈረሶች ሰረገላዎች ድምፅ ነበረ ። እንደ ጊንጥም ጅራት ያለ ጅራት አላቸው በጅራታቸውም መውጊያ አለ ፥ ሰዎችንም አምስት ወር እንዲጐዱ ሥልጣን አላቸው ። በእነርሱም ላይ ንጉሥ አላቸው እርሱም የጥልቅ መልአክ ነው ፥ ስሙም በዕብራይስጥ አብዶን በግሪክም አጶልዮን ይባላል ። ፊተኛው ወዮ አልፎአል ፤ እነሆ ፥ ከዚህ በኋላ ገና ሁለት ወዮ ይመጣል ። ስድስተኛውም መልአክ ነፋ ፤ በእግዚአብሔርም ፊት ካለ በወርቅ ከተሠራ መሠዊያ ቀንዶች አንድ ድምፅ ሰማሁ ፥ መለከትም ያለውን ስድስተኛውን መልአክ ። በታላቁ ወንዝ በኤፍራጥስ የታሰሩትን አራቱን መላእክት ፍታቸው አለው ። የሰዎችንም ሲሶ እንዲገድሉ ለሰዓቱና ለቀኑ ለወሩም ለዓመቱም ተዘጋጅተው የነበሩ አራቱ መላእክት ተፈቱ ። የፈረሰኞችም ጭፍራ ቁጥር እልፍ ጊዜ እልፍ ፥ እልፍ ጊዜ እልፍ ነበረ ፤ ቁጥራቸውን ሰማሁ ። ፈረሶቹንና በእነርሱም ላይ የተቀመጡትን እንዲሁ በራእይ አየሁ ፤ እሳትና ያክንት ዲንም የሚመስል ጥሩር ነበራቸው ፤ የፈረሶቹም ራስ እንደ አንበሳ ራስ ነበረ ፥ ከአፋቸውም እሳትና ጢስ ዲንም ወጣ ። ከአፋቸውም በወጡት በእሳቱና በጢሱ በዲኑም በእነዚህ ሦስት መቅሰፍቶች የሰዎቹ ሲሶ ተገደለ ። የፈረሶቹ ሥልጣን በአፋቸውና በጅራታቸው ነውና ፤ ጅራታቸው እባብን ይመስላልና ፥ ራስም አላቸው በእርሱም ይጐዳሉ ። በእነዚህም መቅሠፍቶች ያልተገደሉት የቀሩቱ ሰዎች ለአጋንንትና ያዩ ወይም ይሰሙ ወይም ይሄዱ ዘንድ ለማይችሉ ከወርቅና ከብር ከናስም ከድንጋይም ከእንጨትም ለተሠሩ ለጣዖቶች እንዳይሰግዱ ስለ እጃቸው ሥራ ንስሐ አልገቡም ፤ ስለ መግደላቸውም ቢሆን ወይም ስለ አስማታቸው ወይም ስለ ዝሙታቸው ወይም ስለ ስርቆታቸው ንስሐ አልገቡም ። ሌላም ብርቱ መልአክ ደመና ተጐናጽፎ ከሰማይ ሲወርድ አየሁ ፤ በራሱም ላይ ቀስተ ደመና ነበረ ፥ ፊቱም እንደ ፀሐይ እግሮቹም እንደ እሳት ዓምዶች ነበሩ ፥ የተከፈተችንም ታናሽ መጽሐፍ በእጁ ያዘ ። ቀኝ እግሩንም በባሕር ላይ ግራውንም በምድር ላይ አኖረ ፥ እንደሚያገሣም አንበሳ በታላቅ ድምፅ ጮኸ ። በጮኸም ጊዜ ሰባቱ ነጐድጓድ በየድምፃቸው ተናገሩ ። ሰባቱ ነጐድጓድ በተናገሩ ጊዜ ልጽፍ አሰብሁ ፤ ከሰማይም ። ሰባቱ ነጐድጓድ የተናገሩትን ነገር በማኅተም ዝጋው አትጻፈውም የሚል ድምፅ ሰማሁ ። በባሕርና በምድርም ላይ ሲቆም ያየሁት መልአክ ቀኝ እጁን ወደ ሰማይ አሻቅቦ ዘረጋ ፥ ሰማይንና በእርሱም ያሉትን ፥ ምድርንና በእርስዋም ያሉትን ፥ ባሕርንና በእርሱም ያሉትን በፈጠረው ፥ ከዘላለምም እስከ ዘላለም ድረስ ሕያው ሆኖ በሚኖረው ምሎ ። ወደ ፊት አይዘገይም ፥ ዳሩ ግን ሰባተኛው መልአክ ሊነፋ ባለው ጊዜ ድምፁም በሚሰማበት ዘመን ፥ ለባሪያዎቹ ለነቢያት የምስራች እንደ ሰበከላቸው የእግዚአብሔር ምሥጢር ይፈጸማል አለ ። ከሰማይም የሰማሁት ድምፅ እንደ ገና ሲናገረኝና ። ሂድና በባሕርና በምድር ላይ ከሚቆመው መልአክ በእጁ ያለችውን የተከፈተችውን መጽሐፍ ውሰድ ሲል ሰማሁ ። ወደ መልአኩም ሄጄ ። ታናሺቱን መጽሐፍ ስጠኝ አልሁት ። እርሱም ። ውሰድና ብላት ፥ ሆድህንም መራራ ታደርገዋለች በአፍህ ግን እንደ ማር ትጣፍጣለች አለኝ ። ከመልአኩም እጅ ታናሺቱን መጽሐፍ ወስጄ በላኋት በአፌም እንደ ማር ጣፋጭ ሆነች ፤ ከበላኋት በኋላም ሆዴ መራራ ሆነ ። በብዙ ወገኖችና በአሕዛብም በቋንቋዎችም በነገሥታትም ላይ እንደ ገና ትንቢት ትናገር ዘንድ ይገባሃል ተባለልኝ ። በትር የሚመስል መለኪያ ለእኔ ተሰጠኝ ፥ እንዲህም ተባለልኝ ። ተነሥተህ የእግዚአብሔርን መቅደስና መሠዊያውን በዚያም የሚሰግዱትን ለካ ። በመቅደሱም ውጭ ያለው እድሞ ለአሕዛብ ተሰጥቶአልና ተወው አትለካውም ፤ እነርሱም አርባ ሁለት ወር የተቀደሰችውን ከተማ ይረግጡአታል ። ለሁለቱም ምስክሮቼ ማቅ ለብሰው ሺህ ከሁለት መቶ ስድሳ ቀን ትንቢት ሊናገሩ እሰጣለሁ ። እነዚህ በምድር ጌታ ፊት የሚቆሙ ሁለቱ ወይራዎችና ሁለቱ መቅረዞች ናቸው ። ማንምም ሊጐዳቸው ቢወድ እሳት ከአፋቸው ይወጣል ጠላቶቻቸውንም ይበላል ፤ ማንም ሊጐዳቸው ቢወድም እንዲሁ ሊገደል ይገባዋል ። እነዚህ ትንቢት በሚናገሩበት ወራት ዝናብ እንዳይዘንብ ሰማይን ሊዘጉ ሥልጣን አላቸው ፥ ውኃዎችንም ወደ ደም ሊለውጡ በሚፈልጉበትም ጊዜ ሁሉ በመቅሠፍት ሁሉ ምድርን ሊመቱ ሥልጣን አላቸው ። ምስክራቸውን ከፈጸሙ በኋላ ከጥልቁ የሚወጣው አውሬ ይዋጋቸዋል ያሸንፋቸውማል ይገድላቸውማል ። በድናቸውም በታላቂቱ ከተማ አደባባይ ይተኛል እርስዋም በመንፈሳዊ ምሳሌ ሰዶምና ግብጽ የተባለች ደግሞ ጌታቸው የተሰቀለባት ናት ። ከወገኖችና ከነገዶችም ከቋንቋዎችም ከአሕዛብም የሆኑ ሰዎች ሦስት ቀን ተኵል በድናቸውን ይመለከታሉ ፥ በድናቸውም ወደ መቃብር ሊገባ አይፈቅዱም ። እነዚህም ሁለት ነቢያት በምድር የሚኖሩትን ስለ ሣቀዩ በምድር የሚኖሩት በእነርሱ ላይ ደስ ይላቸዋል በደስታም ይኖራሉ እርስ በርሳቸውም ስጦታ ይሰጣጣሉ ። ከሦስቱ ቀን ተኵልም በኋላ ከእግዚአብሔር የወጣ የሕይወት መንፈስ ገባባቸው በእግሮቻቸውም ቆሙ ፥ ታላቅም ፍርሃት በሚመለከቱት ላይ ወደቀባቸው ። በሰማይም ። ወደዚህ ውጡ የሚላቸውን ታላቅ ድምፅ ሰሙ ፤ ጠላቶቻቸውም እየተመለከቱአቸው ወደ ሰማይ በደመና ወጡ ። በዚያም ሰዓት ታላቅ የምድር መናወጥ ሆነ ፥ ከከተማይቱም አሥረኛው እጅ ወደቀ ፥ በመናወጥም ሰባት ሺህ ሰዎች ተገደሉ ፥ የቀሩትንም ፍርሃት ያዛቸው ፥ ለሰማዩም አምላክ ክብር ሰጡ ። ሁለተኛው ወዮ አልፎአል ፤ እነሆ ፥ ሦስተኛው ወዮ በቶሎ ይመጣል ። ሰባተኛው መልአክ ነፋ ፤ በሰማይም ። የዓለም መንግሥት ለጌታችንና ለእርሱ ለክርስቶስ ሆነች ፥ ለዘላለምም እስከ ዘላለም ይነግሣል የሚሉ ታላላቅ ድምፆች ሆኑ ። በእግዚአብሔርም ፊት በዙፋኖቻቸው የተቀመጡ ሀያ አራቱ ሽማግሌዎች በግምባራቸው ተደፍተው ለእግዚአብሔር እየሰገዱ እንዲህ አሉ ። ያለህና የነበርህ ሁሉን የምትገዛ ጌታ እግዚአብሔር ሆይ ፥ ትልቁን ኃይልህን ስለ ያዝህ ስለ ነገሥህም እናመሰግንሃለን ፤ አሕዛብም ተቈጡ ፥ ቍጣህም መጣ ፥ በሙታንም ትፈርድ ዘንድ ዘመን መጣ ፥ ለባሪያዎችህም ለነቢያትና ለቅዱሳን ስምህንም ለሚፈሩት ለታናናሾችና ለታላላቆችም ዋጋቸውን ትሰጥ ዘንድ ፥ ምድርንም የሚያጠፉትን ታጠፋ ዘንድ ዘመን መጣ ። በሰማይም ያለው የእግዚአብሔር መቅደስ ተከፈተ ፥ የኪዳኑም ታቦት በመቅደሱ ታየ ፥ መብረቅና ድምፅም ነጐድጓድም የምድርም መናወጥ ታላቅም በረዶ ሆነ ። ታላቅ ምልክትም በሰማይ ታየ ፀሐይን ተጐናጽፋ ጨረቃ ከእግሮችዋ በታች ያላት በራስዋም ላይ የአሥራ ሁለት ከዋክብት አክሊል የሆነላት አንዲት ሴት ነበረች ። እርስዋም ፀንሳ ነበር ፥ ምጥም ተይዛ ልትወልድ ተጭንቃ ጮኸች ። ሌላም ምልክት በሰማይ ታየ ፤ እነሆም ታላቅ ቀይ ዘንዶ ፤ ሰባት ራሶችና አሥር ቀንዶችም ነበሩት በራሶቹም ላይ ሰባት ዘውዶች ነበሩ ፥ ጅራቱም የሰማይን ከዋክብት ሲሶ እየሳበ ወደ ምድር ጣላቸው ። ዘንዶውም ሴቲቱ በወለደች ጊዜ ሕፃንዋን እንዲበላ ልትወልድ ባላት ሴት ፊት ቆመ ። አሕዛብንም ሁሉ በብረት በትር ይገዛቸው ዘንድ ያለውን ልጅ ወንድ ልጅ ወለደች ፤ ልጅዋም ወደ እግዚአብሔርና ወደ ዙፋኑ ተነጠቀ ። ሴቲቱም ሺህ ከሁለት መቶ ስድሳ ቀን በዚያ እንዲመግቡአት በእግዚአብሔር ተዘጋጅቶላት ወደ ነበረው ስፍራ ወደ በረሀ ሸሸች ። በሰማይም ሰልፍ ሆነ ፤ ሚካኤልና መላእክቱ ዘንዶውን ተዋጉ ። ዘንዶውም ከመላእክቱ ጋር ተዋጋ ፥ አልቻላቸውምም ፥ ከዚያም ወዲያ በሰማይ ስፍራ አልተገኘላቸውም ። ዓለሙንም ሁሉ የሚያስተው ፥ ዲያብሎስና ሰይጣን የሚባለው ታላቁ ዘንዶ እርሱም የቀደመው እባብ ተጣለ ፤ ወደ ምድር ተጣለ መላእክቱም ከእርሱ ጋር ተጣሉ ። ታላቅም ድምፅ በሰማይ ሰማሁ እንዲህ ሲል ። አሁን የአምላካችን ማዳንና ኃይል መንግሥትም የክርስቶስም ሥልጣን ሆነ ፥ ቀንና ሌሊትም በአምላካችን ፊት የሚከሳቸው የወንድሞቻችን ከሳሽ ተጥሎአልና ። እነርሱም ከበጉ ደም የተነሣ ከምስክራቸውም ቃል የተነሣ ድል ነሡት ፥ ነፍሳቸውንም እስከ ሞት ድረስ አልወደዱም ። ስለዚህ ፥ ሰማይና በውስጡ የምታድሩ ሆይ ፥ ደስ ይበላችሁ